Woensdag 15 augustus 2012
Vanuit een onverwachte hoek hoor ik een noodkreet: "Morgen heb ik geen dak meer boven mijn hoofd en moet ik op straat gaan slapen". Zoiets kan toch niet in deze tijd, dacht ik spontaan. En zie, voor ik het zelf goed en wel besefte had ik een logeerkamer klaar; iets wat me nog nooit eerder is overkomen. Ja, geloven zet je om in daden; zeker als je jaar en dag schrijft over liefde en vriendschap. Deze ontmoeting van mensen werd een geschenk dat niet te bevatten is. Noem het wederzijds gratuit geluk. ...

p.s. Hij noemt me "papa'.
En zo liet hij me volgende weten via e-mail:
"Ik ben je zeer dankbaar en heb je zeer lief. Als mijn enige papafiguur".
Dit jaar had ik geen reis geboekt, en zie ....
Moge Maria op deze feestdag hem zegenen en beschermen en hem een naar een mensen leiden die voor hem een thuis mogen zijn, en niet voor even!