GEZIEN

SINDS ZONDAGAVOND HEB IK VAN ENE OP ANDERE MOMENT GEEN INTERNETVERBINDING.

NIETS DAT HELPT.

IK WERK NU EVEN D.M.V. USB-STICK MAAR DAT IS MAAR VERHELPEN.

IK VREES DAT IK EEN NIEUW PC NODIG HEB.

ONDERTUSSEN WEL EEN LAPTOP AANGESCHAFT.

MAAR TEGEN ALLES IS OVERGEZET EN AANGEPAST....

DUS DAT IS DE WARE REDEN WAARDOOR JE ME NIET MEER ZAG NOCH HOORDE, EN IK JULLIE MIS.

MIJN BOX ZIT DAN OOK OVERVOL MAAR IK KAN HELAAS MOEILIJK IEDEREEN EEN REACTIE OF WAARDERING STUREN OP ZIJN BLOG.

JA, WAT ZIJN WE ZONDER ONS INTERNET EN ONS DIERBAAR BLOGLAND?!

KOMT DAARBIJ DAT DE GEZONDHEID VAN VADER VERRE VAN VOORUIITGAAT EN IK VOORBIJE DAGEN ONVERWACHT DE ZORG HAD OVER EEN JONG KOPPEL WAARVAN DE PAPA IN ROESELARE ZIJN TEST KWAM DOEN OM AAN TE SLUITEN BIJ KAA GENT, MAAR OOK HARTPROBLEMEN HEEFT.

HIJ ZOU ER SLECHTS TWEE DAGEN BLIJVEN, MAAR MOEST BIJKOMENDE TESTS DOEN ZODAT HIJ ER LANGER BLIJFT ... MET EEN MEISJE DAT HOOGZWANGER IS....

WIE DANKTE ME OOK AL WEER VOOR DE AANDACHT? IK DENK DAT DE WERKEN VAN BARMHARTIGHEID GEDAAN ZIJN IN AFGELOPEN TIJD.

HET FEIT DAT HIJ NIET GESLAAGD IS VOOR DE TESTS, EN HIJ DRINGEND EEN ZIEKENHUIS MOET CONSULTEREN HAD HET TRIESTE GEVOLG DAT HIJ METEEN SAMN MET ZIJN VERLOOFDE EEN ANDER WONING MOET ZOEKEN.....

In Kyoto, Japan, worden de tweeduizend jaar oude resten van een man ontdekt. Men vermoedt dat het gaat om een Tibetaan. In zijn hand zit een fragment van een Hebreeuws manuscript geklemd. Ary Cohen, hoofdpersoon uit Het Qumran-mysterie en De schat van de Tempel, tracht de waarheid te achterhalen over deze man die onder raadselachtige omstandigheden is gestorven.
Op zijn reis door Israël via Tibet naar Japan, stuit Cohen op vele raadsels en valkuilen. De sleutel tot het mysterie, zo vermoedt hij, ligt in de oude wijsheden van het Japanse shintoïsme. Hij ontdekt dat deze natuurgodsdienst op een verrassende manier verwant is met het joodse geloof. Ook komt hij op zijn zoektocht Jane weer tegen, de vrouw voor wie hij eerder de sekte van de Essenen verliet.

Alsof het moest, maar dit boek dat van een totaal andere auteur is en dat ik niet bewust gekozen heb om de inhoud, sluit naadloos aan bij het vorige boek rond de Menora dat ik jullie eerder heb aangeraden.  Jodendom, Qumram, chrisendom, Japan en oude rituelen. Is er dan toch die éné God? met daartussen de eeuwige liefde verweven in al haar schoonheid.

Een rups is meestal niet mooi en kan alleen maar kruipen.
Als je die rups ziet, denk je: ‘die kan nooit vliegen’.
Zeker niet als ze in een cocon verdwijnt.
Die grijsbruine cocon kan een hele winter
zonder bewegen, doodstil ergens hangen.
En als je die cocon openmaakt, vind je alleen maar wat vocht.
Maar wat ben je stomverbaasd als uit die levenloze cocon
een prachtige vlinder te voorschijn komt
die van bloem tot bloem woorden van liefde overbrengt.
Als een rups, na het afscheid van haar veilige cocon,
als een vlinder mag leven oog in oog met de zon,
wat mogen wij, mensen, dan wel zeker verwachten
na ons sterven op het laatste perron?
Wij, mensen, zullen ver, heel ver reizen, wij zullen VERRIJZEN
in een gloednieuw station waar de liefde van God ons opwacht.

Spanning en historische feiten in een thriller van internationale allureIn de kathedraal van Den Bosch wordt een pater vermoord. Hij blijkt kort daarvoor een mysterieus document in veiligheid te hebben gebracht, dat lijkt te verwijzen naar de menora, de grote gouden zevenarmige kandelaar die in het jaar 70 na Christus door de Romeinen als oorlogsbuit uit de tempel in Jeruzalem is meegenomen. Zou de menora nog bestaan? Welke tocht door de geschiedenis heeft hij dan gemaakt? Zou het mysterieuze document aanwijzingen bevatten om het heilige voorwerp op te sporen? Fanatieke religieuze groepen gaan over lijken om het document in handen te krijgen, maar wat zijn hun motieven? Ben Lorentz en zijn geliefde raken ongewild bij de zaak betrokken. Kunnen zij hem ontrafelen?De verdwenen menora is een literaire thriller die feiten en fictie uit heden en verleden verbindt en de lezer meevoert op een spannende zoektocht naar de gouden kandelaar die zijn onrechtmatige eigenaren ongeluk lijkt te brengen.

In de nadagen van Pasen zeer interessante lectuur, warm aanbevolen, leest gemakkelijk.

Meer en meer, vooral door het feest van Pasen, geraak ik er van overtuigd dat alleen een positieve houding de juiste is! Onze wapens moeten Geloof , Hoop en Liefde zijn. Het woord van de Heer kan onze sterkte zijn in moeilijke ogenblikken : "Ik heb de wereld overwonnen; Ik zal bij u zijn tot het einde der tijden; Vrees niet, Ik ben het, de Heer; heb elkander lief zoals Ik u heb liefgehad;...En het sleutelwoord 'VREDE" als Hij aan zijn apostelen verschijnt. VREDE dat ook al met Kerstmis gezongen werd! Anders geraken wij er nooit uit! Niet alleen en niet tesamen!

LIEFDE IS HET ANTWOORD NA BRUSSEL

RESPECT EN VERTROUWEN ONTWIKKELEN.

Griet Op de Beeck schreef naar aanleiding van de aanslagen in Brussel deze mooie tekst:

Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven – voluit en gretig – omdat WIJ dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.

Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, vandaag, zomaar, opeens, zijn kwijtgeraakt.

Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.

Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.

Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.

Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.

Laten we ze openlaten: onze deuren, onze armen, onze geesten.

Laten we pantsers afleggen, en het en de andere tegemoet treden, telkens weer.

Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.

En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.

Laten we durven. Ja.