zoekend hart
| De dag dat je er niet meer was! |
|
Jij stond daar zo leuk op het perron op die mooie zomerdag. Je prachtige ogen schitterden in het zonlicht alsof ze me verblinden met zoveel pracht en glorie... Ik keek jou aan met een versmachtende blik van verlangen in de hoop dat je me opmerkte en me aansprak... Bij mijn verbazing was ik aan het dromen een tijd en stond je plots voor mij en je vroeg mijn naam en vanwaar ik was.... Jij zag mijn verdriet toen ik wegkwijnde van eenzaamheid en je nam me vast in je armen en fluisterde zachtjes in mijn oor : het komt wel goed! Toen plots kwam de trein en je stapte op en de deuren gingen plots dicht!Te laat...Nu weet ik niet eens je naam en vanwaar jij was! Waarom overkomt mij dit elke keer als ik een aardige en leuke gast tegenkwam... Was het altijd het noodlot dat tussen mij en mijn geluk stond? Ik kon alleen maar naar huis gaan en denken aan die ene moment dat je me in je armen hield en zei dat het goed kwam... Nu denk ik alleen nog aan jou en waar ben je nu? Het is de dag dat je er niet meer was! |














