DE ROOS
Van alle bloemen is wellicht de roos de bloem met de meeste symbolische waarde en ook zo universeel gebruikt. De roos bij elk mooi moment in het leven, maar ook bij een afscheid van een beminde; de roos als teken van liefde en trouw, duizend maal verstuurd als wenskaart, email.
... DE ROOS, EEN BLOEM OM MOOI TE ZIIJN
... EEN MENS, OM GOED TE ZIJN
En dan dit gedicht nog even:
en nog
voor elke vriend en vriendin hier gevondenen
nog een roos, misschien deze keer voor de zieke bloggers ...en
nog een rooseen zonnige groetLiefde als Beslissing
\"Ik geloof in jou - en in die kleine tekens van liefde die je me geeft.\"
Dit geloven betekent ook het vertrouwen in de ander ontdekken.
Uitgaan van kleine beloften, en ze vooral ook uitvoeren en nakomen, en eerste stappen en zeggen: \'Over vijf of tien of twintig jaar zul je nog dezelfde zijn. Je zult altijd van me houden. Ik heb daar geen bewijs voor, alleen je liefde. Maar ik vertrouw op jou!.
Vertrouwen hebben in iemand, hem geloven, doet hem herleven.
En dit allemaal zo in tegenstelling met de kleine beloften die niet langer worden nagekomen. Kleine stappen worden overgeslagen naar een instantcultuur van genot hier en nu.
Vele chatboxen zijn een anonieme plaats geworden waar mensen proberen een ander te vinden, een thuis, eindelijk eens het gezegd kunnen krijgen, maar helaas de plaats waar het woord liefde zo wordt misbruikt, waar zeker daar de kleine stappen naar echte genegenheid in een zoektocht naar oprechte vriendschap zo vlug overgeslagen worden .... zo tegengesteld aan bovenstaande en eigen grondhouding.
Is er dan toch iets loos met waarden en normen?
Kiezen doe je niet voor even maar een leven lang!
KUST
GELUK UIT HET NIET
GEHANDICAPTgehandicapt,
\'\'lieverd\'\',zei mijn moeder......\'\'jij bent uniek\'\'.
\'\'nee mam\'\',antwoorde ik,
\'\'ik heb een handicap en ben dus ziek\'\'
ze schudde haar hoofd en schoot in een lach
vertelde me dat ik het dus helemaal verkeerd zag
vol aandacht luisterde ik naar haar,
we hadden even alleen maar oog voor elkaar.
ze zei:\'\'altijd als ik tegen iemand praat wéét ik dat elk woord
het ene oor in en het andere oor uitgaat.
ze hóren me wel.....maar ze luisteren niet.
dat is een vorm van doofheid,die men niet ziet.
heb ik problemen of heb ik verdriet dan is er niemand die dat zomaar ziet
ze kijken wel......maar zien het niet
dat is dus een vorm van blindheid waar het grootste deel van de mensen aan lijdt.
ze behandelen jou als was je geestelijk gestoord een gek
dát mijn kind....is pas een gebrek
ze proberen zelfs voor jou te denken en hebben niet door dat ze je daarmee krenken
je bent bij je volle verstand en tóch laten ze je staan aan de kant
ze mijden je liever dan dat ze even vragen welke ziekte jou zo is komen plagen.
bekeken ze jou nou is met andere ogen,
zouden ze respect hebben voor je doorzettingsvermogen.
sommige dingen kosten jou moeite en grote inzet,
maar het zijn dingen die je ook zonder hulp redt.
oké.....sommige dingen doe je wat minder snel
maar door te knokken kom je er wel.
ook mij kan het mateloos irriteren
dat men een handicap zo verkeerd kan interpreteren
gehandicapt zijn betekent niet dat je gek bent
je bent gewoon een lichaam met een mankement
maar in dat gehandicapte lijf zit een geweldig mens....
jij ondanks je ziekte ben je er gewoon altijd,
voor je vrienden en voor mij\'\'
en zo opende mijn moeder mijn ogen..
er is immers niks mis met mijn denkvermogen
dus ga ik maar door met filosoferen dat de mensen mij
,ondanks mijn handicap, zullen waarderen.
misschien kan ik er zelfs nog een paar leren
dat niet mijn handicap, maar wel hún hadelen mij isoleren.
(deze tekst heb ik gevonden op internet ik weet niet wie hem geschreven heeft maar ik vond hem zo mooi, en zit veel waarheid in,gezonde mensen reageren in de meeste gevallen zo tegenover gehandicapte mensen)
met dank aan Andrea.
en op mijn beurt dank aan Leopold omdat ook ik me, samen met zovele anderen, me daar in herken, want wat is \'handicap\'?
In mijn blog zullen jullie het wel ergens het antwoord gevonden hebben tussen de regels en berichten.
\"Gehandicapt\" blijft een zo driest woord ... en de verdoezelde termen helpen de mens in kwestie niet.
Laat ons dus maar tot steun zijn, elkaar waarderend en in zijn eigen waarde latend.
VREDE ZIJ UHet was in 1980 dat ik, tesamen met vele anderen, de eerste cursus "Pastorale Arbeid" van het bisdom Brugge voltooide.
Als herinnering kregen de deelnemers toen een mooie oorkonde, gesigneerd door wijlen Mgr. Em. Jos. De Smedt, bisschop van Brugge.
Tot op vandaag blijft het een oproep, naast de persoonlijke boodschap, telkens ik naar die kader kijk..
Ik wilde deze al eerder publiceren, maar alles werd weer zo nieuw wanneer we op de zondag na Pasen horen hoe Jezus tot zijn leerlingen spreekt met de woorden, die toen ook onze bisschop achterliet "aan allen, die met trouwe toewijding hebben deelgenomen aan de opleiding met de bede u zijn geest te schenken om zijn vreugde verder uit te zaaien in zijn kerk en in de wereld".
Het prijkt in sierlijke letters, voor de meesten goed gekend, maar zo nieuw, wanneer je er echt naar luistert of er nog eens naar kijkt.
IN DE AVOND VAN DE EERSTE DAG VAN DE WEEK; KWAM JEZUS BINNEN, GING IN HUN MIDDEN STAAN EN ZEI:
VREDE ZIJ U.
NA DIT GEZEGD TE HEBBEN, TOONDE HIJ HU ZIJN HANDEN EN ZIJN ZIJDE. DE LEERLINGEN WAREN VERVULD VAN VREUGDE TOEN ZIJ DE HEER ZAGEN.
NOGMAALS ZIE JEZUS TOT HEN:
VREDE ZIJ U.
ZOALS DE VADER MIJ GEZONDEN HEEFT, ZO ZEND IK U.
VREDE ZIJ U!
HALLO JEZUSH@LLO, JEZUS!
Als ik eerlijk ben,
moet ik zeggen
dat ik soms
ook schrik heb
om voor mijn geloof
uit te komen.
Toch besef ik dat ik
jouw vriendschap
niet alleen voor
mezelf mag houden.
Wil mij een teken
geven als ik dat toch
ooit vergeet.
(Erwin Roosen)
Blij dat dit ik dit kindergebed tot het mijne mag maken, want als grote mensen hebben we schrik gekregen om voor dat geloof uit te komen ... en toch al 2000 jaar horen we \"VREES NIET\".
IN DE LIEFDE\"IN DE LIEFDE
OVERTREFT DE MENS
ZICHZELF, HIJ VERGEET
ZICHZELF OMDAT HIJ
OM DE ANDEREN
GEEFT, OMDAT HIJ WIL
DAT HET LEVEN VAN
DE ANDEREN LUKT\"
Johannes Paulus II
Ijdelheid\"TE VEEL MENSEN DENKEN ER AAN HOE ZE ER MOETEN UITZIEN VOOR EEN ANDER\"
moorden met woorden
mocht de tekst gepubliceerd zijn ZONDER foto, dan volgt hier alvast de foto; mocht mijn handvat het hebben aflaten, dan schrijf ik straks nog eens een commentaar rond deze foto.EEN COMPLIMENTCompliment
Er zijn van die momenten
dat iemand zeker weet dat
hij of zei iets goeds gedaan heeft.
Zo\'n iemand voelt zich dan soms
enorm trots.
Jammer dat er anderen
er niet altijd zo over denken.
Soms ook zien anderen niet eens
dat wat we gedaan hebben
en toch kan het iets zijn
om enorm trots op te zijn.
Een enkele keer ook zullen mensen
heel normaal vinden wat
voor de ander zeer bijzonder is.
Hoe dan ook, we hebben allemaal
wel eens behoefte aan een klein compliment,
aan iemand die zegt
dat het goed is wat we doen.
We zouden ook onszelf wel eens
een compliment mogen geven,
dat is soms gewoon even nodig.
De helpende hand brengt een compliment,
het hoeft alleen maar
aangenomen te worden en we zullen
gesterkt weer verder kunnen gaan,
gewoon omdat we weten
dat het goed is wat we doen.
Proficiat!
van een blogvriend en aan allen een gemeend compliment voor zij die het te weinig of nooit onvangen, of aan degenen die ik de laatste weken vergeten ben!
banger hart
\"ER IS GEEN BANGER HART DAN DAT VAN MIJ\"
Toen ik dat liedfragment daarnet hoorde op de radio dacht ik meteen dat dit de korte samenvatting was van wat ik de voorbije jaren heb doorgemaakt.
En toch gaat het leven verder en vergeet een mens soms hoe mooi en intens hij tot nogtoe mocht leven, getuige hiervan de vele kleine notities die ik hier en daar heb neergepend in wat niet eens een dagboek kan genoemd worden, maar hoe verrassend namen van toen, ja zelfs 30 jaren geleden weer fris voor de geest worden gehaald; met wat voor enthousiasme we ons hebben ingezet en allemaal om één doel, mensen SAMEN te brengen of een ander - en het waren er velen - heel even GELUKKIG TE MAKEN....
Misschien moet ik hier af en toe een anekdote achterlaten.
Alleen dat bange hart van mij wil ik kwijt ... Heb ik dan toch geen Vertrouwen genoeg, al heb ik er hier al zo vaak over geschreven?! Of is het gewwoon des mensen?
DE HAND VAN DE VRIENDENIs het soms somber om je heen:
zie je de zon niet meer achter de wolken:
kun je je angst niet in woorden vertolken:
is je hart vaak zo koud als een steen ?
Is het soms eenzaam om je heen:
voel je je dikswijls van ieder verlaten:
loop je te zoeken langs de straten
naar iemand voor jou, maar vind je er geen ?
Is het soms donker om je heen:
kun je de weg naar huis niet meer vinden:
loop je te tasten als een blinde
voor wie elke lichtstraal in \'t duister verdween ?
Kind, pak dan de hand van je naaste vast.
en laat jouw zon voor je naaste schijnen.
Eenzaamheid, angst en verdriet zal verdwijnen
wanneer je je naaste van zorgen ontlast.
Kind, pak de hand van je vrienden vast.
mensen, in wie je vertrouwen kunt stellen.
Die, zichtbaar of niet, jou toch vergezellen,
omdat jouw hand in hun liefde past.
zo verging het Mart en mij ook
mooi!
met dank aan Ka en Mart voo publicatie
TAARTENRECEPT
Neen, geen echt recept want de taart kan je elke dag maken en eens ze klaar is hoef je ze wel
mooi in vier stukken te snijden.
.
Zo geniet je elke dag van:
EEN STUK BEWEGING
EEN STUK SOCIALE CONTACTEN
EEN STUK TAKEN
EEN STUK GENIETEN
Gehoord van Paula Semer, en die kanhet weten.
KARIN
Bij deze dame kan je altijd terecht, als vriendin, als vriend en als moeder ....
FOTO VAN BLOGVRIENDEN
Deze mensen hebben mijn levensmotto "liefde en vriendschap als sleutel voor het leven" de voorbije dagen gestalte gegeven: Mart en Karin.
