Slechte mensen

Horen, zien en zwijgen, kan soms het verstandigste zijn, in elk geval heel vaak het gemakkelijkste. Maar, horen, zien en in actie komen, is meestal niet de eenvoudigste maar wel de betere keuze.

Gelukkig voor onze samenleving zijn er velen die deze uitdaging aannemen. Hopelijk horen ook wij daarbij.

wens ik alle dierbare blogvrienden een mooi en blij jaar tegemoet!

Ik heb door het raam zitten kijken: wat flitst er allemaal voorbij!
De auto's hadden haast, de fietsers hadden haast,
alles holde en raasde om geen tijd te verliezen....
Iedereen joeg achter de tijd aan, om tijd te winnen.

We rennen over de aarde, gehaast, overladen en verdwaasd,
we lopen elkaar voorbij, we verdringen elkaar,
we raken overwerkt en wij komen er nooit. We hebben geen tijd meer over.

Heer, U moet u in uw berekeningen van de tijd vergist hebben.
De uren zijn veel te kort, de dagen niet lang genoeg, de jaren gaan te snel voorbij.
Heer, de tijd glijdt door onze vingers heen,
help ons elke minuut goed te gebruiken, dat wij steeds alle tijd hebben voor elkaar. Amen

Een vriend die afkomstig is uit Gent en afgestudeerd is als dierenarts, werd onverwacht opgepikt door een sjeik uit Oman. De persoon in kwestie werkt er nu al enkele jaren. Ik moet toegeven dat ik met verstomming was geslagen toen ik las dat hij daar aan het werk was, en dus ook zijn vrouw en twee kleine kinderen met zich mee moest nemen.

Het is dan ook heel moeilijk verder contact te houden, want hij wordt zeeer streng gecontroleerd, kan zich niet permitteren dialect te spreken als hij live op webcam is. Ook teksten en  foto's doorsturen is voor hem ristkant.

Maar ik wou het over de echte reden hebben van dit blogje. Terwijl we eindelijk eens tijd hadden om te chatten, zie ik dat hij plots niet meer reageert. Eerst vraag ik of hij er nog is, even later laat ik een paar vraagtekens achter. ... En dan komt het :

JA, WAS TERUG VAN SPOED, KAMEEL DIE ZICH GEKWETST HAD.

Ik wist niet wat ik las. Natuurlijk is dat voor hem vanzelfssprekend, maar voor mij totaal nieuw. Ik wist wel dat hij vooral bezig hield met paarden, maar deze ....

                      Een oude man adoreert en begeert de jongen op het perverse en raadselachtige af. Hij moet het verdoezelen. Het kan zijn naam en zijn kop kosten als iemand erachter komt.
Hij zal een melancholieke man worden, die er zich mee moet verzoenen dat hij de geliefde jongen op een afstand moet beminnen, zonder hem ermee lastig te vallen, 'met de innigheid van een vriendschap en de mystiek van de onbereikbaarheid".
Dus gaan ze af en toe iets drinken, want in die drank vinden ze een gemeenschappelijk terrein, dat ze allebei "mystiek" noemen, maar de oude man bedoelt geilheid terwijl de jongen alleen zuiplust in gedachten heeft.
Hoe pijnlijk gaat dit oude leven naar zijn avond toe ...

MOED HOUDEN, EENVOUDIG VOORTGAAN.

als je kunt.  En als je niet kunt, niet meer kunt, wachten.

Of uitrusten bij een vriend, als die er is.  En als die er niet is,

toch wachten, dan maar alleen, wachten tot het weer gaat.

Straks eenvoudig voortgaan.

Je weg nemen zoals die komt met z’n voor en z’n tegen.  Je oog helder

als een lamp die je lijf verlicht.  Doen wat ter hand is.

Antwoorden geven als die er zijn.

En intussen voelen de tik van je stok.  Niet teveel omzien.  Een enkele

keer soms want de weg gaat dwars door je hart.

Niet teveel omzien en niet teveel ook vooruit.

Eenvoudig voortgaan.

En weten: deze weg is niet alles en is niet van deze wereld alleen.

De wolken zien die aandrijven uit eeuwige verten – wie trok er hun grens?

En je hart voelen inkloppen op de eeuwige heuvels – wie heeft ze gegrond?

En van de dingen de stille kant zien

waar ze grenzen aan Hem... de Eeuwige...

DE GROND VAN ONS BESTAAN.

Herman Andriessen

Dank U, liefdevolle hemelse Vader, voor deze bijzondere tijd van het jaar waarin wij vieren dat uw liefde uit de hemel naar de aarde kwam. Ik bid dat U harten zult openen om het geweldige geschenk van geloof, uw volmaakte kerstcadeau, te ontvangen. Gebruik daarom mijn lippen en mijn leven om iemand te vragen of hij of zij dit jaar dat cadeau misschien zou willen hebben. Amen.

Aansluitend bij de mijmeringen over Vriendschap en Liefde vond ik deze mooie tekst van Mariette Martelé:

"Echte vriendschap is niet zoals het soms met de liefde gebeurt, onderhevig aan stemmingen en veranderlijkheid. Ze aanvaardt de ander zoals hij is, met zijn nukken, met zijn gebreken. Ze voelt zich niet beledigd om een kleinigheid. Ze beoogt alleen het goede van wie het voorwerp is van haar liefderijke bezorgdheid. Haar voornaamste hoedanigheid is haar trouw in alle omstandigheden. Een ware vriend ontdekken is een godsgeschenk, en de beste manier om ertoe te komen is nog zelf zo te handelen tegenover onze vrienden. Als wij dat kunnen, zal geen teleurstelling ons teneerdrukken, omsat wij niet beminnen met eigenliefde of berekening, maar omwille van diegene die ons zijn vertrouwen geschonken heeft. Zo'n liefde komt uit God en is dusdanog onveranderlijk. Er zal geen gevoel van eenzaamheid ons ooit nog kwellen, omdat we steeds iemand zullen hebben aan wie wij met genegenheid kunnen denken"

Niet de godsdienst is bepalend voor de waarde,

maar de liefde waardoor wij de ander

 als een broer of zuster beschouwen.

We zijn het helaas verleerd. Deze kersperiode is daarom een ideale gelegenheid om te vechten voor meer vriendelijkheid. Te veel mensen lopen zomaar langs elkaar, zelfs op kerstmarkten ...

Het heeft allemaal met dit ene woord te maken. Een deugd waar ik hier al jaren op hamer!

Elke dag een reclameblokje op de radio hoe vlot je van enen bestemming naar andere geraakt. Vrienden of vriendinnen uitnodigen voor een kop koffie en dan samen op tijd thuis. Het is helaas een ideaal beeld dat ik deze avond voor de zoveelste maal zag ontkracht worden. Ik was mijn ouders gaan helpen en had de bus terug nodig van 17.22 u aan de bushalte. Uit vorige ervaringen besluit ik dan toch maar te vertrekken om 17.10 u. Mijn ouders zeggen dan dat het nog veel te vroeg is, maar soms is het al gebeurd dat ik nog moet lopen om die bus te halen.

Deze avond dus niet. En het is lastig wachten in de koude en in het donker. Telkens als je een groot gevaarte ziet aankomen met lichten op de kop denk je: daar ik mijn bus. Het werd 17.22 u, 17.25 u; en dan gaan de minuten zeer langzaam voorbij. Je begint al te denken hoe lang je hier nog in de koude moet staan, zeker als geen enkel ander passagier ook staat te wachten. 17.30 u! Dat klan toch niet, straks is de volgende bus er al.

Moet ik terug naar huis? Het wordt alsmaar kouder en wanneer ik de moed heb opgegeven zie ik een bus aankomen Ik stop het kaartje in de meter, en ik lees 17.37u!!!! Niemand die zich schaamt, maar ik zie ook geen medepassagiers meer.Die mensen hadden wellicht al iemand opgebeld om zich te laten ophalen met de wagen. Ja, lang leve DE LIJN.

15 minuten vertraging om een afstand van 6 km af te leggen!

Als je je geen dwaasheid kunt herinneren
die je uit liefde hebt begaan,
dan heb je nooit echt liefgehad.

Shakespeare