een verlangen

Waarde lezer,

Lang heb ik erover nagedacht of ik hier iets zou over schrijven. Het zou kunnen in het verlengde liggen van wat ik eerder deze week publiceerde, en toch. Wat ik daarnet op een blog heb gelezen gaat alle normen te buiten hoeveel fantasie een mens ook mag hebben (en gelukkig heb ik die zelf ook voldoende) maar wat tussen twee mensen omgaat hoeft niet openbaar gemaakt te worden tot in de kleinste details. Dat is alvast mijn persoonlijke mening.

Ik ben zelfs terughoudend wanneer ik hier iets aanhaal over non-conformistische seksualiteit, maar wat ik daarnet heb gelezen zet me aan toch nog eens uitdrukkelijker dan voorgaande iets neer te pennen al zal het me misschien niet in dank worden afgenomen, en al geef ik toe dat het voor een prille vijftiger ook op vandaag een strijd is tussen een engel en de duivel die zeker via internet ons overal verleiden kan.

Toch even deze gedachte meegeven, wellicht aansluitend op eerder "gepubliceer" want seksualiteit valt niet samen met liefde. Het is een uitdrukking van die liefde, belangrijk maar voorbijgaand.
Stem je gedrazg niet af op wat om je heen wordt gezegd, op wat wordt gepubliceerd en dat is juist een heikel punt op vandaag. We worden uitgebuit.
Het gaat er niet om seksualiteit te verwerpen. Het is goed als het juist beleefd wordt. Laat je echter niet grijpen of overspoelen door seksualiteit. De vreugde en het plezier zijn voorbijgaand, vluchtig - waardoor je steeds meer wilt, en vaker. Daar word je moe en triestig van, terwijl seksualiteit je eigenlijk blij moet maken. Dat meer willen maakt je eenzaam, zeker via internet waar alles kan en alles mag. Jammer dan ook dat gelijkaardige zaken dan ook verspreid worden via dit seniorennet.

Respecteer de ander, aanvaard hem zolas hij is .... en daar zit het hem soms op vandaag veel te veel, het eeuwig jong en mooi willen/moeten zijn. Neen, gebruik de ander niet voor jezelf. Ga niet willekeurig met hem om. Raak hem aan met tederheid. Kleineer hem niet.
Eerbiedig de schoonheid van het lichaam. Hoe meer het zichzelf kan zijn, hoe gaver, hoe vrijer, hoe mooier het is - en niet bewoond door een passie, maar door en diepe liefde, delicaat en duurzaam.

Uw zondige dienaar

 Beste blogvrienden,

De tekst over soulmates wil maar niet verschijnen op het blog, maar gezien de reacties die ik kreeg via mail en gastenboek wil ik toch nog een bijdrage toevoegen via een tekst die ik vond van Jozef Küknel om het geheel te voltooien ... met hoop dat het deze keer wel zal leesbaar zijn.


"Vriendschap in de volle zin van het woord bestaat er tussen hen die in elkaar volkomen geloven en die weten wat er toe nodig is om in iemand te kunnen geloven. Die vriendschap is slechts mogelijk tussen rijpe mensen, tussen mensen met een diep gemoed. Als er iets groots tot stand komt tussen mensen, moet dit het werk van beiden zijn.
De vriendschap is eeuwig, als men ze als een "opgave" beschouwt. Dan eist men van zijn vriend geen vriendschap, maar schenkt ze. Wie jaloers en bazig eisen begint te stellen, verliest zijn vriend, ook als die hem nog trouw blijft.
Gijzelf moet ervoor zorgen dat de vriendschap u verrijkt. Uw geluk bestaat niet in de trouw van uw vriend, maar in uw eigen getrouwheid. Eisen stellen breekt de vriendschap niet; ge moogt zelfs veel van uw vriend vragen, als het maar niet voor uzelf is; maar voor de anderen en voor God, als uw eisen zijn eigen grootheid beogen. Nog vaster haalt ge de vriendschapsbanden toe, als ge hem helpt verwezenlijken wat ge van hem vraagt.
En de trouw van een vriend tenslotte mag voor ons niet betekenen: ik bendoor u gebonden, maar: ik ben vrij ter uwer beschikking."


Met deze voorlopige afsluitende tekst wil ik deze keer bewust de betekenis van vriendschap opentrekken naar mensen die voor elkaar soulmates zijn geworden en sommigen heb ik hier mogen leren leren kennen.

 Nog een laat aanhangsel van het tv-programma waar Mgr Vangheluwe een site lanceerde voor priesterroepingen in het bisdom Brugge.

Heer Jezus Christus,
Gij hebt gezegd:
"De oogst is groot..."
en op dat woord
zijn door de eeuwen heen
ontelbaar velen opgestaan
en gaven alles prijs.
Wij bidden U
zend ook in deze tijd
Uw Geest die stuwkracht is.
Zie met liefde neer
op onze gezinnen,
onze gemeenschap, onze parochie.
Roep jonge mensen tot Uw dienst,
opdat zij in Uw spoor
de weg van zelfvergeten liefde gaan.
Geef aan hen een trouw hart
dat Uw roepstem blijft horen
en eenvoud in denken en doen,
om U geheel tot te behoren.

H. Maria, Moeder van de Kerk,
bid voor ons. Amen.

Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge

Aansluitend bij de mijmeringen over Vriendschap en Liefde vond ik deze mooie tekst van Mariette Martelé:

"Echte vriendschap is niet zoals het soms met de liefde gebeurt, onderhevig aan stemmingen en veranderlijkheid. Ze aanvaardt de ander zoals hij is, met zijn nukken, met zijn gebreken. Ze voelt zich niet beledigd om een kleinigheid. Ze beoogt alleen het goede van wie het voorwerp is van haar liefderijke bezorgdheid. Haar voornaamste hoedanigheid is haar trouw in alle omstandigheden. Een ware vriend ontdekken is een godsgeschenk, en de beste manier om ertoe te komen is nog zelf zo te handelen tegenover onze vrienden. Als wij dat kunnen, zal geen teleurstelling ons teneerdrukken, omsat wij niet beminnen met eigenliefde of berekening, maar omwille van diegene die ons zijn vertrouwen geschonken heeft. Zo'n liefde komt uit God en is dusdanog onveranderlijk. Er zal geen gevoel van eenzaamheid ons ooit nog kwellen, omdat we steeds iemand zullen hebben aan wie wij met genegenheid kunnen denken"

Persoonlijk herken ik me daar helemaal in en denk in het bijzonder aan een gezuiverde vriendschap, nu al meer dan 25 jaren .... Inderdaad een Godsgeschenk!

Na "DE DA VINCI CODE" volgend boek gelezen dat zeker helemaal niet moet onderdoen ... dus een aanrader voor komend verlof :
 
DE SCHADUW VAN DE WIND :