Oud

Moesten we eens beginnen met onmiddellijk de waarheid te vertellen over onself!

Wie we echt zijn, voelen en verlangen.
Zouden we deze wereld niet aangenamer maken,
zeker in de eerste plaats voor onszelf,
maar evenzeer voor onze geliefden?!

Het is niet op ons sterfbed dat men moet vernemen wat we écht te vertellen hadden, of zo vele kansen hebben gemist door écht te durven leven.

En toch hoor je het nog elke dag na een overlijden, zeker van een geliefde dierbare:

"Ik heb het altijd geweten".

Is het daar niet veel te laat, zelfs onherroepelijk te laat voor?!

Veel te vaak onderschatten we de kracht van een aanraking, een glimlach, een lief woord, een luisterend oor, een eerlijk compliment, of het kleinste gebaar dat we om elkaar geven. En toch ligt juist in deze dingen de mogelijkheid om je leven volledig om te gooien.

God die in het begin uit aarde, naar zijn beeld,
de mensen voor elkaars geluk geschapen heeft,
Hij doet U samen zijn, Hij maakt U man en vrouw,
elkanders brood en wijn, elkanders woord van trouw.

Zoals van meet af aan een mens geen antwoord vindt,
als hij niet door een mens, ten diepste wordt bemind.
Zo zult gij nu voortaan, in liefde en in leed
elkanders antwoord zijn, één lichaam en één geest.

Zoals ten einde toe, de mensen twee aan twee
hun lange wegen gaan en God gaat met hen mee.
Zo zal Hij met U zijn in leven en in dood,
Hij wordt uw brood en wijn, en dit geheim is groot.

           (t: Huub Oosterhuis / m: B.Huijbers GVL443

ook te zingen op: aan wat op aarde leeft, Valerius 1629)

Waarom ik dit vandaag nog eens achterlaat? Het is een tekst, een lied dat me sinds 1973 telkenmale sterk aanspreekt, vooral die zinsnede : ZOALS TEN EINDE TOE, DE MENSEN TWEE AAN TWEE
HUN LANGE WEGEN GAAN EN GOD GAAT MET HEN MEE. Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze woorden heel vaak aangehaald of verwerkt heb in een wens. Maar deze woorden hoeven niet uitsluitend gebruikt te worden voor een huwelijksviering ... die trouwens heel spijtig genoeg niet of nauwelijks noch voltrokken worden; crisis van TROUW? - ; de wens SAMEN iets te doen en elkaar daariin te ondersteunen is evenzeer belangrijk. Ook dat is trouw.
En misschien raakt het vervolg ons nog het meest: EEN ANTWOORD VINDEN, wat het ook moge zijn, maar bovenal TEN DIEPTSTE BEMIND WORDEN.

Want misschien is het wel waar wat ik gisteren nog las, dat er mensen zijn die dit slechts één maal, en dit voor een paar uren mogen beleven, in hun lange leven.

Weet je wat ik haast vergat te onderlijnen, maar juist onze kracht is?!

GOD GAAT MET HEN MEE

Vrienden ...

              Vrienden

              zijn zoals rozen,

              je moet er niet veel hebben

              elke bloem is al prachtig op zijn eigen.

              Vriendschap

              is niet een hoge berg die beklommen moet worden

              maar enkel een paar kleine stapjes in de goede richting.

              Vrienden

              moeten niet met elkaar gehuwd zijn,

              gezien hun gedachten al dicht bij elkaar leven.

              Vrienden

              leven eigenlijk niet ver van elkaar, ze wonen zeer dichtbij,

              ze hebben een speciale plaats in ons hart.

              Vrienden,

              moeten de dagen niet te tellen

              want hun vriendschap zal eeuwig duren ...

Met dank aan Stefaan Maene.
 

voor jou,
klik maar even open,
mijn lief.

WIE NIETS HEEFT
IS MET WEINIG TEVREDEN

Dit heb ik keer op keer mogen ervaren in India
waar ze nog deelden wat ze niet bezaten.




Maar dat ondervind ik ook hier
waar mensen in eenvoud leven,
ja soms zelfs arm of ziek,
maar zoveel te geven.

Je zou hun gleuk soms willen kopen .


De ingelaste foto is er niet zomaar. Ik heb het persoonlijk meegemaakt toen ik India te gast was en we er onverwacht met een groepje 'even' langskwamen. Deze mensen hadden niets buiten die ene haan, hoog in de boom ...

Geloven
is als een bloem.

Het geeft een rijke geur en prachtige kleuren het kan ons leven een stuk aangenamer maken...

Geloven
is als een bron.

Kleine dingen die we voor elkaar doen, zonder nood aan een tegenprestatie, maar die kunnen uitmonden in een zee van geluk..

Geloven
is als een zon.

Die de donkere wolken kan doen verdwijnen en die kan zorgen voor licht en warmte in ons hart..

Geloven
is een werkwoord.

Het is een uitnodiging om altijd te blijven zaaien opdat er voortdurend iets moois zou mogen groeien voor onzelf maar ook voor onze medemensen...

Geloven
is een verbond.

Jezus' voorbeeld volgend, de handen onvoorwaardelijk in elkaar slaan tot welzijn en geluk van iedereen rondom ons...

Geloven
is een rekenoefening.

Onszelf wegcijferen van de eerste plaats, zodanig dat we meer aandacht kunnen besteden aan anderen het is een optelling van woorden en daden waarmee we onze naasten gelukkiger kunnen maken.

Geloven
is een kunstwerk.

Met wat goede wil kan iedereen het maken en het resultaat zal ongetwijfeld door iedereen gewaardeerd worden ..

Het zal voor iedereen een uitnodiging zijn om het zelf eens te proberen.

Bedankt dat "U"
ons dit geloof geschonken hebt !
Bedankt dat wij
dit geloof met anderen mogen delen!

Stefaan Maene

Het Magnificat is de lofzang van Maria die zij uitsprak nadat de engel haar de geboorte van Jezus had aangekondigd. Lucas 1, 46-55:

Ik zing van ganser harte voor de Heer,
ben opgetogen om mijn God, de Redder.
Want hij had oog voor mij, zijn dienares,
maar wie ben ik, dat Hij mij heeft gevraagd.
Nu mag ik mij voortaan gelukkig prijzen,
dat Hij zo grote dingen aan mij deed.
En alle eeuwen stemmen met mij in.



De Heer is machtig en zijn Naam is heilig.
Iedere tijd opnieuw gaat zijn genade
naar allen die eerbiedig met Hem leven.
Genade is zijn kracht, maar alle hoogmoed,
al onze eigenwaan ontmaskert Hij.
Alle machthebbers stoot hij van hun tronen,
arme en kleine mensen maakt hij groot.
Wie honger hebben geeft Hij overvloed
en rijken stuurt Hij heen met lege handen.
Altijd is Hij zijn volk nog trouw gebleven,
altijd bezorgd om Israel zijn dienstknecht.
Zo had hij het beloofd aan onze vaderen,
aan Abraham en aan zijn volk voorgoed.

Vertaling Huub Oosterhuis

Rig Mutschler

Mooi om met dit lied de meimaand af te sluiten. En niet eens gezoch, want ik sloeg zomaarr mijn zangboek open en zie!

Het ingelaste beeld vindt men helaas slechts op rommelmarkten, maar voor mensen in het Zuiden is dit voor velen het enige wat in de huiskamer prijkt en waar zij zich aan optrekken. Het is een stille getuigenis van hun oprecht geloof. En in vele blogs waar daar wordt van gebruik gemaakt is dit zelfs nog vaak het 'logo' van hun blog.

Wie onder jullie "man bijt hond" volgt zal wellicht al meerdere malen deze beeltenis, tesamen met het Helilg Hart van Jezus, tegen de wand hebben zien prijken.

Het leven is te kort om in de put te zitten.