te groot

De moderne media zijn geen echte oplossing om échte contacten te onderhouden of nieuwe te legggen. Of misschien toch voor sommigen die het laatste snufje willen en zo een nieuwe clan vormen. En dan nog, ik heb het kunnen constateren toen 'mijn zorgenkind' bij me was afgeloppen augustus. Die smartphone - want zo heten zo een dingen ondertussen - stond werkeleijk elke seconde aan. Berichten en mails vlogen over en weer, van bij de ontbijttafel, tijdens middagmaal; zelfs tijdens zijn geliefde voetbalmatch op tv. Er was gewoon  geen tijd om een gesprek te voeren, laat staan een diepgaand. En dan was hij verwonderd dat hij vermoeid uit bed stapte want was tot vroeg in de morgen bezig geweest met dat ding ... maar échte vrienden had hij er niet mee bereikt, niet eens zijn familie. Ooit heeft hij het voor mekaar gekregen één nacht dat spul stil te leggen. Helaas geldt dat niet voor hem alleen. Je moet maar even tussen de terrassen lopen of langs de winkelstraten ... Zelfs tijdens familiebijeenkomst laten zich maaar weinigen meer storen als dat 'speelding' afgaat. Neen, wij hadden dit niet nodig om elkaar te ontmoeten, een babbel te slaan ...

Zondag 30 september 2012

Traditionele Latijnse Mis
(missaal 1962)

18de Zondag na Pinksteren

17u00

Basiliek van het H. Bloed
Burg, Brugge

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.

Vanaf 16u30 is er biechtgelegenheid in de basiliek.

-

Deze Mis is een initiatief van de vereniging Mysterium Fidei, met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

WETEN

brengt verantwoordelijkheid met zich mee!

Aan ons er concreet hier en nu naar te handelen!

Gelukkig de zachtmoedigen,
want zij zullen het land bezitten.

Er is inderdaad veel zachte moed nodig op vandaag om mensen een glimp te laten zien van wat God met ons voor heeft, moed om iets voor te leven dat een ander tot inkeer kan brengen, een totaal ander pad te bewandelen. Dat kan je maar in geloof en niet in harde woorden die afschrikken.

een grote waarheid ...Hoe kunnen we de boodschap van échte liefde nog
overdragen???

"Martin, ik wil je nog eens bedanken voor alles en voor de mooie tijd die ik bij jou heb kunnen doorbrengen. Waar ik de liefde gevonden heb die ik nooit van een vaderfiguur heb ik gekend. Papa, bedankt voor alles. Uw zoontje".

De tekst hieronder was/is van toepassing toen ik een tijd terug een jonge dakloze in huis nam waar ik toen nog lang niet alles van wist. Het verhaal kon je al voorbije maand volgen, zo af en toe. Nu hij een vaste opvang heeft gevonden in een crisiscentrum ben ik blij dat we dat samen hebben bereikt.

Sommigen hebben gereageerd dat ik daar niet mocht zijn op ingegaan, anderen hebben me gewaarschuwd, nog anderen hebben me bedankt voor de inspanning.  Hoe dan ook, men kan pas oordelen - en dat geldt in tientallen situaties - als je ZELF bent meegegaan in dit of een ander verhaal, al besef ik ook dat het nodig is voor mezelf te zorgen zoals jaren terug een Indische priester me zegde: Take care of yourself, Martin.

Wat dus goed voor me was in deze context, kan enkel ik beoordelen en die enkelen die erachter stonden door te gaan, ondanks alles. Ik kan dit zeggen omdat ik in alle gemoedsrust hem kon loslaten. Was ik begonnen met hem te veroordelen, dan hadden we misschien een drugsdode meer... Nu mag hij een nieuw leven instappen vol van kansen!

Ja, het gaat over AANDACHT zoals ik het al jaren schrijf in mijn blog; deze keer zat dit wel dicht op mijn vel. En ja, ik weet dat er instanties genoeg zijn, maar zo lang er geen plaats is, dan voelde ik dat op dat moment mijn christelijke plicht deze jonge man op te nemen .. Want er was geen plaats in  de herberg.

laat uw venster op de wereld niet bedekken door kranten......

Beste,

De jongen waar ik vijf weken voor heb gezorgd is deze morgen vertrokken naar een crisisopvang om er vooral af te kicken van drugs.

Hij was eerst drie weken bij me nadat anderen hem hadden doorverwezen naar me omdat hij anders onder de blote hemel moest slapen - iets wat ik op vandaag niet meer kon aanvaarden. Dan is hij met de noorderzon, en vooral met veel liegen en bedriegen vertrokken, om dan smekend terug te komen. Want hij was teug in handen gevallen van zeer slechte ‘vrienden’.

Het is via de politie en door zijn bewustwording dat hij zelf iets moest doen aan zijn situatie, dat hij maandag l.l. is teruggekomen op mijn voorwaarden en om zich voor te bereiden op de opvang, die hij dus deze morgen heeft aangevat. Hij heeft me een erkentelijke sms gestuurd met o.a. de woorden dat hij nog nooit een vader had meegemaakt als ik … Hij is pas twintig jaar ….

Het was zeker geen eenvoudige opgave voor me en ik weet nu nog altijd niet hoe ik ertoe ben gekomen daar nogal vlug ja op te zeggen; maar misschien concreet maken waar ik dagelijks over blog rond geloof, liefde en vriendschap. Christen zijn in daden? Delen van dubbele kleding … Al wat je aan de minsten van de mijnen hebt gedaan heb je aan mij gedaan … Of terug de rol van mijn patroonheilige Sint-Maarten (Martin) gestalte gegeven …Of misschien nu pas de vruchten zien en laten groeien van de opvoeding van Don Bosco die het ook opnam voor straatkinderen ….Wie zal heet zeggen?!

Wat voorbij is was mooi, soms zeer mooi als ik de foto’s zie; maar soms ook bijzonder lastig tot op een moment dat ik hem liever kwijt dan rijk was.

Ik hoop dat het feit dat deze jonge man nu een nieuw begin kan maken, en als dat voor een deel door mij was, ik dan toch al bij al tevreden mag zijn.

Er was daar vooral veel geloof en vertrouwen voor nodig, tussen hem en mij, maar evenzeer van hierboven!

Wees goed voor allen die terug gaan werken,die de eerste schooldag achter de rug hebben. Voor allen die academische studies aanvatten of ze verder zetten, voor hen die angstvalig uitzien na een herkansing ....
HOUD deze maand en de rest van dit jaar vooral PESTVRIJ!

Misschien dit werk- en schooljaar het toch over een andere boeg gooien,
en wél eigen verantwoordelijkheid opnemen, hoe klein die soms ook is?!