Het zijn de kleine dingen die het doen!

en leef!

LIEFDE GAF ONS DUIZEND NAMEN

...

In Vriendschapsverzoek, het debuut van Laura Marshall, ontvangt Louise een Facebookbericht van iemand die al meer dan 25 jaar dood zou zijn.


Maria Weston wil vrienden met haar worden op Facebook. Maar Maria is sinds het afscheidsfeest op school niet meer gezien en wordt al jaren vermist. Iedereen waant haar dood, vooral Louise, die al haar hele leven een verschrikkelijk geheim met zich meedraagt.


Wanneer Louise wordt gedwongen om te achterhalen wat er precies die avond heeft plaatsgevonden, weet ze alleen zeker dat Maria terug is. Klopt dat wel?

Dit is een razend spannende psychologische thriller.

..

Voel jj dat ook soms als senior?

zeker wanneeer alle woorden ontbreken

Deze heb ik gepost omwille van enkele medebloggers die recent zijn overleden.

Een whodunit waarin de moordenaar met naam en toenaam op bladzijde één bekent, terwijl de lezer zich tot de laatste pagina blijft afvragen wie het gedaan heeft en waarom. Soldaat Thomas Lassiter keert gebroken terug uit de Eerste Wereldoorlog. Na een verblijf van zes maanden in een psychiatrische inrichting probeert de ex-schrijver zijn leven weer op de rails te krijgen in Little Wycombe, een onooglijk dorpje aan de rand van Londen. Deze nieuwe start neemt een dramatische wending wanneer hij in een vlaag van zinsverbijstering zijn onderbuurman doodt. Vanaf dat moment volgen vreemde gebeurtenissen elkaar op. Bij het politieonderzoek komt naar voren dat de bejaarde man op een andere manier vermoord werd dan Thomas zich herinnert. Bovendien blijkt hij een waterdicht alibi te hebben. Thomas beseft dat hij de moord moet onderzoeken, wil hij achter de ware toedracht komen.

Even terug in de tijd.

Wat ik samen met andere buren in de bus kreeg was verre van goed nieuws. Fluvius zal voor de zoveelste maal nog eens alles openbreken recht voor mijn deur voor nutsvoorzieningen! Het wordt weer behelpen en hopen niet in de putten te vallen. Ik denk dat ik hier niet veel aan moet toevoegen, want jullie hebben dit ook al meer dan eens moeten doorstaan!

Als alles maar mooi en veilig terug gelegd wordt, zeker het deel van mijn eigen 'steentjes' die tot mijn eigendom behoort!

Wie straks naar Dadizele gaat mag zeker na een bezoek aan de basiliek

ook niet vergeten het gebedspark naast de kerk te bezoeken, het ROSARIUM.

van deze bijzondere dag!

Aan alle lieve medebloggers en familie!

MAKE LOVE

NO WAR!

Huiver van Allie Reynolds zit vol met ijzersterke cliffhangers en psychologische spelletjes in de claustrofobische setting van een chalet in de Alpen. Voor de fans van Ruth Ware en Lucy Foley.

In Huiver van Allie Reynolds wordt Milla uitgenodigd voor een reünie in de Franse Alpen, en ze verheugt zich op een gezellig weekend met vier oude vrienden, die ze tien jaar niet gezien heeft. Ze zijn echter nog niet gearriveerd of ze realiseren zich dat er iets niet klopt. Het resort is verlaten, de skilift die hen naar de top heeft gebracht staat stil en hun telefoons zijn verdwenen. Een spel dat ze spelen om het ijs te breken blijkt een truc om de vriendengroep te herinneren aan Milla’s beste vriendin, Saskia, die tien jaar geleden verdween en nooit werd gevonden. Milla beseft algauw dat ze niemand kan vertrouwen. Iemand heeft hen hierheen gelokt om de waarheid over Saskia te achterhalen en gaat tot het uiterste om antwoorden te krijgen. Als Milla niet oppast, kan ze zomaar de volgende zijn die verdwijnt…

Huiver van Allie Reynolds grijpt je bij de strot met ijzersterke cliffhangers en psychologische spelletjes in de claustrofobische setting van een chalet in de Alpen, en laat je niet meer los tot het uit is!

Ik ben een arme mus

Ik ben een arme mus,

een hongerlijder dus,

al plunder ik zoveel ik kan

totdat mijn buikje roept 'ik span!'

haha!

hahaha!

dat geeft eens apetijt!

maar ach, de wrede boer

grijpt naar zijn roestig roer

en voor ik wegvlieg van zijn fruit

steekt hij het dreigend naar mij uit

pief paf!

pie-ief paf!

ik val verdonderd (?) af

ik heb mijn straf verdiend

ik was de mens geen vriend

maar zo er nog vergiffenis

al in de mussenhemel is:

pardoen!

pa-ardoen!

ik zal het nooit meer doen!

Ik kan moeilijk zonder haar.