elkaar trouw gebleven


“Vrouw, weet je nog?
We hadden niet veel om te beginnen,
alles moest nog gedaan worden.
We hebben het geklaard, maar het was moeilijk.
Er is moed voor nodig en volharding.
Er is vooral liefde voor nodig, echte liefde.
Dat is niet wat je denkt als je begint.
Het zijn niet alleen de kussen die je elkaar geeft,
de lieve woorden die je elkaar in het oor fluistert,
het gearmd zijn met elkaar.
Het leven is lang, de trouwdag is maar één dag,
maar daarna, weet je het nog?
Daarna begint het leven pas.
Dan moet je het doen en het mislukt,
je begint opnieuw en het mislukt weer.
Er zijn ogenblikken waarop je de moed schijnt te verliezen
en de jaren volgen elkaar maar op en je komt niet vooruit,
want dikwijls lijkt het wel of je achteruit gaat.
Weet je nog, vrouw, al die dingen?
Al die zorgen, al die lasten.
Alleen, jij was er altijd.
We zijn elkaar trouw gebleven.
Ik heb op jou kunnen steunen en jij leunde op mij.
We hebben het geluk gehad bij elkaar te blijven,
we hebben samen onze taak het hoofd geboden,
volgehouden en de slagen opgevangen.
De ware liefde is niet van één dag, maar van altijd.
Het is: elkaar helpen, elkaar begrijpen
en op God vertrouwen.
Kom dicht naast me zitten, vrouw, en zeg niets.
Je hoeft helemaal niets te zeggen.
Alleen maar samen zijn, nog eens, en de avond laten komen,
tevreden omdat je taak volbracht is en
dan is het goed.”















1 reactie op dit bericht
martin