NACHT

Een jonge kunstenaar raakt betrokken bij de mysterieuze dood van zijn oom. Hij komt erachter dat de tulpenmanie niet iets is dat tot het verleden behoort. De gekte rond die bloem drijft mensen nog steeds tot het uiterste, zelfs tot moord…
Alkmaar, 1636. De gerespecteerde herbergier en tulpenhandelaar Wouter Winckel wordt gevonden in de gelagkamer van zijn taveerne De Oude Schuttersdoelen. Vermoord. Waarom moest hij dood?
Londen, 2007. Frank Schoeller wordt door zijn neef Alec dodelijk gewond aangetroffen. Uit de laatste woorden van Frank en het boek dat hij omklemt, begrijpt Alec dat de moord iets met tulpen te maken moet hebben. Samen met zijn beste vriend Damian volgt Alec een spoor dat niet alleen terugleidt naar de 17de-eeuwse tulpenhandel en de moord op Winckel, maar ook naar een groep rijke investeerders waarvan Frank deel uitmaakte. Dan duikt de ambitieuze biologe Tara Quispel op. Zij blijkt Frank goed gekend te hebben en heeft het moeilijk met zijn dood. Maar om andere redenen dan Alec denkt... Als blijkt wat er achter Franks plannen zat en hoeveel er op het spel staat, is niemand van de betrokkenen zijn leven meer zeker.
Daniëlle Hermans (1963) is na haar studie Kunstbeleid en -management aan de Universiteit van Utrecht het communicatievak ingegaan als freelance communicatiemanager. Haar interesse voor de Nederlandse geschiedenis en haar liefde voor thrillers zette haar aan tot schrijven. Het tulpenvirus is haar debuut.

O gelukkig mensenras als de liefde

die de sterren regeert,

ook regeert over uw hart!

Het leugendagboek   

De wereld, en deze keer letterlijk te verstaan, vergaapt zich terug als in de tijd van de Bijbel aan het gouden kalf, deze keer in de vorm van een 'gouden' wereldbeker ....Je mag het symbool zelfs niet aanraken! Tv-stations volgen het gouden kalf overal, begeleid door securitymensen. Waar zijn  we mee bezig?!

Hoop is kijken naar morgen,
het droef verleden is voorbij.
Is drang om te zorgen....
Soms vechten, zij aan zij.

Hoop is elkander steeds beleven.
Soms een moeilijk samengaan.
Dikwijls is het geven en nemen
en naast elkander staan.

Hoop dat is het voelen.
Hetgeen dat in je brandt.
Wat je hart soms doet versnellen.
Het is ervaring, ’n strelende hand.

Hoop  dat is liefde,
van samen verder gaan.
Nu, morgen eeuwig.
De handen in elkander slaan.

Hoop dat is het kijken,
niet naar  wat je mist.
Is geen mensen vergelijken
maar zoeken, naar wat je nog niet  wist.

Hoop is elkander helpen,
’n nieuwe toekomst in het verschiet.
Bij pijn, verdriet en ondraaglijk lijden.
Vooral daar, waar je wanhoop ziet.