HET VERDWENEN EILAND - Preston and Child.

Wat me het meest verbaast bij de westerse mens, is dat hij zijn gezondheid opoffert om veel geld te verdienen en vervolgens dat geld weer uitgeeft om zijn gezondheid terug te krjgen.

Door altijd maar met de toekomst bezig te zijn, beleeft hij het
heden niet. Hij leeft dus noch in het heden, noch in de toekomst.

Hij leeft alsof hij nooit zal moeten sterven en sterft alsof hij nooit geleefd had.

Dit is jammer genoeg geen indruk van het moment, maar iets dat zich hoe langer hoe meer manifesteert in onze maatschappij. Niets is zo kwetsend dan dat er met gevoelens wordt gespeeld. Want het gaat om VERTROUWEN. Heel zeker speelt het Internet daar ook een rol in, vooral in de anonieme wereld van chat, dagboeken, datingsites. Ja, laten we laatste een kat een kat noemen. Er blijft enkel een slachtoffer over die zich met moeite of helemaal niet kan verweren. Raken we hier niet dicht bij het pesten?

• Heb ik een plan met mijn leven?
• Wat zoek ik eigenlijk ten diepste?
• Wat is voor mij het allerbelangrijkste?
• Stem ik me af op Gods plan?
• Durf ik me aan Hem toe te vertrouwen?
• Waar vindt mijn hart rust en vrede?

en ongeluk ...

En hebben we echt niets geleerd uit de twee wereldoorlogen?

Het lijkt er in elk geval op dat de wereld in brand staat, en de muniitie al is gelegd voor erger.

Zusje peinst:

Al denk ik ook tot middernacht,
Ik weet het in mijn klein gedacht',
Niet goed bijeen te rapen.
Waarom u in zo'n grote kerk blijft wonen,
Waar toch, zerk aan zerk, die dode mensen slapen.
En vindt U datt niet heel erg droef,
Om 's avonds naar dat vreemd gezoef,
Van boze wind te horen?
In zulk een groot leeg huis,
Alleen, met al die heiligen van steen,
en met die hoge toren...
Waarrond die wilde wind maar wait,
waarop die hoge haan maar kraait,
De schrik zou mij bevangen.
Want 's avonds als ik naar mijn bedje moet,
En moeder het lampje lager doet,
Laat ik de lip al hangen.
Uw kleine lichtje doet altijd zo treurig,
Of het tranen schreit!
En is dat niet een kruisje,
Dat 's morgens vroeg en 's avonds laat,
Maar eens het deurtje open gaat
van uw verlaten kluisje?
Mij hoofdje is zeker nog te dom,
mijn hartje veel te simpel om dat alles wijs te heten,
Maar later als ik groot zal zijn,
Of LATER ALS IK DOOD ZAL ZIJN
DAN ZAL IK ALLES WETEN.

(auteur voor mij onbekend)

Beste medebloggers,

Sinds deze morgen kon ik plots niet meer op pc. Ik kreeg plots een wit beeldscherm te zien. Pas nu gedeeltelijk hersteld. Ik kan julle mails dan ook niet beantwoorden, jullie blogs niet bezoeken of danken voor jullie bezoeken.

Ik hoop dat dit euvel verholpen is. Ik dacht meteen aan een hacker tijdens een chatsessie.

Dus wie niets van me hoorde, dit is de enige reden, een spijtige dan nog.

Groeten,

Maarten.

Zalig zij, die om zichzelf kunnen lachen; zij vermaken zichzelf.
Zalig zij, die zichzelf niet altijd serieus nemen; zij zullen wijs zijn.
Zalig zij, die zich niet achter een masker hoeven te verbergen: zij worden door hun medemensen zeer gewaardeerd....
Zalig zij, die een muis van een olifant kunnen onderscheiden:
zij zullen in het leven veel bereiken.
Zalig zij, die kleine dingen serieus nemen en grote problemen positief benaderen: zij zullen voor gepieker gespaard blijven.
Zalig zij, die in ieder mens een beeld van God zien: zij zijn mensen met wie men graag te maken heeft.

onze lessen te trekken ...

"Misschien is het schoonste werkwoord 'voortdoen'."

Willem Vermandere

Zommaar een idee of toch een beetje realiteit...

Als ziekte en dood op onze weg komen,
als het leven ons tegenzit en pijn doet,
dan wordt de vraag naar het waarom
ook voor ons levensgroot.
Er is geen daarom.
Soms zien we geen uitweg, geen toekomst.
Duisternis alom!

Biddend ontdekt Job, dat God hem nabij blijft.
Hij is een solidaire God, Een die een hand reikt.
Hij is een God die zijn mensen
op handen blijft dragen
door alle ziekte en pijn heen,
zelfs over de grens van de dood.
Deze “Jobstijding” mag ons sterken
op onze weg door het leven.
Al laat iedereen ons vallen:
God reikt ons een hand ten leven.
Hij blijft staan achter zijn mensen.

Meer dan 210.000 doden in Syrisch conflict!

Blijf er toch maar eens langer bij stilstaan

en denk je in hoe het zou zijn als al

deze mensen in groep,

het gezicht naar jou gekeerd,

ons zouden toekijken ....

Allemaal mensen die niet meer op een concert of festival kunnen aanwezig zijn.

Zie jij die grote groep mensen voor je?

Dan denk ik nog niet aan al die andere oorlogsgebieden....

wat tijd nemen voor jezelf.

De oorspronkelijke betekenis van de Griekse woorden voor "geloof"  en "geloven"  zijn "vertrouwen". Het is dus logisch dat je iemand pas gelooft als die ander aantoonbaar te vertrrouwen is.

Het woord "vertrouwen" is zoals julle weten een rode draad doorheen mijn blog.

Dat geloven zonder gezien te hebben is dan wel voor ons, christenen, een vanzelfsprekendheid. Wij vertrouwen ons toe aan God en aan zijn Moeder Maria.

Zo ook heb ik samen met familie  vandaag een dierbare tante toevertrouwd aan de Heer van alle leven.