Achter de groene takken.

Er wordt aangebeld door de postbode en hij heeft een aangetekend schrijven bij. Bij het zien van de omslag merk ik meteen het logo van het ziekenhuis waar ik aankoper ben. Meteen gingen alle belletjes rinkelen en ging mijn hart tekeer. Het is niet te geloven wat er in een mininum van tijd alle scenario's passeerden. Eens terug in huis voelde ik een zware omslag in mijn handen liggen. Ik dacht aan ontslag, aan het verplicht zoeken naar herscholing op mijn leeftijd en nog meer van al dat negatieve. Ik ging alvast zitten en trok de omslag open , en wat stak daar in ....? Je gelooft het nooit: het nieuwe arbeidsreglement! Is het echt nodig dit op die manier aan de man te brengen?! En daar wordt nogal een bedrag voor neergeteld als je denkt aan meer dan duizend werknemers! Ja, die vele directieleden moeten toch allemaal iets te doen hebben om te delegeren zeker?! Hoe dan ook, na een uur was mijn hartslag nog niet normaal!

Goede blogvrienden,

de button die jullie recent zien verschijnen heeft voor mij een bepaalde betekenis. Liefde en vriendschap als sleutel mag dan wel mijn blog heten, maar deze sleutels zoals je ze daar ziet op de afbeelding sluiten naadloos aan. Het zijn geen sleutels die je zomaar vindt in één of andere winkel of slotenmaker, maar ze lijken sprekend op de sleutels die mijn vader ooit heel vele jaren zelf heeft gemaakt. De ene  sleutel geeft toegang tot een grote opslagruimte, eigenlijk oorspronkelijk een spinnerij, dat we gemeenzaam 'het kot' noemden, al is dat woord bijna beledigend voor zo een groot gebouw. De tweede sleutel is/was voor het washok. Beide waren slechts te onderscheiden door de inkepingen, de ene heeft één inkeping, de andere heeft er twee. En daarbij kwam nog dat je omgekeerd tewerk moest gaan, te weten,  de draairichting om te sluiten of te openen was tegengesteld aan wat normaal gangbaar is. Zelfs tot nu vergis ik me soms. Want als je wilde sluiten moest je wel draaien alsof je die deuren wilde openen en omgekeerd.

Maar door de leeftijd is er slijtage op gekomen en het lijkt er wel op dat de duivel er mee gemoeid is, want heel recent kregen noch ik noch mijn zus de deuren gesloten, alsof ze niet meer willen meewerken nu mijn ouders verhuisd zijn. Het was draaien en keren tot ze eindelijk op slot zaten! Of waar een foto van een sleutel toe kan leiden.... Dus heel veel meer dan zomaar een button.

Tegenover Maria - zoals tegenover andere moeders - schaamt een mens zich minder voor zijn terugkerende zwakheden.

Waar wij mislukken, loopt zij niet weg.

Maria leeft in elke vrouw
in elke kleine mens
die om het even waar wordt vergeten
en over het hoofd gezien.
Maria leeft in elke vrouw
in elke kleine mens
van wie niemand nog iets verwacht.
Maria leeft in elke kleine mens
die niet berust
bij minachtig of onmacht
maar die
-tenminste bij zichzelf-
de hoop wakker houdt
dat ook een neergeslagen mens
ooit rechtop zal komen.
Maria leeft in elke mens
die weigert te verlammen
in de angst en durft geloven in dat woord:
vrees niet,
met jou wil God
iets nieuws beginnen.
Ieder mens
kan in zijn leven
de kiemen dragen van een nieuwe toekomst.

Van harte een zalige hoogdag!

bron: Carlos Desoete

De familie Janssen heeft voor drie weken geboekt in BieBel, de chambre d’hôte van Emma en Lucas in Cotignac. Vader Julien, moeder Denise en zoon Francis kijken reikhalzend uit naar dit moment. Dé gelegenheid om alle problemen op kant te zetten. ‘s Anderendaags krijgt Denise een telefoon van haar huisarts, een zorgeloze vakantie is ver weg. Ze wil van de emotie bekomen in de kerk van Notre Dame de Grâce. Daar komt ze in een ware nachtmerrie terecht. Francis ontmoet zuster Claire en vreselijke taferelen uit het verleden duiken op. Na hun confrontatie met pastoor Kelderman, start de vriendschap tussen zuster Claire en Francis, op een ongewone locatie. Pastoor Kelderman werd na ettelijke klachten over seksueel misbruik, uiteindelijk overgeplaatst van Dworp naar Cotignac. Hij is de gemeenschappelijke vijand. Zijn slachtoffers zien hem liever dood dan levend. Zal een van hen de gekoesterde wraakgevoelens ook daadwerkelijk uitvoeren? Zoals ieder dorp in Frankrijk, kijken ook de inwoners en de toeristen van Cotignac vol verwachting uit naar het spectaculaire vuurwerk dat op quatorze juillet geprogrammeerd staat. Die avond valt er echter meer te beleven dan alleen maar vuurwerk. De ochtend nadien krijgt politiecommissaris Boeckx een telefoon van zijn collega Lecoq uit Frankrijk. Zijn aanwezigheid wordt dringend op prijs gesteld in het broeierige Cotignac.

zoveel slachtoffers, zoveel potentiêle moordenaars ... moet je dus tot het einde uitlezen terwijl de koffie koud is geworden, en de wijn warm! Heel warm aanbevolen in deze tijd!