Tederheid

Ijveraar zijn. 

Goede mensen, 

Ik probeer hier even te vertellen wat het kan betekenen ‘ijveraar’ te zijn van de “VRIENDEN VAN LOURDES”. Het lijkt een achterhaald woord te zijn of doet denken aan zieltjeswinnerij maar dit is het helemaal niet, integendeel! Het is wel zo dat mensen straks van deur tot deur gaan, door de wind, door de regen, om ‘lotjes’ te verkopen zoals het in de volksmond wordt genoemd waar daar al dan niet een prijs kan aan vastzitten. Maar ijveraars verkopen geen ‘lotjes, maar bieden een LID-kaart aan ten voordele van de ‘Vrienden van Lourdes’, net zoals andere verenigingen hun jaarlijks lidgeld komen ophalen, maar dan wel met een diepere dimensie. Door een lidkaart aan te schaffen zijn we meteen lid zoals het woord het zegt van een enorm grote beweging rond de figuur van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. En de ervaring leert ons ook dat mensen die lid worden of het al jaren lang zijn van generatie op generatie, niet op de eerste plaats denken een beurs te winnen om dan naar Lourdes te kunnen gaan als is laatste natuurlijk aangenaam meegenomen. Neen, mensen hopen wel ooit eens bij de gelukkigen te zijn, maar het gaat veel meer om de verering van Maria, zeker de Lieve Vrouwe van Lourdes. Mensen die ‘ijveraar’ worden genoemd willen dan ook niets meer noch minder dan zoveel mogelijk mensen bereiken om die bijzondere verering in stand te houden, om mensen naar Lourdes te laten gaan met de parochie, de plaatselijke organisatie of op eigen krachten. Uit alle verzamelde gelden die lidkaarten moeten opbrengen kan zich dan ook de mogelijkheid voordoen om een minder begoed iemand naar Lourdes te helpen afreizen, daar waar de hemel de aarde raakt!

Zo heb je ondertussen al begrepen dat mensen die van deur tot deur gaan als ‘ijveraar’ niet op dezelfde golflengte staan als mensen die voor het goede doel – een jeugdbeweging, de brandweer .. -  lotjes verkopen tot steun van hun eigen beweging, hoe nobel die ook mag zijn. Het verkopen van lidkaarten voor de Vrienden van Lourdes is daarom niet gemakkelijker, integendeel, zeker niet op onze dagen, want het is een woordeloos getuigen van ons gelovig-aanwezig zjn op onze parochie. Het is een verwijzing naar Jezus via Maria. 

Het is dan ook goed dat sinds enkele jaren op de lidkaarten een afbeelding staat van Maria –zoals dit jaar: Maria en Bernadette, beiden met een rozenkrans, meteen het thema voor volgend werkjaar te Lourdes. Deze kaart op de schouw kan even een moment zijn om onze ogen te richten op Maria. Laten we met deze ijver voor Maria ons vooral gedragen weten door haar moederlijke aanwezigheid!

Mijn hemel

Neem me vast en sluit je ogen.
Voel mijn liefde en mededogen.
Snuif de passie en verban het geweld.
Jij bent de enige die voor mij telt.

Hoor die vlinders zingen.
In je buik willen ze beminnen.
Schiet niet tekort om mij je warmte te geven.
Want in jouw warmte kan ik mij het best begeven.

Ik wil de kracht die ons bindt sterker voelen.
Onze liefde zal nooit kunnen bekoelen.
Met jou wil ik graag oud worden.
Want door jou ben ik weer fier geworden.

Als ik bij je ben krijg ik dit machtig gevoel.
Dan ben ik vol van warmte en niet meer koel.
Voor mij ben jij de hemel op aarde.
Waar ik zonder jou helemaal niets ben.

HOU NIET TEVEEL VAN MIJ
MAAR HOU VOORAL HEEL LANG VAN MIJ!

Traditiegetrouw is zowat overal het werkjaar gestart en dit is ook zo voor de vele 'VRIENDEN VAN LOURDES' in Vlaanderen, maar later meer daarover.

Richten we daarom eerst onze ogen op Maria en Jezus met dit mooie gebed.

Maria, moeder van het leven,
Je stond onder het kruis
waar Jezus te sterven hing.
Je bent Hem tot daar gevolgd,
tot op de plaats
waar hij je meest nodig had.

Je staat er als een sterke vrouw
die steunt wie stervensweeën lijdt.
Leer ook mij nabij te blijven
bij mensen in hun hoogste nood.

Je hebt zijn woord gehoord:
"Daar is je zoon".
Je hebt de taak aanvaard
om steeds weer kinderen te baren.
Je bent de moeder van ieder die Jezus volgt,
je bent mijn lieve moeder.
Hoe kan ik jou mijn dank betuigen?

Maria, moeder van de Kerk,
verlaat ons niet in uren van verlatenheid,
als spot en tegenstand ons angstig maken.

Richt steeds onze ogen op Jezus
die zich geheel gegeven heeft
tot op het kruis,
daar waar de Kerk geboren werd.

Maria, moeder van het leven,
Bid voor ons, in het uur van onze dood.

Indien u zich zorgen maakt over kleur, lengte, gelaat, en misschien nog een miljoen andere dingen die je verkeerd vindt aan en in jezelf; en je denkt daarbij dat ik nooit jouw vriend zal zijn of worden … hierbij dan  twee adviezen voor jullie allemaal. Ten eerste: die zelfde waarheid betreft ook mezelf; en ten tweede: we zijn niet perfect omdat God ons perfect heeft gemaakt, maar we zijn precies zo ‘onperfect’ omdat we altijd streven één te worden met die ander …en indien niet levenslang, dan zullen we hoe dan ook graag even samen perfect gelukkig willen zijn in ons ganse leven.

Je moet niet zoveel denken.
 We leven nu.
Morgen kunnen we al dood zijn.

En ik beaamde: Ik denk te veel.

Een vlinder kent de kleuren
 van zijn vleugels niet.

Steenhouwer

In het Zweedse kustplaatsje Fjällbacka vindt een visser het levenloze lichaam van de zevenjarige Sara. Lijkschouwing wijst uit dat zij niet in zee is verdronken maar waarschijnlijk in een badkuip: in haar longen zit zoet water met zeepresten.

Inspecteur Patrik Hedström leidt het politieonderzoek. Hij kent het meisje: zijn vrouw Erica en Sara’s moeder Charlotte zijn vriendinnen. Tijdens het onderzoek komen merkwaardige zaken aan het licht. Zo heeft Sara as in haar maag die afkomstig blijkt te zijn uit een oud, houten doosje dat van Lilian is, de oma van Sara. Het gaat om de overblijfselen van de steenhouwer Anders Andersson en van de tweelingbroers Karl en Johan, die in de jaren twintig van de vorige eeuw bij een brand omkwamen. Of werden zij eerst vermoord en werd daarna brand gesticht? En hoe houden gebeurtenissen van tachtig jaar geleden verband met de dood van Sara?