Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS
Donderdag 8 maart 2012

Mijn hart doet pijn.


Ik ben zo gewoon dat alles er is, maar dat is niet voor elke mens zo. We kunnen ZIJN, maar ZIJN heeft wel een andere betekenis als je zelfs de eenvoudigste dingen niet hebt, dan stap je toch wel graag uit die gewoonte. Dat werd mij duidelijk in een gesprek, hoe het bijna onmogelijk is voor sommige mensen hun leefomstandigheden te veranderen. Als je de kracht hebt, is het springen in het ijle. Je weet niet waar je uitkomt. Dan is er echt vertrouwen nodig, dat je gedragen wordt op Adelaarsvleugels. Mijn ♥ doet pijn...
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 6 maart 2012

Hou mij vast.


Als ik niet meer slapen kan

in lange eindeloze nachten;

als ik niet meer verder kan

omdat ik ben aan het einde van mijn krachten;

HOU MIJ DAN VAST.


Als ikzelf geen hoop meer heb

en onderga in alle zorgen;

als ik echt niet verder wil

en zelfs niet meer verlang naar morgen;

HOU MIJ DAN VAST.


Wanneer ik dreig te verzinken

als in een groot moeras

en kijk naar het schamele restant

van dat, wat eens mijn leven was,

HOU MIJ DAN VAST.............


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 3 maart 2012

uitgeleefd











Ze heeft de tijd niet even stil te staan om na te denken over haar leven,
maar wanneer ze gaat zitten, door vermoeidheid overmand,
beseft ze dat er geen kleuren zijn overgebleven in haar leven.


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 29 februari 2012

leuke detective!


 
Mrs Hudson en de roos van Malabar    

Was voor mij puur genieten van de oude Engelse sfeer. Je ziet zo voor je het kostuumtafereel, en al blijft het boek spannend tot op het einde, dan getuigt het toch van veel humor. Echt een ontspennend detectiveverhaal!


(Mrs Hudson and the Malabar Rose, 2005)
Met Mrs. Hudson en de Roos van Malabar schreef Martin Davies het langverwachte vervolg op zijn enthousiast ontvangen debuut. Ook nu moet de huishoudster van Sherlock Holmes in actie komen om haar superieur voor uitglijders te behoeden.

Het kerstfeest nadert als in Londen op een dag zowel de komst van een beroemd Indiaas juweel als van de grootste illusionist van die tijd aangekondigd wordt. Een gevaarlijke combinatie, zo vreest men in de hoogste regionen van de Engelse regering. Alle reden dus om Sherlock Holmes in te schakelen teneinde juweel en goochelaar gescheiden te houden.

Maar op de avond van het optreden van de grote Salamanzar wordt Londen geteisterd door een sneeuwstorm die zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Diezelfde avond ook zal de Roos van Malabar tentoongesteld worden voor een uiterst select gezelschap. Op het moment echter dat de deuren van de kluis opengaan waarin de Roos bewaard wordt, blijkt dat deze verdwenen is. Het onmogelijke is geschied. Waar de heren aan opperste verwarring ten prooi vallen, weet de onverstoorbare en kordate Mrs. Hudson raad. Al snel wordt duidelijk wie het echte genie was in huize Holmes.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 27 februari 2012

Onbetaalbare luxe.



Kort geleden schreef ik iets over vriendschap, de veertig voorbij. Hierop kreeg ik een heel mooie reactie die ik slechts kan beamen. Ik deel ze dan ook graag met jullie aan het begin van een nieuwe week.


“Vriendschap” lijkt me zelfs na je 40,50,60,70,80,90,100 nimmer te wissen.

 

Hoe lang het ook mag duren vooraleer je een échte vriendschap ontmoet, die “onuitwisbare” band in je hersenpan blijft.

Wat je ook mee maakt, hoe lang het ook duurt, échte vrienden kruisen steeds je pad op momenten dat je het niet verwacht of zelfs niet wilt.

 

Kan die vriendschap teloor gaan door verderf, leugens, misplaatste opmerkingen en alles wat een mens een ander minder aangenaam aandoet ?

Neen, volgens mij.

 

De vriendschap is sterker dan alles wat we beleven.  Het is een “geborgen” (verborgen) eiwit in onze hersenen dat ons de luxe geeft om samen in vriendschap te overleven.

 

Vriendschap is geen liefde.

 

Het is een “onbetaalbaar luxe product” waarvan je met slechts enkele ware vrienden een leven lang kunt van genieten, want anderen kennen, willen, kunnen  de vriendschapsband niet vatten.

 

En die “ware” vrienden heb je door een synaps in je hersenen plots ontmoet.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 25 februari 2012

de veertig voorbij ...


Terwijl mijn vriend sprak, werd ik overvallen door een heel vreemd, pijnlijk mengsel van gevoelens: blijheid, woede en melancholie. Ik werd me opeens bewust van een gegeven dat ik zorgvuldig voor mezelf verborgen had gehouden: dat ik lang geen enkele vriend meer had.Misschien is het normaal als je in de veertig bent, zeg maar vijftig. Iedereen heeft zijn eigen besognes - familie, kinderen, echtscheidingen, carrières, minnaressen - en vriendschap is een luxe die je je niet kunt permitteren. Misschien is vriendschap na je twintigste wel een echte luxe....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 24 februari 2012

MET GESLOTEN OGEN


Guido Guerrieri, een veertigjarige advocaat in de Zuid-Italiaanse stad Bari, werkt in een omgeving waar corruptie, vriendjespolitiek en intimidatie hoogtij vieren.
Guerrieri onderscheidt zich van zijn collega-advocaten doordat hij niet bang is een zaak aan te nemen waar anderen hun handen niet aan willen branden. Een jonge vrouw is in elkaar geslagen door haar partner, de zoon van een invloedrijke rechter, en wordt nu door deze ex-minnaar gestalkt.
Guerrieri is niet alleen een nobele strijder tegen onrecht. Hij is een levensgenieter die houdt van goede boeken, muziek en wijn, en hij heeft een zwak voor mooie vrouwen. Misschien neemt hij de zaak van de mishandelde Martina aan omdat zij wordt beschermd door de directrice van Safe Shelter, de aanvankelijk ongenaakbare zuster Claudia. Net als Guerrieri is zij een fanatiek beoefenaar van oosterse vechtsporten, wat hen nader tot elkaar brengt.
Het duel tussen de twee advocaten in de rechtszaal is een voorbeeld van verbale vechtsport. Precies op het moment dat hij zwak lijkt te staan, haalt Guerrieri de tegenpartij met een onverwachte beweging onderuit. Het proces krijgt op het laatst een dramatische wending die ook Guerrieri niet kon voorzien.

Na De onbewuste getuige, dat in Nederland enthousiast werd ontvangen door pers en publiek, is Met gesloten ogen de tweede literaire thriller van de Italiaanse antimaffiamagistraat Gianrico Carofiglio (1961). Van zijn boeken werden in Italië honderdduizenden exemplaren verkocht en hij is nu bezig aan een onstuitbare opmars in Europa.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 23 februari 2012

HOOP


Ook, en misschien juist NA Valentijn ...








HOOP

Een trap met oneindig veel treden

een hemel zonder horizon, zonder regenboog

een veld vol dromen en ongebouwde kastelen

een trein alleen in een tunnel zonder einde

een bed badend in afgekoeld vuur

een zon gehuld in zijn eigen schaduw

hoe lang nog  ??

hoe lang nog
voor dat onsterfelijk verlangen

hoe lang nog

voor dat verscheurde hart geneest

hoe lang nog

voor de eenzaamheid gebroken wordt

hoe lang nog

voor de liefde niet alleen in de spiegel bestaat?


hoop ?


het is geen ijdel woord, geen leegstaande gedachte

het is een ster die langzaam de nacht met je zal delen

een gevoel van warmte dat zich zal nestelen in je hart

medeleven  dat opnieuw je hand zal vasthouden

die glimlach, die schouder,  dat lichaam

ooit zullen ze wel het gevecht tegen de donkere wolken winnen
elke dag is een nieuwe kans

en ooit zal die hoop wel opnieuw je dagen kleuren.


 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 17 februari 2012

wij betalen de crisis!


Als de zogenaamde crisis erger wordt, moet de bovenlaag van de samenleving beter betaald worden om de problemen beter op te lossen. Hoe erger de crisis, des te meer krijgen ze betaald en de te meer dure experts laten ze aanrukken. Als het helemaal in het honderd loopt, worden de allerduurste experts aangeetrokken.


BUIGEN EN ACCEPTEREN EN BEEDANKEN,
 DAT IS WAT HET VOETVOLK MAG DOEN!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten