Peutertuin

BOULOGNE sur MER waar het zalig zonnen was, maar een beetje te warm...

St. OMER waar het marktdag was en wat voor een markt en marktplaats! ...

ROUEN moesten we wel aandoen om verder te geraken...

Een zijstraatje ingereden en daar opende zich een pitoresk zicht; we waren in NORMANDIE, en dan nog in alle stilte, groen en rust:

LE BEC - Hellouin, dan nnog tegen een Benidictijnerabdij!

Maar we moesten verder, op weg naar mijn patroonheilige....

En zo bereikten we de immense stad TOURS met zijn grote boulevards, met zijn vele kathedralen,

met zijn middeleeuwse overblijfselen en torens....

Geen toerisme waar de Heilige Martinus ligt begraven...

Nog even verblijven in de streek van BLOIS met o.a. het bezoek

aan het kasteel  te CHAMBORD....

Maar de regens zorgden er voor dat we huiswaarts moesten keren...

Praten met je ogen.
Elkaar verstaan in een enkele blik.
Naar elkaar kijken is al genoeg.
Begrijp je elkaar in dat ene moment.
Je hoeft niet altijd wat te zeggen.
het is niet nodig om iets uit te leggen.
Zomaar een blik in elkaars ogen.
Zomaar even kijken in elkaars hart.
De vonk van herkenning vliegt over
de vonk van houden van.
Je ziet de vreugde, je ziet het verdriet,
omdat je kijkt met de ogen van je hart.

Liefde ontvangen, liefde geven...
De kleinste gebaren van vriendelijkheid,
een klein beetje liefde,
kan een verschil maken in iemands dag...

Weet je…..brood is nodig om te leven
en als je elkaar het leven gunt,
het goede en het lieve,
dan moet je delen
en samen eten van het ene brood.

Weet je…...je bent broodnodig
want als je de ander het leven gunt,
het goede en het lieve,
dan moet je jezelf delen
en de ander laten genieten van jouw brood en spelen,
van jouw huis, van jouw leren,
van jouw bloemen, van jouw alles.

van wat ik afgelopen week zag

Liefde is: ik zie jou, en ik zoek het goede voor jou.

Jij ziet mij en ik vertrouw erop dat jij het goede voor mij zoekt.

Ik ben ervan overtuigd dat hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook zal voltooien op de dag van Christus Jezus.

 Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen.

Beste mensen, ik weet nu al dat ik jullie ontzettend zal missen, maar ik las vanaf heden een blogpauze in....

tot ziens!

maarten

Zeg ik niets
Dan zeggen ze dat ik met me laat sollen
Zeg ik wel iets
Dan lachen ze me erom uit
Wil ik helpen
Dan bemoei ik me
Help ik niet
Dan laat ik hen in de steek
Wil ik luisteren
Dan zijn het mijn zaken niet
Luister ik niet
Dan trek ik me van hen niets aan
Geef ik mijn mening
Dan heb ik een grote mond
Geef ik mijn mening niet
Dan ben ik een watje

Wat is dit voor een bizarre wereld?
Wordt het niet eens tijd
dat men eerst nadenkt,
voor men oordeelt?!

Liefde voelt zich niet thuis in hokjes of onder voorwaarden.
Liefde is het mooist als ze vrij is en overal kan bewegen.
Heb lief wie de ander is,niet wie je van hem of haar zou willen maken...

Elk huisje heeft zijn kruisje....en uit ervaring hebben we geleerd dat samen met anderen niet alleen het geheel draaglijk is, maar dat anderen vaak door hun ervaringen ons doen inzien dat voor alles wel een oplossing is, of dat we onze visie op vele dingen moeten bijsturen....en leren beseffen dat we er niet alleen voor staan, en dat met de hulp van hierboven we de nodige energie kunnen ontwikkelen om er ons door te slaan ..... hoop, liefde, samen, God....

Dan is ons verhaal relatief, toch ? Onze missie, onze boodschap is dat wij over heel sterke wapens beschikken, geloof, verbondenheid, liefde, en SAMEN zijn we sterk en kunnen we veel, niet alles maar toch....Ik (wij) wens(en) u dan ook dat alles toe in momenten van : "ik ben het allemaal moe". De impact van SENIORENNET en  fb is en kan dan ook heel waardevol zijn. We kennen mekaar niet persoonlijk maar de verbondenheid is groot.

Een mooie en liefdevolle groet stuur ik jullie dan van harte toe!

Toen men een opvoeder in de bijzondere jeugdzorg vroeg of hij niet ontgoocheld was omdat al zijn moeite zo weinig zichtbaar resultaat opleverde, vertelde hij volgend verhaal. Een slak klauterde op een kille voorjaarsdag vanaf de grond naar boven langs de stam van een enorme kerselaar. Spottende spreeuwen lachten haar uit met: “Sukkeltje slak, zie je dan niet dat daar nog geen kersen bengelen?” Vol zelfkennis verraste het slakje hen met: “Als ik daarboven kom wel, wijsneuzen!”

Wat vieren we met Pinksteren?

Wat we met Kerstmis vieren, weet bijna iedereen. Pasen wordt al wat moeilijker, blijkt uit onderzoeken. Pinksteren krijgen nog minder mensen goed verwoord.

Als u het mij zou vragen, zou ik zeggen: Pinksteren is een beetje Pasen. Het is een feest van opstanding. De apostelen staan op uit hun verdriet om het verlies van Jezus. Ze hebben samen biddend, samen pratend, vrede leren hebben met zijn vroege dood, en ze zijn opgestaan om over Hem en zijn idealen te gaan spreken.

We lezen in het Evangelie dat Jezus in hun midden gaat staan en zegt: ’Vrede zij u. zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u’. En nogmaals zegt Hij: ‘Vrede zij u’. Hij blies hen nieuwe levensadem in, en zei: ‘Ontvang de Heilige Geest’.
En ze stonden op en gingen naar buiten. De Geest, verscheen in tongen van vuur, maakte hun tongen los, en iedereen begreep waar het Jezus om te doen was: mensen verzoenen met zichzelf, met elkaar en met God. ‘Als ge iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven’.

Pinksteren is dus eigenlijk Pasen: de apostelen beginnen opnieuw te leven.

Pinksteren is: het Pasen laten worden voor elkaar.
De oude kerkelijke hymne Veni, sancte Spiritus zegt het zo:

Kom, heilige Geest, met uw licht.
Vader van de armen, licht voor onze harten,
lieve trooster van mijn ziel.
keer het donker om in het licht,
maak wat koud was, warm,
en al wat oud was, weer als nieuw.

Zalig Pinksteren!

 stuur ik jullie van harte deze roos!

Als broze, kwetsbare mensen hebben we bemoediging nodig. Een mens gaat al kapot aan één rotopmerking, daar komt geen kogel aan te pas. Tegenover één zo’n opmerking heb je zeven bemoedigingen nodig als tegengif. Gods woord staat vol met duizend bemoedigingen. We hebben het nodig en het is niet alleen iets van deze tijd, maar van alle tijden. Veel mensen voelen zich vergeten en niet geliefd. In de kerk horen ze over Gods liefde, maar echt geland in hun hart is die liefde nog niet. Ik pleit niet voor een passief wachten totdat het dan maar binnenkomt: door Gods liefde uit te delen, krijg je er zelf ook deel van. Wacht niet af totdat je zelf een compliment krijgt, maar wees zelf ook complimenteus.

Wie geeft, zal ontvangen.