MOEDER

De Pompeschitter is een standbeeld in het wandelpark 't Torreke, in het centrum van Dadizele. Het beeld uit 1980 van de Brugse kunstenaar Marcel Eneman stelt een man voor die zijn behoefte doet in een pompbal.

De naam van het beeld komt van een denigerende bijnaam van de Dadizelenaars. De naam ontstond toen volgens de verhalen een Dadizelenaar, die zich te buiten was gegaan aan bier en pruilmen, op weg naar huis dermate last kreeg van zijn darmen dat hij zich genoodzaakt zag zijn toevlucht te nemen tot de eerste de beste pompbak.

Persoonlijke noot: Het vreeemde aan dit verhaal is dat ik geboren en getogen ben te Dadizele en ik nooit gehoord heb van die Pompeschitter, al zeker niet dat het een denigrerende naam zou zijn voor de inwoners van Dadizele.

Ik denk eerder dat men af wilde van het bedevaartsoord dat Dadizele is, en er dan maar iets bij gefantaseerd heeft om van Dadizele een toeristische trekpleister te maken.

De diepste of eerste houding naar een ander is daarom niet dat ik die liefheb, maar voor hem of haar een lege plek wil zijn, waar hij of zij zich kan tonen en tot recht kan komen. Liefde staat in dienst daarvan en relaties kunnen zich daarom slechts vernieuwen of verfrissen als ze altijd opnieuw door die leegte durven te gaan. In een tijd als vandaag, waarin men de nadruk legt op communicatievaardigheden, op gepassioneerde betrokkenheid, klinkt dat wel alternatief. 

Marcel Braekers, Een weg van verstilling. Spirituele zoektocht met teksten van Meister Eckhart. 2014

Nu nog doen! Of was dit het recept dat mijn vader 88 jaar lang heeft toegepast?

Ik zou het haast gaan denken.

Geen wooorden maar daden!

Het Onze Vader

Ik ben opgevoed als een goed Katholiek. Mijn ouders waren mensen van de oude stempel en wij als kinderen volgden hun voorbeeld. Elke week zaten we in de kerk. Elke dag werden er vele gebeden opgezegd. Vooral na het avondeten, dan was het tientje van de Rozenkrans aan de beurt. Ik had het gevoel dat hier geen eind aan kwam en kon ik alle motieven van het tapijt ontdekken, terwijl ik gedachteloos “Bid voor ons” op dreunde. In de loop van de tijd, begon ik me toch af te vragen hoe het kon, dat een gebed eeuwenlang opgezegd werd. Enkele woorden die de tijd hadden doorstaan. Het Onze Vader is misschien wat gemoderniseerd of met enkele woorden veranderd, maar de kracht van dit gebed, spreekt tot de verbeelding.

Beste medebloggers,

Door onvoorziene omstandigheden vond je me niet in blogland.

Ik hoop echter dat je me daarom niet vergeten bent.

Ik was dus ook niet in de mogelijkheid voortbije tijd jullie gastenboek te tekenen, laat staan uw blogs in te zien.

Ik hoop op jullie begrip.

Wat ik nog nooit eerder vroeg, geef me een duwtje in de rug om mijn gastenboek alsnog te tekenen, waarvoor dank!!

Maarten

Naar degenen die het best luisteren,

wordt vaak het best geluisterd.

Op een dag
ging een leerling naar zijn meester
met een zak geldstukken bij zich.

- Rabbi, dit is heel mijn bezit.
Ik geef het u allemaal
als u mij kunt zeggen
waar ik op de wereld
God kan vinden?

De rabbi dacht diep na,
en ging toen weg.

Wat later kwam hij terug
met twee grote zakken geldstukken.
- Dat is alles wat ik bezit.
Het is allemaal voor jou
als je mij kunt zeggen
waar op de wereld,

God niet te vinden is?

Chantal Leterme, 99 verhalen met een knipoog. 2014

'Met droefheid zag ik mijn vrienden verzinken in dien stroom der zedeloosheid, verlooren lopen in de eindelooze jacht op genot. Al mijn krachten moest ik inspannen om sterk te blijven. Ik voelde mij niet geboren voor die laagheden , de nietige aardsche genoegens...'.

Wie de tekst voor de eerste keer leest, denkt dat dit de weergave is van onze dagelijkse samenleving, waar normen en waarden verdwenen zijn en enkel het instant genot van tel is.

Maar je vond al vlug het oude Nederlands, of zeg ik zelfs 'Vlaams'.

Niets is dus veranderd als je het zo ziet, want deze passage komt uit een werkje dat ik vond uit 1932!

De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Medelijden speelt zich af in ons hoofd, maar liefdadigheid vereist handelen, je betrokken voelen bij de mensen,praten en hun dankbaarheid ondergaan....

HOE MEER GEVOEL JE HEBT

HOE GROTER DE ELLENDE!

Geen commentaar nodig zeker?!!

Voor de start van het werkjaar hebben we nog wat gemaild en gechat, af en toe met elkaar gesproken, over alles en nog wat. En dan volgden algauw de eerste uitnodigingen, de inschrijvingen. Uitnodigingen voor bijeenkomsten allerhander. Bijeenkomsten over de vraag of er bijeenkomsten nodig zijn, en opo de bijeenkomst spreek je af nog een keer bij elkaar te komen om af te spreken dat er nog een bijeenkomst moet komen. En zo geraakt de agenda stilletjes gevuld en zijj we tegen het eind van de week gestresd! Wie herkent het niet?!

kan je niet anders ... al doet het pijn ...

In de universiteitsbibliotheek is het zeer stil, ook al zitten er heel veel studenten te studeren. Een jongen vraagt zachtjes aan een meisje: ‘Is deze stoel vrij?’ Het meisje antwoordt luid: ‘Nee, ik ga niet met jou naar bed!’ Alle studenten in de bibliotheek kijken op en staren de jongen aan. Hij wordt heel rood en zoekt snel een vrije plaats aan een andere tafel. Na enkele minuten staat het meisje op, wandelt langs de tafel waar de jongen heeft plaatsgenomen en fluistert triomfantelijk: ‘ik studeer psychologie. Ik weet hoe ik iemand moet manipuleren. Je was nogal beschaamd, hé?’ De jongen antwoordt luid: ‘Wat? 500 euro voor één nacht? Dat is veel te veel!’ Iedereen in de bibliotheek staart nu in shock naar het meisje. De jongen fluistert: ‘Ik studeer rechten. Ik weet hoe ik iemand schuldig kan doen lijken.’

herinnering!

Maar het moooiste wat ik zelf heb mogen ontvangen is de liefde van mijn moeder

die vandaag 85 jaar mochtr worden!