dan toch maar DE LIEFDE
Volgende écht doorleefde bedenking mocht ik delen. Een antwoord na jaren bloggen? Dankbaar laat ik deze getuigenis achter, de bron waaruit mijn blog ontsproot: Liefde en Vriendschap.
Een schrijver had geschreven dat niet de tijd de mens verandert, dat niet de wijsheid de mens verandert, maar dat "het enige wat iemand van gedachten kan doen veranderen, de liefde is.”
En toen dat tot me doordrong voelde ik een overvloed aan liefde door mijn hart stromen, mijn ogen blonken en een glimlach tooide men gelaat. Alsof een schilder met een penseel over men gezicht gegaan was om het te veranderen. Wat een prachtig iets, je kunnen overgeven aan de liefde die in je vloeit. Die is er altijd, of het nu gaat over een persoon, personen, dier, dieren of zelfs een boom of een bloem… niemand kan je die alles omvattende onvoorwaardelijke liefde afnemen. Je bent er zelf de bewaarder van, om het even wat ergens anders gebeurt.
En het ongelooflijk mooie van dit alles is, dat als je die liefde zo voelt stromen dat degene of datgene op wie je je richt dat aanvoelt en vaak dan ook een teken geeft.
Dat overkwam me vandaag…het is bijna een openbaring…en ik heb me zelden zo één met mezelf gevoeld als nu, met mezelf en de liefde.
voor de egoïstische wereld van vandaag! 
