Het Coronavirus

Mama

Mama is het woord
waar het leven mee begint
mama is het woord
dat hoort bij ieder kind

een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen

mama is het woord
waar de mensheid mee begint
mama is een ander woord
voor liefde.

Toon Hermans (1916-2000)

Hierbij denk ik aan mijn moeder,

dat ze nog lang bij me mag blijven.

Achelse kluis

De heldere tafels zonder tooi gedekt.
Borden en bekers. Onversierd bestek.
Het boek waaruit men ons zal lezen ligt,
terwijl de lector rechtop wacht, nog dicht.

De staande bel, het echoloze sein
voor de gemeenschap. Aangezeten zijn. Bewegingen van handen. Op de dis
de sneden brood, de rondgedeelde vis.

Geluid dat geen geluid is. Bijna licht.
Voor elke vensternis een vergezicht.
De vragen al vergeten en verhoord.
Geen ander dan de lector heeft het Woord.

Anton van Wilderode (1918 - 1998)

p.s. ik was er meer dan eens te gast.

Paus Franciscus herinnert aan het verhaal van Kaïn en Abel – net als bij zijn eerste reis naar Lampedusa: “Waar is je broeder?”, “Ben ik dan de hoeder van mijn broeder?” Het antwoord geeft de barmhartige Samaritaan. Hij loopt niet onverschillig in een boog om de problemen heen, maar ontfermt zich over de lijdende medemens. “There are people dying.”

De tijd dringt, we weten wat we moeten doen: “Heal the world. Make it a better place”.

Toch de moeite om er bij stil te staan en het vooral niet en nooit te doen.

Bedrogen worden hakt er diep in en blijft altijd wel ergens weer de kop opduiken!

voor allen die me hebben bijgestaan - soms in alle stilte - en dat niet tegen betaling

of een andere wederdienst, toen ik totaal onverwacht

werd opgenomen in het ziekenhuis,

en ook nog toen ik reeds thuis was!

Hij heeft de mooie leeftijd van 94 jaar mogen bereiken, en toegegeven

hij ziet er echt veel jonger uit!

Proficiat papa en heel veel dank en nog heel vele jaren samen

met moeder die veertien dagen geleden 91 jaar werd!

dat mijn bijdragen blijkbaar terrug verschijnen op de dag die ik plaats, en niiet zeven dagen later. Want ik wist niet meer wie op wat gereageerd had. Had ik dit maar mogen schrijven in dit mooi interieur, maar helaas alles gesloten door de Corona-vijand! Ik ben er ooit geweest! BARCELONA!

De meeste van ons lezers groeiden op in een tijd waarin ze moesten luisteren naar hun ouders. Er werd niet gediscussieerd of onderhandeld, moeders en vaders woord was wet. Waarom? Daarom. De samenleving koesterde autoriteit als waarde, mondigheid werd niet aangemoedigd. Je plaats kennen was belangrijker dan je plaats opeisen. Dat beperkte zich niet tot het eigen gezin. Op school was de leerkracht de baas, op het werk de directeur. Politici wisten hoe het land moest worden geleid, priesters kenden de weg naar de hemel. De catechismus had op elke vraag een antwoord. Al kenden katholieken toen al de deugd van de flexibiliteit, een mens mag nooit overdrijven. 

'Luisteren' betekent niet enkel 'gehoorzamen',

maar ook 'willen horen

wat een ander te vertellen heeft’.

De vrienden hebben afscheid genomen.

De zon is ondergegaan

en de vermoeide kinderen zijn ingeslapen.

Ik heb mijn vrouw bij de afwas geholpen,

we hebben samen de ruiten gezeemd

en nu staan we samen hand in hand

naar buiten te kijken.

Op een avond als deze

hebben de mensen God geschapen.

Herman Gorter

Ergens op de wereld staat de levensboom
Een sterke boom
De vriendenboom
Een die niet van zon en regen leeft
Maar van een beetje tederheid
Vriendschap en genegenheid
Iets dat we langzaamaan vergeten

't Is misschien een heel naieve kinderdroom
Die boom van mij
De vriendenboom
Maar hij zou er moeten wezen
Overal waar mensen samen zijn
Arm of rijk en groot of klein -
Dat moest de hele wereld weten

Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken
Staat-ie heel dichtbij misschien
Kun je 'm uit je venster zien
Maar hij staat nergens in de boeken

Als je durft te leven zonder angst of schroom
Dan groeit-ie wel
De vriendenboom
En je zult het met me eens zijn
't Allermooiste van de hele schepping
Is de vriendenboom

Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken
Hoef je niet zo ver te gaan
Hij kan in je straatje staan
Maar hij staat nergens in de boeken

Als je durft te leven zonder angst of schroom
Dan groeit-ie wel
De vriendenboom
En je zult het met me eens zijn
't Allermooiste van de hele schepping
Is de vriendenboom

draait om LIEFDE, het was het motto van dit blog vanaf de eerste dag!

zeker aan hen die niet luidop roepen dat ze ziek zijn

of hun partner straks ons verlaat!

 Een mens is niet zomaar een dingetje, iets bloots.
Diep in dat dingetje verbergt zich iets groots.
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk machtigs.
Een kind is meer dan alleen maar iets engelachtigs.
Ik weet niet wat het is, maar ik maak me sterk:
zo'n mensenkind is niet alleen maar mensenwerk.

Toon Hermans (1916-2000)

Lees ook: Toon Hermans over God: 10 uitspraken om bij stil te staan

Emmaus

'Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.'
Wij boden dan het avondbrood
den vreemden man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, 't zegenend de oogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemelsch licht,
waarin hij plotseling verdween
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz' handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en t licht in ons is blijven branden.
Blijf zoo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Felix Timmermans (1886-1947)

En dat hij begonnen is, we hebben het meteen sterk ervaren!

die vandaag 91jaar mocht worden!

Mag ze nog lang onder ons blijven in goede gezondheid

en dit samen met vader die volgende week

94 jaar wordt!

 DEZE ZIJN DAN OOK MEEER DAN BELANGRIJK IN JOUW LEVEN!

Alle moeders    La Esterella

Mooi zijn ze allen de moeders der wereld
dag in, dag uit, wakend over hun kind.
Zij zijn het evenbeeld van een Madonna
die zonder voorkeur ons allen bemint.
Teer is de liefde van al onze moeders
maar zij staat sterk tegen dreigende macht.
Zo innig goed zijn zij, al onze moeders
dat zij zich opoff’ren zonder een klacht.
Het leven eist zijn prijs, de kind’ren worden wijs,
de moeders worden grijs,
maar wat ook verdwijnt, hun schoonheid die blijft.
Mooi zijn ze allen, de moeders der wereld
de grootste schatten van goedheid en trouw.
En op die vrouwen, op al onze moeders,
daar heeft de mensheid haar hoop op gebouwd.

Moeders, Moeders, hoe veel zorg
heeft liefde u meegebracht.
‘t Leven is voor moeders één berusten.
Geen enk’le klacht komt er over uw lippen
als uw kind’ren eens gaan,
één voor één u ontglippen,
naar een eigen bestaan.

Mooi zijn ze allen de moeders der wereld
dag in, dag uit, wakend over hun kind.
Zij zijn het evenbeeld van een Madonna
die zonder voorkeur ons allen bemint.
Teer is de liefde van al onze moeders
maar zij staat sterk tegen dreigende macht.
Zo innig goed zijn zij, al onze moeders
dat zij zich opoff’ren zonder een klacht.
Het leven eist zijn prijs, de kind’ren worden wijs,
de moeders worden grijs,
maar wat ook verdwijnt, hun schoonheid die blijft.
Mooi zijn ze allen, de moeders der wereld,
maar boven allen, de mooiste ben jij,
jij die mij ‘t best van jezelf hebt gegeven,
mijn grootste geluk ben jij, moedertje mijn.