Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

God rust


Volgende heb ik ergens gelezen en eerlijk gezegd had ik er op die manier nog nooit bij stilgestaan.
Ik heb er alleen de samenvatting proberen van weer te geven.


Meneer God rustte helemaal niet uit omdat hij moe was na zes dagen. Neen, de zevende dag maakte hij de RUST en dat is het grootste wonder.
Want wanneer Hij begon met alle dingen te maken werd de chaos die er voordien was een beetje minder rommelig. Toen Hij dus klaar was met alle dingen te maken had Meneer God de hele rotzooi geordend. Dan kun je gaan uitrusten.
Maar wat deed God dan met al die rotzooi, vroeg ik me af.
Hij stopte de hele troep in de hersenpannen van de mensen, wat me verbaasde.

Maar misschien moet je eerst rotzooi in je hoofd hebben eer je weet wat rust is.


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 18:58 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

SENIOREN


DE TIJD DIE BLIJFT  - speciaal aan en voor de "ouderen" onder de senioren die nog een gelukkig leven hebben tesaam, en opgedagen in het bijzonder aan Peter!


De tijd die ons blijft ( Nana Mouskouri )

----------

De tijd die ons blijft doet er niet toe

Wij zullen het geluk hebben samen oud te worden

Diep in je ogen zal mijn tederheid leven

 Diep in mijn hart zal je jeugd leven

----------

Als een gebed uit de kindertijd

Die woorden op je lippen geven me vertrouwen

Ik zie ons hand in hand

Onze kleinste glimlachjes willen zeggen ik hou van jou

----------

Maar één van ons zal als eerste vertrekken

Zal voor altijd zijn ogen sluiten

In een allerlaatste glimlach

En de andere die de helft van zijn leven verloren is

Zal elke dag in de nacht blijven

Natuurlijk zal zijn hart slaan maar voor wie maar waarvoor

----------

Je stap weerklinkt, de deur gaat open

Mijn hart klopt sneller

En ik zie je terug

Hand in hand vergeet ik al de rest

Ik heb zelfs de indruk dat de tijd stil staat

----------

Maar één van ons zal als eerste vertrekken

Zal voor altijd zijn ogen sluiten

In een allerlaatste glimlach

Op een dag zal één van ons te moe zijn

Zal bijna gelukkig zijn als eerste te vertrekken

En de andere zal zonder lang te wachten bij hem terug zijn

----------

Ik zie ons hand in hand

 

Onze kleinste glimlachjes willen zeggen ik hou van jou

----------

met dank aan de anonieme auteur



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 21:18 Reageer op dit bericht Stuur door

stilte of schreeuw

 Beste blogger,

Op mijn verjaardag kreeg ik deze tekst doorgemaild; niet bepaald een wens dan wellicht een stille
schreeuw, een roep .... of hoe noem je het? Ik heb er met mijn eigen woorden op geantwoord.

Iedereen zal wel ergens de vraag herkennen al denk ik in het bijzonder aan mensen die niet echt
vrij zijn in hun relatie ... of hoe benoem je deze?

Misschien ken jij een antwoord of herken je deze "boodschap". Eén woord kan verlichting brengen, soms alleen maar die schreeuw temidden de stilte ... Wie weet of de persoon juist op deze dag iets duidelijk wou maken ... Ik laat het aan de gewaardeerde lezer over.

Stilte

Stilte

Stilte om me heen,
Voel me zo verdomd alleen
Stilte in mijn hart,
Dat huilt van smart.

Stilte in mijn hele zijn,
Mijn God wat doet dat pijn.
Stilte ondanks mensen die om me geven,
Stilte, mijn God is dít dan leven.

Wat zou ik graag eens huilen zonder rem
En luisteren naar mijn innerlijke stem.
Lachen, gieren brullen
Samen met mijn knullen.

Genieten van wat er om me heen gebeurd
Zonder door mijn eigen angsten te worden verscheurd.
Eén keer, ja echt een keer maar me echt eens laten gaan
Zonder eerst bij anderen stil te staan.

Wat een feest lijkt me dat
Eens niet eerst dit en dan dat
Gewoon luisteren naar mijn eigen gevoel
Zonder een duidelijk doel.

Eens mezelf los te rukken van alles waarvan ik hou.
En alleen aan mezelf denken zonder eerst aan jou.
Iedereen eens te laten zijn voor wat ze zijn
En niet jij, jij, hij, zij, maar alleen maar mijn.

Een keer niet een ander troosten en geven
Maar alleen om mezelf even maar, heel even.
Een keer iets voor mezelf halen
Zonder daarbij te balen.

Anke Lütkemeier-van Soest

een "verjaardagswens" ontvangen op 260706

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

verjaren

  Nog enkele uren en ik mag met een dankbaar hart een nieuw levensjaar starten.
  Of dit nu blognieuws is? Wellicht niet ... en toch.

  Verjaren heeft voor mij sinds jaar en dag een bijzondere betekenis, niet zozeer   
  omwille van de dag en zeker niet omwille van het feesten waar ik nooit een grote
  liefhebber van ben geweest, maar voor mij betekent het een verdichtingsmoment,
  de gelegenheid bij uitstek om de kring van familie en vrienden toe te halen.
  Een dag van intens geluk omdat ze er zijn, de dichte en verre kennissen door een
  telefoontje, een kaartje, een bloemetje, een onverwacht bezoek.

  Neen geen gouden koetsen of overvolle champagneglazen, maar een dankdag ondanks
  alles en wellicht precies DANK zij  allen, heel in het bijzonder aan mijn ouders voor
  die jarenlange niet berekende en onvoorwaardelijke bezorgdheid en steun.

  Danken en blij mogen zijn al valt die verjaardag altijd (normmal toch hé) tijdens het verlof
  waar zovelen hier ook morgen niet zullen kunnen zijn.

  Danken vooral in de morgen en eigenlijk nu al een beetje op de vooravond aan God, 
  Die me zovele mensen en kansen heeft gegeven en nog geeft.


  26 07 1955                                                            26 07 2006


  Ja, ik heb de psychologische grens overleefd!
  Zeker met de steun van vrienden en bekenden, de afgelopen 2 jaar!



 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

schrijven


"Een heel leven heb ik geschreven. Daar ben ik mee bezig geweest, als een onnozele sukkel.
 Er is ook niets mis mee om zo te zijn.
 Ik heb nooit pretenties gehad.
 Door je leven lang te schrijven krijg je het schrijven onder de knie. Het behoedt je nergens voor."

 Deze bedenkingen die M. Duras neerschreef voor haar dood hebben me getroffen al kan ik niet tippen aan het schrijverschap van die dame, maar waar ik wel mee samenval is het feit dat ik tot op heden een leven lang geschreven heb, schrijven als hobby, zoals je bij een artikel kan lezen, maar schrijven uiteindelijk voor een ander, aan vele anderen, echte vrienden of vere bekenden.

Honderdden brieven heb ik geschreven; reeds vroeg op de leeftijd van 16 jaar zat ik in de redactie van een jeugdblad, genaamd "de schele merel" en nog altijd probeer ik hier en daar iets al stelt het weinig voor totdat één of ander zegt dat ik dat blijkbaar onder de knie heb. Enfin iedereen zijn talent, en wanneer je daar een ander gelukkig kan mee maken, des te beter.

Blogland werd dan het logisch gevolg ook bij dit meer dan warme weer, want door dat ben ik nog steeds verhinderd verder te borduren over erotiek ...



 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

afscheid



Als je vergeeft, maak je jezelf van slachtoffer tot winnaar.
Rita Jonker

Deze gedachte wou ik toch nog even meegeven, maar meteen is dit voor mij een reden om de vrouw te danken die zeer intens heeft meegelezen uit  mijn archief over "afscheid van Joeri".

Het doet deugd te zien dat artikels niet altijd recent hoeven te zijn om aan te spreken bij mensen.
Het is goed ook na langere tijd eens een bericht als dat te lezen in het gastenboek, maar meer dan dat is het uitspreken over gedeelde pijn en verdriet ook ergens levengevend, hoe tegenstrijdig dit laatste woord kan klinken.

Ik wens de vrouw langs deze weg dan ook veel sterkte, moed en volharding in de pijn die haar zo recent kwam te treffen.

Ik wens dezelfde moed aan één van onze heel goede blogvrienden die nu ook zwaar ziek te bed ligt.
Voor de bekwame lezer mag het duidelijk zijn over wie ik het hier wil hebben.

Sterkte en vertrouwen!



 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:06 Reageer op dit bericht Stuur door

tijd



Vrienden,

Het is te lang geleden dat ik hier iets achterliet en toch is er nog zoveel te bloggen, mee te delen, of gewoon te delen, maar niemand zal het me kwalijk nemen wellicht dat de zomer er wel voor iets zal tussen zitten, al kan ik de mensen begrijpen die me dagelijks hier proberen te vinden, is het niet?!

De laatste tijd heb ik me weer eens ingelaten met mensen en ook dat is een reden dat er minder werd geblogd, maar hoe langer hoe meer besef ik dat ik een zintuig aan het ontwikkelen ben voor wat men zou kunnen noemen de nachtzijden van het gevoelsleven, en dat vooral bij anderen.

Of is dit al langer een beetje de aard van het beestje, zeker wanneer een Indische vriend me ooit duidelijk zegde: "Take care of yourself!". Maar zal ik dat ooit wel kunnen, eens opkomen voor mezelf en meer zijn dan een soort sociaal assistent voor mensen die leven in die nachtzijde.

Ik geef toe dat het ook levengevend kan zijn te mogen en te kunnen luisteren naar zoveel mensen die hopeloos in de knoei zitten met hun gevoelsleven, en je krijgt er ook veel voor terug, soms uit totaal onverwachte hoek.

Ja, een woord kan een mensenleven veranderen, toch even ... een moment van genade ..

Maar nu moet ik (let op woordkeuze - het is verlof) nog verder schrijven in ander blogitem hier.

Dus tot straks of morgen!

Maarten
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:48 Reageer op dit bericht Stuur door

10 geboden



De 10 Geboden van de tijd
bgclouds.jpg


Neem de tijd om te denken,
het is de bron van de kracht.
Neem de tijd om te lezen,
het is het fundament van de wijsheid.
Neem de tijd om te spelen,
het is het geheim om jong te blijven.
Neem de tijd om stil te staan,
het is de gelegenheid tot inkeer.
Neem de tijd om bewust te zijn,
het is de gelegenheid andere te helpen.
Neem de tijd om liefde te geven, ontvangen,
het is het grootse geschenk wat er bestaat.
Neem de tijd om te lachen,
het is de muziek van je hart.
Neem de tijd om vriendelijk te zijn,
het is de weg naar het geluk.
Neem de tijd om jezelf te blijven,
het is een grote kracht, als je die bezit. 


met dank aan de afzender




 
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door maarten om 20:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

geweld



BEMINNEN IS BESLISSEN DAT JE NOOIT GEWELD GEBRUIKT

.....

en bij deze :

DANK VAN HARTE
die het de moeite vonden me uit te roepen tot blogger van de week!

DANK
voor de waardering!

Een aanzet tot telkens herbeginnen, nog beter, nog zinvoller, al weet een mens niet waar het zaad in goede aarde valt, maar uit uw puike anonieme reacties ben ik er stilletjes van overtuigd dat ook dit geschrijf niet voor niets is, meer nog, dat mensen er zichzelf in herkennen of even kunnen teruggrijpen naar "normen en waarden", zeker als SENIOR!

(zomaar uit het vuistje) maar vooral DANK! zeker aan zij die nog een mailtje stuurden, en ook dank aan elke anonieme bezoeker op dit blog!

HET GA JULLIE GOED IN DE KOMENDE TIJD!

maarten

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 22:21 Reageer op dit bericht Stuur door

10 geboden

De 10 geboden van de zelfliefde

1. Ik ben die ik ben.

Met dit lichaam en deze geest moet ik het doen

Dit is alles wat ik heb. Ik kan het niet meer ruilen.

Dit is blijkbaar precies zoals ik moet zijn: zonder mij, zoals ik op dit moment ben, was de schepping niet volledig.

Ik houd op mezelf verwijten te maken voor dingen die ik (nog) niet kan.


2. Ik hoef niet perfect te zijn.

Ik hoef niet te kunnen wat ik niet kan.

Perfectie is stilstand en stilstand is dood.

Ik leef, dus ik maak fouten.

Ik mag ook fouten maken. Van fouten leer ik.

Sterker nog: ik ben perfect, juist omdat ik de fouten maak die ik maak!

Zo houd ik de evolutie op gang.


3. Ik krijg precies dat wat ik nodig heb.

Alles helpt mij om mijn opdracht op aarde te vervullen,

ook de tegenslagen en de ziektes, de vijanden en de ruzies, de verloren liefdes en de gebroken harten.

Als ik dat nu niet zie, zal ik dat later wel kunnen zien.

Ik besef bij elk moeilijk moment, dat alles nog veel erger had kunnen zijn.


4. Ik hoef alleen maar volstrekt eerlijk naar mezelf te zijn.

Soms moet ik selectief met de waarheid omgaan.

Totale eerlijkheid naar andere mensen toe is niet altijd liefdevol, integendeel!

En soms moet ik mezelf beschermen, dat is nu eenmaal zo in deze wereld.

Als ik maar niet lieg tegen mezelf; als ik maar weet wat ik doe en waarom.


5. Ik kan het nooit de hele wereld naar de zin maken.

Wat de één goed vindt, vindt de ander waardeloos.

Er zal altijd iemand zijn die mij bekritiseert;

er zal altijd iemand zijn die mij bewondert.

Ik moet maar gewoon doen wat ik voel dat ik moet doen.


6. Ik houd mijn aandacht in het nu.

Oude koeien horen in de sloot.

Alles is gebeurd omdat het moest gebeuren, het heeft geen zin om erover te piekeren.

Ook vage fantasieën over de toekomst verspillen energie.

NU is verreweg het boeiendste, interessantste moment van mijn leven,

want alleen NU gebeurt er echt, in vlees en bloed, wat er gebeurt!

Gebruik maken van mijn geheugen en het opdiepen van nuttige herinneringen mag, maar ik ga niet zeuren.


7. Ik houd mijn aandacht hier.

Hier is mijn lichaam, dus hier ben ik.

Hier is de belangrijkste plek op aarde!

Alleen hier kan ik werkelijk zien, ruiken, horen, voelen en proeven;

hier klopt mijn hart, hier haal ik adem, hier voel ik de spieren onder m'n vel!

Ik ga niet zweven, geen twee dingen tegelijk doen met m'n geest, want dan doe ik er minstens ééntje half.

Ik ga me niet nodeloos druk maken over de eventuele gedachten en gevoelens van mensen over mij.

Ik ben hier.


8. Iedereen mag van mij genieten op zijn eigen wijze.

Ik ben hier nodig. Anderen leren van mij, ik leer van anderen.

Maar hoe, dat weet ik niet altijd en dat hoef ik ook niet te weten.

Ik laat iedereen zijn oordeel over mij; positief of negatief.

Ik mag genieten van complimenten. Ik kan ook kritiek incasseren.

En ik hoef niet elk beeld van een ander over mij te corrigeren.


9. Ik hoef niet bang te zijn.

Ik houd mijn angsten kritisch tegen het licht.

Lijdt de mens niet het meest onder het lijden dat hij vreest?

Ik wacht rustig af, en ik bereid me voor, maar ik ga niet fantaseren over alle vreselijke dingen die eventueel ooit zouden kunnen gebeuren.

Dat vind ik zonde van de tijd.

We zien wel!

Als alles goed gaat heb ik gelukkig niet vergeefs geleden.

En als er iets akeligs gebeurt, heb ik tenminste niet vooraf geleden.


10. Ik houd ontzettend veel van mezelf.

Daarom kan ik ook van andere mensen houden.

Net zoals ik houd van dieren, planten, bomen en rotsen.

En alles houd van mij.

De stoel waarop ik zit, houdt van mij.

Het tijdschrift dat ik in m'n handen heb, houdt van mij.

De zon bemint mij, de maan ook.

Alles is Liefde, en ik ben er een deeltje van.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

DANSEN



DE LAATSTE DANS
 
Daar denk ik n u aan wanneer ik de foto zie waarop staat: "Eenmaal was je jong en mooi".
 
Het is onweerstaanbaar wanneer je die muziek terug hoort, dan dans je, je kunt niet anders,
dan dans je met de eerste de beste, ik ook met u bijvoorbeeld lang geleden, vooruit dansen
tot de allerlaatste nacht ... Kom op, zonder je ergens van aan te trekken, alles vergeten, naar de muziek luisteren,
u mee laten gaan met de bewegingen van het lichaam, het uwe en het mijne, die twee lichamen
die samen stappen maken... Laat me nog één allerlaatste keer met u dansen ...
 
Dit was een mooie droom.





 
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 23:59 Reageer op dit bericht Stuur door

UW NAAM


UW NAAM
 
Bij de vijfde verjaaardag van het overlijden van de te vroeg gestorven oom, Jef.
 
 
"... Ik zeg niet dat u niet dood bent, neen, dat zeg ik niet, maar ik zeg alleen dat er niks verandert.
Dat er helemaal geen scheiding is, omdat ik uw naam toch immers lees op die grafsteen, uw naam.
Enkel die naam tussen al die andere namen, dat is het democratische van een geschreven naam,
daar heeft iedereen recht op, iedereen heeft een naam, en iedereen kan hem lezen.
Uw naam kan ik ook opschrijven en herhalen, hem in alle toonaarden zingen, hem bidden als ik
daar zin in heb.
Ja dat geloof ik echt: elke keer dat je naam wordt uitgesproken, elke keer dat iemand dat woord
leest, dan ben je er. Er is geen hiernamaals, alleen het voortdurende heden."
 
naar M. Duras 
 
Opgedragen aan mijn beste tante Jaklien!
 
10 07 2001 - 10 07 2006

 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:32 Reageer op dit bericht Stuur door

echtheid



LIEFDE ... (ja, altijd terugkerend, willens nillens naar de kern van blog en leven) Een woord, opgeschreven in boeken en films, opgeschreven in toneelstukken, maar zodra eeen woord
op een bepaalde manier wordt gezegd bestaat er echt liefde.
Het staat geschreven. Je gelooft erin!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:05 Reageer op dit bericht Stuur door

BUIKPIJNGEVOEL



BUIKPIJNGEVOEL
 
Het leven blijft gewoon doorgaan, ook als je niet langer geluk hebt.
 
Ook als men al lang niet meer jong is blijft men ongelukkig genoeg het gevoel van de jeugdigheid houden.
Behoefte aan liefde is er altijd, ook al neemt de kans steeds verder af dat iemand je nog lief zal hebben
of dat je iemand zult kunnen liefhebben, en het buikpijngevoel van verliefdheid blijft altijd acuut voelbaar.
Ware liefde en begeerte zijn weliswaar twee verschillende dingen, maar ze zijn ook moeilijk los van elkaar
te zien of van elkaar te onderscheiden.
 
"... Hongerige man-vogel op leeftijd, wat haat ik verlangen, wat velang ik naar genot, wat geniet ik van liefde,
en hoe zwaar moet het vallen om niet langer jong te zijn!"
 
Dat is het moment waarop je door gebrekkige oordelen verliefd wordt op iemand die je lefde onmogelijk kan
beantwoorden.
Als je in het verleden geen geluk hebt gehad in de liefde, zul je de liefde niet weten vast te houden als ze
zich aan je opnbaart: het zal onmogelijk zijn er greep op te houden.

Beschaamd en gefrustreerd blijf je op je vaste plek. Zo is het leven: vrijwel voortdurend op je plaats zitten.
Een nest is er niet en er is niemand bij je, niet op dezelfde rots en niet op dezelfde tak.
 
De omstandigheden van je hartstochten zijn veel te onbeduidend om uitnodigend te zijn voor anderen. Dus blijf je
daar maar zitten, sluimerend en dromend, om je voor onheil te behoeden.  
En ondertussen jeuken je vingers, wil je tong zich roeren en sper je je ogen machteloos open...
Kreten van verlangen en van pijn doen je oren tuiten.
 
Niemand die het hoort.
 
 
 
.... en toch heb ik de liefde altijd hoog ingeschat ....



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:34 Reageer op dit bericht Stuur door

laat ik het toe

Ja, dit heb ik me al vaker afgevraagd
en telkens zeg ik toch weer JA ...
ondanks alles.
Dit is mooi weergegeven hiernaast
Laatikhetweertoe.jpgwaarvoor dank.
Maarten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten