KERST

WEL REGEN, dan maar zelf de sfeer maken.

Genietend van oude postkaarten.

Mijn handgeschreven wenskaarten zijn alvast de deur uit.

... kan je leren!

 is dit voor velen het intrieste beeld van deze kerrsttijd,

waar feesten niet op het agenda staat,

wel eenzaam zien te overleven.

Vriendschap, liefde en solidariteit zijn uiterst belangrijk.

Wat zijn geld en carrière waard

als je niets voor een ander kunt betekenen?

Kan jij er ook niet zonder of hoeft het niet voor jou?

Lisa en Arthur zien elkaar maar een keer per jaar. Hij is altijd naar haar op zoek. Zij kan niet anders dan op hem wachten…

Lisa Ames werkt in een bar in New York, hopend op haar doorbraak als actrice. Op een avond ontmoet ze Arthur Costello, een jonge arts. De twee voelen zich direct met elkaar verbonden. Maar Arthur is niet als andere mannen. Hij biecht al snel aan Lisa op dat hij nooit van haar zal kunnen houden. Door een bizarre speling van het lot, die alles te maken heeft met een oude vuurtoren, lijkt er een vloek op hem te rusten: ‘Wat er met mij gebeurt is onvoorstelbaar, maar waar…’ Tegen beter weten in besluiten ze om samen de strijd aan te gaan met de meest genadeloze vijand die er bestaat: de tijd.

‘Guillaume Musso is niet te stoppen. Hij is met recht de koning van de suspense.’ – Le Figaro

‘Onze eigen, Franse Stephen King laat ons elke pagina opnieuw naar adem happen.’ – RTL

Vang vluchtelingen op, geef warmte aan daklozen, geef brood aan wie honger heeft, geef hoop aan wie de wanhoop nabij is, bescherm het zwakke leven in al zijn vormen, draag zorg voor de schepping, schep vrede om je heen, ….en kom dan terug om mij te volgen….

Ren niet terug naar hen omdat je je eenzaam voelt, of verdrietig, of omdat je een gebroken hart hebt, want degene die je kapot heeft gemaakt zal je gebroken stukjes niet kunnen repareren en ze zullen niet je hart weer aan elkaar kunnen lijmen.

Zij waren nota bene degenen die je hart hebben gebroken. 

Als je teruggaat zul je denken dat het dit keer anders zal verlopen. Je zult denken dat ze zijn veranderd, dat alles anders is, dat je zowel als individu als als mens bent gegroeid, maar er zal niks veranderen.

Er is nog steeds een kans dat je weer gekwetst zult worden, want het is tenslotte mogelijk dat je hart meer dan een keer door dezelfde persoon zal worden gebroken.

Je denkt misschien dat ze anders zijn geworden, je wilt ze misschien graag geloven wanneer ze dit beweren, maar in alle eerlijkheid zijn ze niet veranderd.

Misschien dat ze aan het begin nog een beetje verborgen kunnen houden wie ze zijn.

Misschien kunnen ze je voor de gek houden dat alles dit keer anders zal zijn, maar mensen veranderen nou eenmaal niet echt.

HEEL GEBRUIKSVRIENDELIJK OM ER ZEELF IETS VAN TE MAKEN

VOOR JEZELF EN EEN ANDER.

MOET DIT KUNNEN?

De Advent is de tijd voor de voorbereiding op de komst van Jezus . De liturgie van deze tijd is verspreid in vier zondagen waarop we ons hart voorbereiden om de Redder van de wereld te ontvangen. Weet jij wat de liturgie van de Adventstijd betekent?

te DADIZELE

Op de 'vakschool' en voor de klasfoto moest men toen nog een das dragen. Hij mocht toch nog en paar jaar studeren, want op het moment dat hij naar het hoger onderwijs  zou gaan brak de oorlog uit en moest hij thuis blijven en moest bij de boeren gaan werken. Iets wat hij nooit een plaats kon geven want hij had veel meer in zijn mars. Nu vader is opgenomen in het ziekenhuis, hier een foto van toen!

JE KUNT ER ME HEEL VAAK VINDEN. WEET JE WEL DOOR HE BETERE BOEK DAT IK JULLIE AF EN TOE AANRAAD.

GEVEN EN GEGEVEN ZIJN

GELUKKIG IS ER GENOEG.

Er was geen laatste woord,

geen afscheid en zelfs geen glimlach.

Je hebt ons niet meer kunnen groeten,

niet meer kunnen zeggen

 dat je van ons hield,

ook niet meer kunnen horen,

 hoe wij van jou hielden.

Zomaar ineens ben je

 uit ons midden verdwenen.

Wat ons rest is de herinnering

aan wie je was en wat je deed.

Je stem klinkt na in onze oren,

je woorden dragen wij in ons hart.

Daarmee moeten we het doen

en daarin zul je ook leven.

Onvergeten zul je zijn,

als wij jouw naam noemen,

hardop in verhalen,

die we elkaar blijven vertellen,

of in stilte

als onze gedachten terug gaan naar jou.

Gelukkig is er genoeg,

genoeg om ons aan jou te herinneren,

je hebt ons zoveel gegeven

om aan te blijven denken,

om kracht uit te putten

voor de dagen die komen.

En jou gunnen we het eeuwig geluk,

dat elke mens te wachten staat,

 want ook die verhalen van belofte en toekomst

herinneren we ons, juist op momenten,

dat alles donker lijkt.

VANDAAG ZOU JE 63 JAAR GEWORDEN ZIJN....

In onze dagen wordt de Advent verdrongen door het feest van Sinterklaas en door voorbereidingen op de Carnaval en beperkt de Advent zich hoogstens tot de kerkdienst op zondag.

In ons buurland Duitsland en zeker in het Noorden van Duitsland wordt de Advent uitdrukkelijk gevierd. Op de zondagen zie je, als je in de avond door de dorpen rijdt, overal de verlichte ramen van de kerken en hoor je zingen en het geluid van adventsconcerten.

Toch blijft de basis van de Advent in elke mens aanwezig. Hoe dan ook wachten wij op licht en uitzicht in barre omstandigheden, ook in onze dagen droomt elke mens van beter en een goede toekomst, ook in onze dagen leven in mensen visioenen van vrede en dromen mensen van redding uit oorlog en onderdrukking.

En ook in onze wereld in onze dagen bidden mensen samen om kracht, roepen zij vertwijfeld om God, en geloven dat zij gehoord worden. En verwachten mensen de adventus Domini. De komst van de Heer… Bevrijder, Redder, Licht.