365 dagen

in 2010!

"Een zwaard zal uw hart doorboren".

Eens zal er VREDE zijn over de gehele aarde in alle harten,
eens zal het blijvend Kerstdag zijn.

Daarom mogen we nooit op ons 'menselijk feest' van Kerstmis het transcendente overslaan. Op een goed christelijk feest moet er iets te vertellen zijn: het kerstverhaal.  Er moet iets te zien zijn: het kind in de kribbe.
Er mag ook gegeten worden en er moet een affectieve verbondenheid heersen.

Kerstmis is het feest van eenheid tussen God en mens.

Het is soms vreemd hoe goed een mens zich kan voelen, gewoon blij zijn dat er zulke eenvoudige en mooie dingen bestaan in het leven. Het enige wat je moet doen is er actief naar zoeken.

GEDULD EN MOED , MAAR OOK LIEFDE ZIJN DE SLEUTEL TOT ALLES.

Hoevelen van ons lopen niet rond met een storm van emoties vanbinnen?
En is het niet zo dat onderdrukte gevoelens van  iedereen een dichter maken,
zelfs van ongeletterden?!

Zeer vele jaren heb ik geleefd zonder mijn  vriend te zien. We waren door contineneten van elkaar gescheiden. We hadden alleen maar brieven. En soms hebbben geliefden alleen maar brieven nodig. De betere weg om elkaar echt te leren kennen, niet gejaagd via een mail. Brieven die onderweg zijn naar elkaar, teken van wachten, verwachten, uitzien en verlangen om dat kleinood dan in jouw handen te koesteren, maar vooral te weten dat op die manier de band werkt versterkt. Een brief, het enige tastbare van een duurzaame relatie die je tegen het hart kan drukken, herlezen, bewaren ...

Geen enkele hindernis is namelijk groot genoeg om de gevoelens van geliefden gescheiden te houden.

Tot slot: 'vroeger' was het heel gewoon in de omgang over 'mijn vriend' te spreken. Vandaag helaas moet uitgelegd worden wat dit woord betekent, want wie het woord 'mijn vriend' in de mond neemt wordt er algauw scheef aangekeken, en zo moet je dus de gesprekspartner vandag duidelijk op voorhand zeggen dat het gaat om iemand die je nauw aan het hart ligt, voordat die gaat denken dat je er een banale relatie op nahoudt, zeker als je als alleengaande door het leven gaat.

Ja, zozeer zijn we afgegelden in deze maatschappij. Misschien moeten we maar wat meer brieven schrijven, of in deze tijd wat gemeende kerstkaarten sturen!

Als gevolg van liefde
Sulaiman Addonia

Wanneer een gesluierd meisje Naser in het voorbijgaan een briefje voor de voeten werpt, krijgt zijn leven plotseling kleur. Dit briefje, een liefdesverklaring, is het symbool van hoop en tevens het begin van een levensgevaarlijk spel. Als gevolg van liefde is een indrukwekkende roman, sensueel, ontroerend en hartverscheurend, over jonge mensen en hun verlangen naar liefde en vrijheid in een van de meest gesloten en repressieve landen ter wereld.

Een boek als geen ander. Of het nu nauw aansluit of niet bij de film "Eyes wide open" waar ik even over schreef laat ik in het midden al komt de beleving dicht in de buurt, en toch ook hier gaat het om liefde die moet wijken voor alle wetten. Het is om het met de woorden van Kristien Hemmerechts te zeggen 'een striemende aanklacht tegen onrecht'. En we bevinden ons onverwacht in oorlogsgebieden van vandaag waar liefde het moet halen van oorlog, mishandeling .... Een boek dat me ten zeerste heeft aangegrepen, sensueel maar ook met de bedenking hoe gelukkig wij mogen zijn te wonen in een vrij land ...

De kersttijd verdraagt geen gejaagdheid.

Dit in tegenstelling tot de drukte in de winkelstraten.