BOEKENTIP

BOEKENTIP
voor u gelezen
HET LEVEN DRAAIT TOCH OM AANDACHT.
DANKE

2 2 2 2
Beste,
Het is met enige verrwondering dat ik dit getal op de linkerzijde van het blog zie verschijnen; niet dat het zoveel bezoekers betreft wat trouwens niet eens mijn bedoeling was, en toch het geeft een goed gevoel dat ik zo nu en dan iets van me heb kunnen en mogen afschrijven, ervaringen heb mogen delen, en waar ik nog het meest verbaasd over ben is het feit hoe vele kleine stukjes toch deel uimaken
van een mooi weefstuk, al ben ik er nog niet echt klaar mee.
Er zijn hier echter een paar lieve blogvrienden die aan dit werkstuk nog meer kleur zullen weten te geven door me met raad en daad bij te staan bij de technische kant.
Al hoop ik me niet te verliezen in het uiterlijke maar eerder te blijven in het inhoudelijk sterkere wanneer ik zo mijn eerste schrijfsels herlees.Andere mensen kan ik zeker ook aanraden; zie daarvoor de links.
Hartelijk dank en groeten
AVONDGEBED

IN DE STILTE VAN DEZE AVOND KOM IK TOT U,HEER,
GIJ WEET AL HET GOEDE DAT IK VANDAAG MOCHT DOEN.
GIJ KENT MIJN FOUTEN EN MIJN FALEN.
AANVAARD MIJ, HEER, MET ALLES WAT NUTTIG EN NUTTELOOS WAS,
MET ALLES WAT DOR EN VRUCHTBAAR IN MIJ IS,
MIJN EDELMOEDIGHEID EN MIJN IKZUCHT.
VERGEEF MIJ MIJN FOUTEN EN TEKORTEN.
NEEM MIJ AAN EN BEWAAR MIJ DEZE NACHT IN LIEFDE EN VREDE.
AMEN
Deze tekst heb ik jaren geleden gekregen en tot op vandaag is hij op mijn nachtkast blijven liggen.
Zelf wanneer ik met gans andere dingen in mijn hoofd bezig ben en het licht wil uitdoen zie ik die tekst; altijd anders, altijd op een nieuwe manier ingevuld. Soms lees ik het aandachtig, anders vlug onder de dekens of blijft er een woord, een gedachte hangen.
Ik wou deze tekst al eerder publiceren, maar in dit jaar van het Gebed is het misschien een ideale gelegenheid ook deze dingen met anderen te delen.
heel even
dag mensen,Maar een blogger heeft me ondertussen al een tip gegeven al zal ik nog moeten ondervinden wat het resultaat is. Weer eens veel woorden om te zeggen dat jullie niet vergeten ben, dat ik weet dat sommigen van jullie op me wachten.
Zal het het weer, de koude, de sneeuw zijn, of de vele boeken die ik wil lezen ....of gewoon geen inspiratie, omdat schrijven geen must mag zijn de reden zijn van mijn stilte, psychologen komen er wel achter.
Toch even een passage meegeven van wat ik eerstdaags las en eens goed heb gelachen en toch ook gerealiseerd hoe we allen op ons vader gaan gelijken.
\"Geconcentreerd inhaleerde ik de geur van zijn grote boodschap, een donkerzoete prikkelende geur van mosterd, bier en koffie. En in mijn 21ste levensjaar rook ik dezelfde geur als in mijn kindertijd.
Ik realiseerde me toen dat volwassenheid niet is op te maken uit lichamelijke wasdom van behaarde lichaamsdelen en doorgebroken verstandskiezen. Volwassenheid is niet op te maken uit aanpassing aan alle sociale normen, waarden en verwachtingen. Nee, volwassenheid is bereikt als je schijt hetzefde ruikt als de schijt van je vader.\" - Arjan Verhagen
Ik weet het, niet zo smakelijk, maar toch een doordenkertje en ook een weergave hoe mensen vandaag schrijven wat er op de tong ligt.
Ook al zal het me deze keer ook niet lukken, ik voeg toch maar een foto toe uit mijn rijke en gevarieerde collectie.
Johan en anderen, nu al dank voor een woordje uitleg, liefst in verstaanbare mensentaal.


Dagboek en bedenkingen deel twee
Beste mensen, ik ben er terugNiets is zozeer in staat om ons de ogen te openen voor onze eigen armoede als de eenvoudige aanwezigheid van een arme. Terwijl je met hem praat en hem in je armen neemt, krijg je zicht op je eigen armoede.
Zo wordt leven met armen een genade ....
Deze aanraking, vrienden heb ik mogen ervaren en beleven in India, en zie ik heb honderdvoudig teruggekregen wat ik niet eens gegeven heb. Hoe vaak trouwens hebben we het al niet gezien en gehoord hoe blijmoedig mensen zijn met wat minder al is dit zeker niet mijn wens!
Wanner deze korte bedenking voor sommigen onder u te veel zou lijken op een coming -out, maar dan op geloofsvlak, dan mag het ook want in onze Westerse katholieke wereld is de bekoring om je geloof buiten de fabriek en je leven buiten de kerk te houden zeer groot en dat hebben onze moslimbroeders goed gezien. Al is het niet mijn bedoeling hier en nu een standpunt in te nemen. Ik heb wel in India zelf gezien en geproefd hoe respectvol de verschillende godsdiensten met elkaar omgingen, zelfs in lagere scholen.
Laat me dan dit dagboek besluiten met nog een twee citaten :
Je moet goed zijn voor jezelf en voor de anderen ... en
Angst is ondergang van velen.
Dagboek en bedenkingen
Beste mensen,

Enkeltje Verleden Tijd
Misschien heb ik wel teveel gedronken,
en ben ik blind, blind voor het heden.
Ik droom weg, droom van het verleden,
zit ik zwijgend in gedachten verzonken.
Stoor me niet, laat me vannacht alleen,
laat me met mezelf zijn deze lange uren.
Vannacht zit ik voor mezelf uit te turen,
vannacht ga ik nergens, nergens heen.
Mijn jeugd trekt voorbij aan mijn ogen,
het lijkt allemaal alweer zo lang geleden,
zo veel anders dan nu, dan het heden.
In mijn jeugd was er zoveel mededogen.
Ik voel de harde pijn van vandaag,
het vele jachten, de stress, het jagen.
We rennen mee, zonder iets vragen,
we klimmen omhoog, vallen omlaag.
Ik kan niet zijn zoals men dat graag wil,
ik ben een dichter, ik ben rustig en stil.
Ben geen streber zoals de anderen zijn,
ik leef, voel verdriet, vreugde en pijn.
Ik denk terug, terug aan vroeger tijden,
aan het leven met een ander soort lijden.
Het leven waarin de mens nog genoot,
maar dat leven is begraven … dood.
Misschien heb ik wel teveel gedronken,
en ben ik blind, blind voor het heden.
Ik droom weg, droom van het verleden,
zit ik zwijgend in gedachten verzonken.


Weet je hoe het voelt, hoe het gaat?Je hart slaat niet meer in je lijf,
het omhelst zijn hart en ziel.
Muziek brengt hem dichterbij,
hersenspinsels fluisteren zijn naam.
Je geeft je niet over, maar wel gewonnen.
Je lippen blozen wanneer hij je kust,
de hemel op aarde lijkt niet ver weg…
Twee verhalen in een kleine geestige wereld,
niet hij en zij, maar hij en hij.
Ongelovige blikken, koude reacties,
medeleven, geborgenheid, begrip.
Twee zielen in elkaar verstrengeld,
wat is er mooier dan liefde?
Wie kan daar iets op tegen hebben?
Gedicht door: Kevin V.E.
VALENTIJN misschien
VANBINNEN
ALS JE VAN JEZELF HOUDT
DANK U
Beste mensen,


HOBBY
Ik hou van schrijven,
Ik hou van praten,
Ik hou van mensen … zegt een stem op de radio.
Ben ik dat ook niet?
Wat zijn je hobby’s vraagt men me . En dan weet ik het niet.
Of toch: Ik hou van mensen, van mensen die gelukkig zijn, van mensen die ik gelukkig mag maken door een woord, een handdruk, een brief …
Ja, ik hou van schrijven.
Maar schrijven doe je nooit in je eentje, je doet het voor iemand, het beste wensend voor die andere, die goedbekenden of de voorlopige vreemdeling, die misschien vriend kan worden. Want ook ik verlang ernaar zelf bemind te worden; een plotse telefoon, een brief die je echt niet had verwacht.
Ja, mensen en relaties zijn belangrijk in mijn leven.
Het is een vreemdsoortige hobby, maar ik leg er graag mijn diepste zelf in – van hart tot hart – en dat is dan ook zo kwetsbaar, maar telkens is respons gekomen.
Schrijven doe ik niet alleen, maar ook vanuit een doorleefde gelovige invalshoek, zonder wel iets te willen opleggen.
Is het dat misschien wat onze mensen verwachten, iets meer dan alle banaliteit en dagdagelijkse dingen?!
Komt vandaar die grote respons, maar blijf ik ook daardoor zo lang met hen begaan, éénmaal ze mijn leven hebben verlaten?!
Houden van mensen kan zo mooi zijn, zo direct, zo vredegevend, maar het laat je nooit los,
… net als een echte hobby
DROEFHEID VERBRAND
VRIENDSCHAP
DE DEUR
Hello evrybody,
Toen ik 1m70 groot was,besloot ik het huis te verlaten!
Den ouderdom speelde op diene moment geen grote rol,want op 20 jarige leeftijd is men al twee jaar volwassen en weet men toch alles beter hé
)))
Dus ik maar met mijn lege valiezen en een volle madam het huis verlaten
)
Nog een sjance dat mijn ouders da weekend wat boodschappen hadden gedaan,en dat ze een paar kasten en stoelen en een bed en ne frigo en nen volle diepvriezer tussen hun boodschappen hadden om ons mee te geven!
Ja ze hadden mij gezegd dat ge van water en liefde kon leven,en dus was ik achter al dienen brol die ne mens echt nodig heeft vergeten te gaan hé
).
9 Maanden later was mijn madam leeg,en stond ons huis vol
)))
Ja da kan rap veranderen hé
))
Just bij mij veranderde niks!!
Toen we zijn gescheiden,ben ik met dezelfde lege valiezen als dat ik gekomen was,terug naar mijn moeke getrokken.
De jaren gingen voorbij,en mijn 30j stond voor de deur!!
Of beter gezegd,ik stond weer voor de deur van mijn moeke!!
Ik was toen 1m73 en was drie cm gegroeid.
Het verstand was blijkbaar nog steeds hetzelfde,en ook was het nog steeds dezelfde deur die voor mij open stond!!
Toen ik 40j was,duwde ik de deur bij mijn moeke terug open,op het moment dat zij mij voor altijd verliet.
Ik stond daar weer met mijn lege valiezen,maar ik kon ze nu vullen met verdriet.
Maar dat zou mijn moeke zeker niet gewild hebben,en ik ruilde het verdriet voor wa meer verstand!
ppfffffff ze hadden mij altijd gezegd dat het verstand niet voor de jaren kwam,maar dat ik daarvoor tot 40j moest wachten,dat hadden ze mij nu toch ook kunnen zeggen hé!
Toen ik 45j ben geworden,zat ik alleen met de foto van mijn moeke op de schouw.
Ik had precies nog wa meer zagemeel omgeruild voor een beetje verstand,want ik had ook leren nadenken door omstandigheden.
De afwezigheid van mijn moeder had mij geleerd dat ik nu een deur geworden was voor mijn vader en voor mijn kinderen.
De deur waar je naar binnen gaat in een hart!
De deur waar je gaat bellen voor een woord.
De deur die je de steun en de doorzetting geeft in het leven!
Op een dag droomde ik!!
Ik droomde dat ik niet meer wist hoe oud ik was!!
Het moest tussen de 45j en de 99j geweest zijn.
Ik droomde dat ik ginder boven bij mijn moeke ging aankloppen,en dat er daar ééne de deur kwam opendoen.
Da was de portier aan de hemelpoort waar we hier zoveel over praten.
Vermits het nen droom was,en ik nog niet dood was,mocht ik maar just ne keer kijken om waarde aan mijnen droom te geven.
Maar binnen mocht ik nog niet.
Ik zag mijn moeke zitten,en Rogéke en .....en......
Allee teveel volk om op te noemen!!
Toen ik ben ontwaakt lag ik in mijn bed naar het plafond te staren en liet ik mijn slaperig verstand eens werken.
Ik dacht aan de deur van het leven en mijn moeke die ze kwam openen.
Maar ik dacht ook aan al die mensen die het geluk niet hadden om ooit zo'n deur te vinden.
Ik dacht aan mijn kinderen,en ik die de deur voor ze opende.
Maar ik dacht ook aan al die kinderen die nooit het geluk hadden van zo'n deur te vinden.
Ik dacht aan al die mensen die op een dag aan een deur staan te kloppen,maar die voor een gesloten deur staan!
In feite had ik van mijnen droom weer iets geleerd!!
Mijn moeke stond tijdens haar leven ook vaak voor een gesloten deur.
In feite is er maar één deur die altijd open gaat!!
Maar deze kan men niet openen tijdens het leven,en men is niet gehaast om er te gaan kloppen omdat men niet weet wat er zich achter bevindt
)))
Groetjes chauffeurke
Met dank aan de auteur voor zoveel moederliefde weergegeven via seniorennet!
leegte

l'amourL'amour n'est pas seulement un sentiment,
il est aussi un art.
- Honoré de Balzac -
L'harmonie la plus douce
est le son de la voix
de celle que l'on aime.
- Jean de la Bruyère
L'amour a son instinct,
il sait trouver le chemin du coeur
comme le plus faible insecte marche à sa fleur
avec une irrésistible volonté.
- Honoré de Balzac -
Le centre de toute bonté et de toute joie est l'amour.
- Herman Hesse -
Ce que l'amour peut faire,
l'amour ose le tenter.
- William Shakespeare -
Aimer, ce n'est pas regarder l'un l'autre,
c'est regarder ensemble dans la même direction.
- Antoine de Saint-Exupery
Je t'aime non seulement pour ce que tu es
mais pour ce que je suis quand nous sommes ensemble.
- Roy Croft -