Beloftes

Beneden alle peil.　

Jouw armen liefste zijn niet om te slaan. Je moet je handen niet tot vuisten maken. Je ogen hoeven niet zo hard te staan. Ontspan die harde lijnen om je kaken. Je lichaam, lief, is zacht om aan te raken. Maar jij denkt enkel aan je eigen heil, jij denkt alleen maar aan je eigen zaken. En dat is toch beneden alle peil.

Bekijk jezelf en lach, je zachte arm is voor mijn hoofd gemaakt om op te rusten. Je borst, als veilig kussen, houdt me warm. Maar warmer zijn je lippen, die me kusten. Zo wekte je één voor één m'n andere lusten, Maar jij dacht aan een ander onderwijl waarmee je zonder moeite je geweten suste. En dat is toch beneden alle peil.

Mijn liefde was de inzet voor jouw spel. Door mij liet jij je ijdelheid graag strelen. Je wilde niet, dan wilde je weer wel. Ik was verblind, ik liet maar met me spelen. Je liet je zomaar door 'n ander stelen, en mijn geluk ging zomaar voor de bijl. Maar mijn verdriet kon jou niet zoveel schelen, zn dat was toch beneden alle peil.

Prinsheerlijk lig je in 'n anders bed en maakt hem met je lichaam dwaas en dronken. Wat in geen enkel opzicht jou belet achter zijn rug om weer naar mij te lonken. Bedriegen ligt nu eenmaal in jouw stijl. Je hebt je in 't geheim aan mij geschonken, maar het is toch wel beneden alle peil...

Dit heb ik van iemand ooit ontvangen en wil het nu graag met jullie delen. Voorwaar een herkenning voor velen, misschien nog het meest na deze hete zwoele zomermaanden.

Als je moe bent,
zoek dan een stille hoek van je kamer,
geen beweging en geen geluid,
en heel langzaam zal je het voelen
rozen en geraniums regenen.

Er waren veel files dit weekend.
Over sommigen spreken ze nooit!



Helaas is blijkbaar ook deze foto niet kunnen geplaatst worden.

Jammer maar een beeld zegt some meer dan duizend woorden.
Voor wie de genoemde file niet ziet en die we in werkelijkheid ook niet altijd willen zien, is op de foto te zien hoe bejaarde mensen mooi op een rijtje achter elkaar aanzitten in hun rolwagen, de ogen gericht op hun 'voorligger', wat communicatie onmogelijk maakt.  Allen zitten ze te wachten tot het aan hun beurt is om bij de kinesist, psycholoog, diëtist of nog een andere 'tist' aan te lopen. Een file waar haast niemand je aanspreekt, niet de voorbijhollende verpleger of dokter, niet de haastige bezoeker. Een file waar inderdaad niemand over spreekt en die je al bent vergeten eens je als gezonde persoon de file hebt voorbijgestoken.  Helaas voor sommige een file op weg naar de dood!

Er was eens,heel lang geleden een eiland
waar alle gevoelens leefden:

Geluk, droefenis, Kennis en alle anderen.
Ook liefde woonde daar.

Op een dag werd aangekondigd dat het eiland zou zinken, dus iedereen vertrok met zijn boot.Alleen Liefde bleef op haar geliefde eiland.

Toen het zover was, besloot ze hulp te vragen.

Rijkdom kwam voorbij in een jacht zo groot als een huis. Liefde vroeg of ze mee mocht en Rijkdom zei: "Nee, dat kan niet, mijn jacht ligt vol goud en zilver,er is echt geen plaats voor jou".

Toen vroeg ze aan Verwaandheid of ze mee kon:"Nee Liefde, je bent nat, en ik wil niet dat mijn mooie boot vies wordt.

Dan kwam Droefenis voorbij en Liefde vroeg haar om hulp: "O, Liefde, ik ben zo verdrietig en wil even alleen zijn".

Toen kwam Geluk langs, maar die was zo gelukkig, dat ze Liefde niet eens hoorde toen ze riep.

Opeens hoorde ze een stem:"Kom Liefde, ik neem je mee". Liefde was zo dankbaar dat ze vergat te vragen hoe hij heette.

Toen ze op het vasteland kwamen gingen ze ieder hun weg.

Maar Liefde realiseerde zich dat die man haar gered had, toen iedereen haar achterliet op het eiland.

Ze ging naar Kennis en vroeg:" Wie heeft mij geholpen?"

"Dat was Tijd" zei Kennis. "Tijd?" vroeg Liefde.

"Waarom heeft Tijd geholpen?"

Kennis glimlachtte wijs en antwoordde:

"Alleen Tijd is in staat de grootheid van Liefde te kennen"..


Een bijdrage zomaar ontvangen als antwoord op mijn blog LIEFDE EN VRIENDSCHAP, waarvoor mijn oprechte dank!