Maandag 4 september 2006
DRUK
Op de radio hoor ik de laatste tijd verschillende reclamespotjes van dezelfde strekking. In een van die spotjes zegt een man tegen zijn vrouw: “Schatje, dat diepzinnige gesprek kan nu, ik heb zeker 10 seconden”. Een ouder zegt tegen het kind: “Kom, vlug in bed, mama heeft 3 seconden voor een verhaaltje”. Iemand zegt tegen de hond: “Kom, Blacky, we gaan 5 seconden wandelen”. Iemand zegt: “Ik ga 15 seconden een ontspannen bad nemen”. En telkens werd er aan toegevoegd: “Race niet door je dag”. Het deed me glimlachen maar ook denken aan hoe druk mensen het allemaal menen te hebben. Je wordt als wereldvreemd bekeken als je zegt dat je het niet druk hebt. “Druk hebben” is het antwoord wat je zo dikwijls hoort. “Ik zou wel willen maar ik heb het eigenlijk veel te druk” is het antwoord als je mensen vraagt om iets voor de kerk te doen maar ook als je mensen vraagt over hun aandacht voor het gebed en zondagsmis. Zelfs gepensioneerden blijken het soms drukker te hebben dan in de tijd dat men nog ging werken en een gezin had. Veel mensen hebben het zo druk, er is stress, men heeft een burn-out, er is onvoldoende tijd om te eten en te rusten met een hoop lichamelijke klachten als gevolg.
Toen ik hierover nadacht, moest ik denken aan wat er in het zesde hoofdstuk van het Marcusevangelie staat: “De apostelen kwamen terug bij Jezus, en ze vertelden Hem alles wat ze hadden gedaan en hoe ze onderricht gegeven hadden. Hij zei tegen hen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en wat uit te rusten.’ Want er kwamen en gingen zoveel mensen, dat ze niet eens de gelegenheid hadden om te eten. Ze gingen in de boot weg naar een eenzame plaats om alleen te zijn.”
Wat daar in dat stukje evangelie staat zouden we ter harte moeten nemen. Ook Jezus en Zijn leerlingen hadden het druk maar toch moet er aandacht zijn voor meer dan de drukte.
Als Jezus zijn drukke leerlingen uitnodigt om met Hem mee te gaan, dan is dat een vraag of Hij in ons drukke bestaan een plaats heeft, hoe Hij met Zijn Boodschap in onze drukke bezigheden mag meespreken.
Als Jezus zijn drukke leerlingen uitnodigt om naar een eenzame plaats mee te gaan, dan vraagt Hij ons om geregeld onze radio-, televisie- en computerknop even om te zetten en de stilte tot ons te laten spreken. In de stilte leren we wie we zijn en horen we wat God in ons leven van ons verlangt. Hoe dikwijls maken we het nu echt eens stil ?
Als Jezus zijn drukke leerlingen uitnodigt om wat uit te rusten, dan vraagt Hij aandacht voor ons lichaam. Een mens is een lichaam en een ziel, onze ziel moet rust kunnen vinden, er moet ook aandacht en rust zijn voor ons lichaam. Is er tijd voor eten, drinken, voldoende slaap, voldoende echte ontspanning ?
In ons jachtige en drukke bestaan mogen we die zin uit het evangelie eens laten spreken.
pastoor A. Penne.
voor u gelezen
