DANSEN

LIEFDE ... (ja, altijd terugkerend, willens nillens naar de kern van blog en leven) Een woord, opgeschreven in boeken en films, opgeschreven in toneelstukken, maar zodra eeen woord
op een bepaalde manier wordt gezegd bestaat er echt liefde. Het staat geschreven. Je gelooft erin!

Soms voel je

hoe iemand je zoekt,

je voelt het aan zijn handdruk

of je ziet het aan zijn ogen.

Het is een uitnodiging tot vriendschap.

En toch ben je bang en onzeker

om dat teken verkeerd te verstaan.

Je droomt wat allemaal zou kunnen,

maar je durft zo moeilijk zeggen:

"ik vind je tof,

ik wil van je houden,

ook al ben je heel anders!"

En toch is het dat

waarop die ander wacht.

Beste blogvrienden,

In aansluiting op onderstaand item "POKE" kun je een bericht voor Poke nalaten op zijn blog die je kunt vinden onder :


Sorry voor de mensen die vruchteloos de naam POKE heeben ingetikt. Hierbij de correctie en dank voor de persson die me er op attent heeft opgemaakt en nu maar schrijven aan die lieve man.

Maarten

Ik kan mails deleten, andere kan ik miischien gewoon delen met bloggers die er al dan niet hun voordeel kunnen uithalen op welke manier dan ook, vandaar deze vandaag voor jullie!


 

Gewoon eens een dagboekske openen ... Vandaag opgestaan met de gedachte aan een verjaardag van een bijzondere vriend, kennis, broer, ingenieur, en al bij al een eenvoudig iemand die er altijd was in goede en kwade dagen, in zakelijke en formele contacten, maar vooral woordeloos nabij. Jos, ik wens je langs deze weg een bijzondere gelukkige verjaardag toe!
Wanneer ik vandaag zomaar uit het vuistje blog(al doe ik dat meestal, zoniet altijd) is dat voor mij een teken dat er meer is dan een pc-wereld. Ik bedoel dat ik vandaag niet ben opgestaan met mijn vriend, de pc, en zijn vriend, de blog.
Neen, heb eens "gewoon" gedaan. Ik ben niet gaan chatten met de vrienden die ik ken via msn, en ook niet met de virtuele vrienden en zo ben ik ook niet in verleiding gekomen om verder weg te surfen van de irreële wereld naar welke sites dan ook.
Ik heb lekkere koffie gezet, geluisterd naar een betere cd om eens niet te moeten luisteren naar reclames en ander "gelul" (sorry voor het  woord), maar genoten van de kleurenpracht in de tuin zo naar buiten turend, ook al regende het.
Dan begin je beeetje bij beetje te beseffen dat we ook eens zonder pc kunnen, dat er nog een echt leven is, al is het tijdens het afstoffen, eten voorbereiden ... Tijdens een weekend is de verleideing inderdaad groter "even" op pc te komen, maar vandaag bewust zo lang weg gebleven en dat bracht me tot rust. Of was het nog onder invloed van een mooie film (waar ik toen eigenlijk eens niet werd benomen door mensen die je nog moet/mag mailen?!), hoe dan ook deze morgen heb ik zelf eens bewust tv opgezet om de tv-mis uit Grimbergen te volgen ... en, Ja, bidden werkt ... al moest ik ook  nog nadenken aan wat ik voor mijn ouders zou halen voor bij de koffie.
Neen, er was gen bijzondere reden mijn ouders op de koffie te vragen dan wellicht niet meer noch min een genadige inval als uitloper van deze rust zonder pc, zonder chatgedoe.
Het was dan ook doodgewoon genieten om bij elkaar  te zijn en bij te praten met één oog naar het Belgisch kampieonschap om toch Tom Boonen te zien winnen, maar helaas helaas, en dan nog geen rechtstreekse verslaggeving, maar ook deze heb ik niet gemist