Een zwart doek

Geluk leert je niets.
Het levert niets op.
Alleen verdriet, pijn en ontgoocheling
maken je wijzer.

Dit kan je inderdaad maar zeggen
eens gelouterd door een hel te zijn
gegaan.

Kleine dingen lijken vaak niets te betekenen maar ze geven wel rust, net zoals bepaalde bloemen die op zichzelf geurloos lijken, maar allen te samen verspreiden ze een heerlijk parfum in the lucht.

 

"Dit zijn onzekere tijden. Niemand weet wat de economie gaat doen. Houden we de boel bij elkaar. Vervallen we in vreemdelingenhaat? Er bestaat volgens mij een dringende behoefte aan beschaafd nationalisme in dit land."

Zowel de titel als het citaat moeten jullie aanzetten tot het lezen van de literaire thriller "DE STEM VAN HET VOLK" van Roel Janssen. Een echte aanrader die geen journalistiek brengt maar binnen een spanningsveld van dreigende terreur dichtbij je in de wereld van hier en nu plaatst.

Het boek dat pas dit jaar is verschenen won dan ook "De gouden strop". Veel leesplezier!

Dat de tijd weer eens voorbij is gevlogen en we ondertussen al oktober zijn binnengestapt blijft ons soms verbazen; 'Met ouder worden' zegt men dan wel eens ...
Maar ook voor een mariaal ingesteld persoon volgen de Mariale feesten en/of devoties elkaar in sneltrein op, en dit een kalenderjaar door. Nog recent heb ik iets neergepend over wat het kan betekenen 'ijveraar te zijn voor de vrienden van Lourdes', anderen mijmeren nog na over een gelukzaligmakende bedevaart naar Lourdes of naar een ander bedevaartsplaats zoals Kevelaer; en zie daar klopt al de oktobermaand aan de deur, gekend als de ROZENKRANSMAAND.

De Mariaverering behoort wellicht tot één van de grootste over de hele wereld. Want zoals te Dadizele in september nog de noveen zijn beloop kende, had er in India ergens een heus MARIAFESTIVAL plaats tere ere van Our Lady of Good Health te Vailankanni. Google maar even; het is heus de moeite waard.

Wij hebben MARA zovele namen toegedicht en heel recent zag ik -althans toch voor mij - een nieuwe naam opduiken. ONZE LIEVE VROUW VAN TRANEN. Een afbeelding is ingelast.

Zoals ik jullie al eerder meedeelde gebeurt het vaak dat in Indische sites, gelijkend op onze blogs, soms het ene WEESGEGROET na het andere wordt nagelaten, zonder commentaar.

Misschien kunnen we ook zo hier en nu de oktobermaand starten met het WEESGEGROET!

Toen een vriend me een verhaal wou vertellen onderbrak ik hem en stelde hem volgende vragen:

Is het WAAR wat je wil vertellen?
Is het GOED WAT je zal vertellen?
Is het wel NODIG dat je het me vertelt?


Indien je telkens NEE moet antwoorden hoef ik je verhaal helemaal niet te horen!

Ik wil alleen maar dat je IETS GOEDS vertelt over anderen, over mezelf, over jezelf.
Want mochten we elke dag aan elkaar zeggen: "Ik weet iets goeds van jou", dan wordt deze wereld beter.

'DANKE VOOR DE BLOEMEN'

Deze vier woorden zullen nog jaren nazinderen, want zo menig maal uitgesproken door wijlen paus Johannes-Paulus II vanaop het balkon van de Sint-Pietersbasilek en gericht tot de Nederlandse bevolking.


Het zijn de woorden die ik ook zelf dagleijks in stilte en dankbaar uitspreek wanneer ik elke avond mijn mooie geraniums water geef. Ja, bloemen zijn om mooi te zijn, mensen zijn om goed te zijn.

God, danke voor de bloemen!
God, danke voor mijn moeder!
God, danke voor mijn ouders!

Op de dag van de tachtigste verjaardag van mijn geliefde moeder -gisteren 24 september - las ik bij Godfried Danneeels het volgende.

'Bejaarde mensen zijn levende iconen van onze samenleving. Zij tonen het beeld van een type man en vrouw die echt mens zijn geworden. Doorheen hun aanwezigheid roepen ze ons op  tot een gewetensonderzoek: oude mensen drukken ons met onze neus op het wezenlijke. Terwijl de erotiek het tegenwoordig wint van de liefde, tonen heel wat bejaare echtparen ons het beeld van een wederzijdse genegenheid waar de een nog echt voor de ander leeft.'

Ik ben dan ook heel gelukkig en dankbaar zo een ouders te mogen hebben die voor ons altijd - ondertusssen 55 jaar samen - écht een voorbeeld zijn geweest in gevende liefde! Nogmaals een dubbele PROFICIAT!

Beste mensen,

Gisteren konden jullie lezen hoe een frisse jonge inlandse Indische missionaris het opgenomen heeft voor verworpen kinderen in het zuiden van India omwille van het simpele feit dat ze ongewild het slachtoffer zijn geworden van HIV-infectie.

Ik besef dat ik veel eerder nog geblogd heb hoe vaak we 'overvraagd' worden voor goede doelen; ik had trouwens vandaag nog drie bedelbrieven in mijn bus.  Maar zoals jullie ondertussen al langer weten - zie o.a. maar naar de bendenhoek in de rechterkolom - heb ik een innige band ontwikkeld met India en dit in het bijzonder met de Indische missiecongregatie IMS.

Ik ben er dan ook drie maal afgereisd. Het is bij het laatste contact dat ik de jonge (toen nog) seminarist SANGEET, wat muziek betekent, leerde kennen. En zie we zijn zo veel jaren verder; hij is ondertussen al enkele jaren priester-missionaris in eigen land, maar heeft zich vanaf de eerste dag altijd ontfermd over de allerarmsten die niet eens een dak boven het hoofd hebben. Iets wat we jammer genoeg ook vandaag zien als we de verdreven tempenkampen zien hier vlakbij in Frankrijk.

Ik heb die povere dorpen aldaar met eigen ogen gezien. Wat Fr. Sangeet nu wil is de opvang organiseren van onschuldige kinderen die verstoten zijn om het feit dat ze met aids zijn besmet.

Als vriend en betrokkene wou ik dan ook niet nalaten de vraag van deze jonge missionaris met u te delen. Zolas hij zelf schrijft hieronder gaat het niet enkel en alleen om financiële ondersteuning, maar om een bewustmaking van wat eigenlijk toch niet kan ... Je zal maar MOEDER ZIJN!

En laat ik nu maar naadloos aansluiten bij deze voor mij heel bijzondere dag nu ik 
MIJN LIEVE MOEDER met TACHTIG BLOEMEN mag verrassen!

PROFICAIT MAMA EN DANK VOOR ALLES!