ONSCHULD - Dean Koontz

Ballast! Eigenlijk een term uit de scheepvaart. Een waardeloze lading om voldoende diepgang te geven en het schip meer stabiel te houden. Ballonvaarders werpen juist ballast uit om te kunnen stijgen en dat moet je voor je hoofd ook regelmatig doen. Geestelijk lichter maken. Herinneringen uitvagen is niet echt de bedoeling; die horen erbij in je hoofd en hebben je als mens verrijkt. Maar niet alles verrijkt, want pijnlijke momenten kunnen wel leermomenten opleveren, maar daarna moeten ze een plaats krijgen. Gooi eens wat ballast uit je hoofd! Iedereen een verlichtende dag gewenst!

P.S.Ballast, het kan ook met pijn in het hart, van dat hart een steen maken. Dat lees je ter verduidelijking in mijn archief in het blog dat ik schreef of opvang zinloos is of toch zijn waarde heeft; zie daarvoor 22 10 2014, waarvoor dank

Ze wonen bij iemand gratis

die ze voor een maand graits kunnen oplichten.

Dat is de samenvatting waar je pas veel later achter komt,

maar wel een paar maal gebeurd omdat ik de 'dakloze'

een beter leven wou geven.

Waarom ik toen gedaan heb wat ik heb gedaan ligt in mijn opvoeding, ligt in mijn doorleefd geloven. "Wat je aan de minsten van de mijnen hebt gedaan, heb je ook aan mij gedaan", of nog: "tot zeventig maal zeven maal vergeven, dus nieuwe kansen geven". En als je dan nog Paus Franciscus daadwerkelijk wilt volgen rond barmhartigheid .. dan weet je genoeg...

WIE NOG EENS HET VERSLAG WIL NALEZEN GAAT MAAR NAAR MIJN ARCHIEF, JE VINDT HET ONDER 22 10 2014

Op 31 januari vond je het relaas van een jonge man uit India die opgroeide in het arme Calcutta, maar die langzaam uitgroeide van fotomodel tot zanger in eigen film. Hij stuurde me de veraling in het Engels door van zijn lied dat je vinden kan op het blogje van toen met video, een liefdeslied; dan ook toepasselijk in deze tijd. Hierbij nog een foto van hem.

little less brighter is the light

little less wet is the rain

little less waving is the wind

little less are the wants in heart

the time has stopped like this

lke it has stopped for you

why my breathes as well are little like wet

the closeness has happened with the distance

what kind thing is this, every morning is night now

the flowers are not fragrant, they are silent/upset

like they are angry/disagree with you

the fragrance has gone away, when you are not with me

Een vreemd grafschrift bij een huis op het landgoed Whisper Ridge, dat is wat privedetective Lincoln Perry aantreft als hij zich na lang aandringen door Parker Harrison heeft laten overhalen onderzoek te doen naar het echtpaar dat eigenaar is van dat landgoed, maar dat al twaalf jaar verdwenen is. Harrison heeft vijftien jaar vastgezeten wegens moord en heeft op het landgoed deelgenomen aan een rehabilitatieproject. Het onderzoek wordt gevaarlijk als het lijk van de echtgenoot gevonden wordt, er connecties met de plaatseljk maffia blijken te bestaan en als Perry's onervaren partner vermoord wordt. En Perry, die eigenlijk niets met de zaak te maken wil hebben, wordt er steeds weer bij betrokken. Het boek is een echte Koryta, met een superieur plot, dat de lezer voor minstens evenveel problemen stelt als de hoofdpersoon, met spannende ontwikkelingen, knappe sfeertekening en personages.

Twee boeken aanbevolen in korte tijd .. dat is het resultaat van een paar dagen zonder pc te zitten. Het betekent meteen dat het goede boeken waren!

Wie echt gelooft, zit niet op de uitkijk naar een beloning of verloning. Je doet alles zomaar. Doodgewoon. Omdat je gelooft. Omdat je de liefde die God jou toedraagt, ook wil uitdragen naar andere mensen. Omdat je niet zit te rekenen en te berekenen.

De Nederlandse jezuïet pater Van Kilsdonk vertelt over zijn kindertijd. Het onweerde. Vader, moeder en de drie zonen begonnen te bidden. In het dorp woonde ook Piet, die ongelovig geworden was na een aanvaring met de plaatselijke pastoor. De jonge Van Kilsdonk vroeg aan zijn moeder: “Piet is nu niet aan het bidden?” “Nee,” zei zijn moeder. “Is hij dan minder beschermd dan wij nu?” “Nee,” zei de moeder, “want zo is God niet.” “Waarom bidden wij dan wel?” “Als je dan toch naar de bliksem gaat, kun je dat beter doen samen met de gekruisigde Christus dan zonder de gekruisigde Christus,” was het antwoord. Het enige antwoord dat juist was en dat ik zou aanvaard hebben, merkt jezuïet op.

Sinds psychiater Jan Forstner een groot schandaal in de Boskliniek aan het licht heeft gebracht, wordt hij tegen zijn zin als lokale beroemdheid behandeld door de inwoners van zijn woonplaats Fahlenberg. Dat is dan ook de reden waarom Jan in eerste instantie niet zoveel aandacht besteedt aan de bos rode rozen die hij opgestuurd krijgt van een anonieme vrouwelijke fan. Hij heeft wel wat anders aan zijn hoofd, zoals het vreemde telefoontje van journalist Volker Nowak, die hem diezelfde avond nog wil spreken over een urgente kwestie.

Als Volker nog voor hun afspraak bruut wordt vermoord – en zijn fan wel heel opdringerig begint te worden – realiseert Jan zich dat hij verwikkeld is geraakt in een ziek spelletje van een waanzinnige vrouw. Maar wie is zij? Jans zoektocht naar de identiteit van de moordenares verandert al snel in een nachtmerrie van paranoia, manipulatie en wreedheid waaruit geen ontsnapping mogelijk lijkt te zijn...

Vijfsterrenthriller, enkel superlatieven passen na dit boek te hebben gelezen. Geen tijd om rollluiken neer te laten... angst, stalking, een reis dood de diepe krochten van de menselijke ziel. Pas gans op het einde ken je het antwoord.

Het is niet goed dat de mens alleen blijft… Daarom geeft God de Heer aan de mens een andere mens. ‘Hem-tegenover’ staat er letterlijk in het oerverhaal van de schepping. Dus om elkaar in de ogen te kijken. Dus om met elkaar te blijven praten. Dus om de vonk over te laten springen. Dus om steeds weer opnieuw de warmte in het gezin te brengen. De sleutel voor een goede relatie blijft communicatie. De opdracht aan iedere mens, getrouwd of niet getrouwd, alleen door het leven gaand of met meerderen, is en blijft verbond, verbondenheid.

Gods verbond met mensen.

Op Valentijnavond kreeg ik een smsje van mijn neef, de zoon van wijlen mijn broer, met de mededeling dat er "een derde mini-Vanhee op komst is". Van een Valentijn gesproken. Mijn broer hierboven zal zeer fier zijn op zijn zoon...