Laatavondgevoel.

MOED HOUDEN, EENVOUDIG VOORTGAAN.

als je kunt.  En als je niet kunt, niet meer kunt, wachten.

Of uitrusten bij een vriend, als die er is.  En als die er niet is,

toch wachten, dan maar alleen, wachten tot het weer gaat.

Straks eenvoudig voortgaan.

Je weg nemen zoals die komt met z’n voor en z’n tegen.  Je oog helder

als een lamp die je lijf verlicht.  Doen wat ter hand is.

Antwoorden geven als die er zijn.

En intussen voelen de tik van je stok.  Niet teveel omzien.  Een enkele

keer soms want de weg gaat dwars door je hart.

Niet teveel omzien en niet teveel ook vooruit.

Eenvoudig voortgaan.

En weten: deze weg is niet alles en is niet van deze wereld alleen.

De wolken zien die aandrijven uit eeuwige verten – wie trok er hun grens?

En je hart voelen inkloppen op de eeuwige heuvels – wie heeft ze gegrond?

En van de dingen de stille kant zien

waar ze grenzen aan Hem... de Eeuwige...

DE GROND VAN ONS BESTAAN.

Herman Andriessen

Dank U, liefdevolle hemelse Vader, voor deze bijzondere tijd van het jaar waarin wij vieren dat uw liefde uit de hemel naar de aarde kwam. Ik bid dat U harten zult openen om het geweldige geschenk van geloof, uw volmaakte kerstcadeau, te ontvangen. Gebruik daarom mijn lippen en mijn leven om iemand te vragen of hij of zij dit jaar dat cadeau misschien zou willen hebben. Amen.

Aansluitend bij de mijmeringen over Vriendschap en Liefde vond ik deze mooie tekst van Mariette Martelé:

"Echte vriendschap is niet zoals het soms met de liefde gebeurt, onderhevig aan stemmingen en veranderlijkheid. Ze aanvaardt de ander zoals hij is, met zijn nukken, met zijn gebreken. Ze voelt zich niet beledigd om een kleinigheid. Ze beoogt alleen het goede van wie het voorwerp is van haar liefderijke bezorgdheid. Haar voornaamste hoedanigheid is haar trouw in alle omstandigheden. Een ware vriend ontdekken is een godsgeschenk, en de beste manier om ertoe te komen is nog zelf zo te handelen tegenover onze vrienden. Als wij dat kunnen, zal geen teleurstelling ons teneerdrukken, omsat wij niet beminnen met eigenliefde of berekening, maar omwille van diegene die ons zijn vertrouwen geschonken heeft. Zo'n liefde komt uit God en is dusdanog onveranderlijk. Er zal geen gevoel van eenzaamheid ons ooit nog kwellen, omdat we steeds iemand zullen hebben aan wie wij met genegenheid kunnen denken"

Niet de godsdienst is bepalend voor de waarde,

maar de liefde waardoor wij de ander

 als een broer of zuster beschouwen.

We zijn het helaas verleerd. Deze kersperiode is daarom een ideale gelegenheid om te vechten voor meer vriendelijkheid. Te veel mensen lopen zomaar langs elkaar, zelfs op kerstmarkten ...

Het heeft allemaal met dit ene woord te maken. Een deugd waar ik hier al jaren op hamer!

Elke dag een reclameblokje op de radio hoe vlot je van enen bestemming naar andere geraakt. Vrienden of vriendinnen uitnodigen voor een kop koffie en dan samen op tijd thuis. Het is helaas een ideaal beeld dat ik deze avond voor de zoveelste maal zag ontkracht worden. Ik was mijn ouders gaan helpen en had de bus terug nodig van 17.22 u aan de bushalte. Uit vorige ervaringen besluit ik dan toch maar te vertrekken om 17.10 u. Mijn ouders zeggen dan dat het nog veel te vroeg is, maar soms is het al gebeurd dat ik nog moet lopen om die bus te halen.

Deze avond dus niet. En het is lastig wachten in de koude en in het donker. Telkens als je een groot gevaarte ziet aankomen met lichten op de kop denk je: daar ik mijn bus. Het werd 17.22 u, 17.25 u; en dan gaan de minuten zeer langzaam voorbij. Je begint al te denken hoe lang je hier nog in de koude moet staan, zeker als geen enkel ander passagier ook staat te wachten. 17.30 u! Dat klan toch niet, straks is de volgende bus er al.

Moet ik terug naar huis? Het wordt alsmaar kouder en wanneer ik de moed heb opgegeven zie ik een bus aankomen Ik stop het kaartje in de meter, en ik lees 17.37u!!!! Niemand die zich schaamt, maar ik zie ook geen medepassagiers meer.Die mensen hadden wellicht al iemand opgebeld om zich te laten ophalen met de wagen. Ja, lang leve DE LIJN.

15 minuten vertraging om een afstand van 6 km af te leggen!

Als je je geen dwaasheid kunt herinneren
die je uit liefde hebt begaan,
dan heb je nooit echt liefgehad.

Shakespeare  

En verander voor niets of niemand, integendeel ontplooi verder de talenten die je zomaar hebt gekregen.

OP die manier zullen mensen je ook blijven vinden, je aanspreken, waarderen; en desnood in slechte tijden je bijstaan!

Je helpt niet één mens

maar meerderen door

er eentje te helpen!

Liefde en twijfel hebben nooit op
vriendschappelijke voet met elkaar gestaan.

Kahlil Gibran  

heb het nooit te druk

om vriendschap te krijgen

of te geven.

Deze fout maakte ik zelf ook te veel. Misschien omdat ik altijd ondanks alles geloof in het goede van de ander, of omdat ik die ander toch een tweede, zelfs een derde kans wou geven. Misschien nog het meest omdat ik een goede en christelijke opvoeding heb genoten, recent nog geïnspireerd door paus Franciscus die vraagt te delen.... Soms moet je echter de deur voor bepaalde mensen toelaten, zeker als je nooit iets terug krijgt, ook al beloofden ze het. Dat is gewoon misbruik van vertrouwen. Er zijn grenzen aan iemand helpen, ook al moet de ene hand niet weten wat de andere heeft gegeven. Maar morgen moet er ook nog geleefd worden, en niet met zware ontgoochelingen.