Dinsdag 2 februari 2010
Smile
Ja, GLIMLACH, het is het tweede beste wat je kan doen met je lippen, en het maakt ook hier de ander gelukkig. We hoeven echt geen stunts uit te halen om een ander gelukkig te maken!
Ja, GLIMLACH, het is het tweede beste wat je kan doen met je lippen, en het maakt ook hier de ander gelukkig. We hoeven echt geen stunts uit te halen om een ander gelukkig te maken!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 1 februari 2010
samen in het leven, samen in de dood
Het is slechts sedert 11 januari ll. toen ik een beeldmeditatie achterliet rond een menselijk drama waarbij twee jonge mensen, pas aan het begin van hun lente, samen de dood vonden. Toen waren er geen woorden voor, enkel een beeld al blijven deze gebeurtenissen ons ook vandaag nog achtervolgen. Ook nu, nog in dezelfde maand, zijn geen woorden te vinden bij voor verdriet bij het verlies van o.a. weer eens twee jonge mensen - samen in het leven, samen in de liefde, samen in de dood.
Je hoort en ziet: "Luik - gasontploffing - dodelijke slachtoffers". Maar wanneer namen en gezichten op twee van deze mensen worden geplakt, dan raakt dit iedereen ten diepste. Vele gedachten gingen de voorbije week door me heen. Ook hier net als toen past enkel maar stilte, en toch al waren de omstandigheden anders - wel bijna even gruwelijk, maar dan van een andere aard -, betreft het hier samen vier jonge mensen, twee aan twee, die hun liefde wilden gestalte geven....
Wat hebben deze mensen beleefd in hun laatste uren samen, vraag ik me dan af? Hoe was het voor Alex en Vicky daar onder het puin, wellicht elkaar vasthoudend en maar blijven hopen op redding. Hij heeft zeker niet voor zichzelf alleen geleefd op dat moment toen hij de brandweer richtliijnen gaf om een dertienjarig meisje te helpen uit het brandend gebouw. Wat hebben deze jonge twintigers elkaar verteld toen ze vreesden voor het ergste en elkaar samen in de dood zouden vinden? ... Misshcien toch nog hun wederzijdse trouw uitgesproken, elkaar vastgehouden ... ???
Vier jonge mensen die deze zomer ergens saman op een terras konden hebben gezeten ...
Het is me respect dat ik deze lijnen achterlaat.
Wij hebben jullie niet gekend, Alex en Vicky, Kevin en Shana, maar België rouwt om uw heengaan ... misschien vooral om jullie liefde voor elkaar.
Mijn christelijke deelneming,
Maarten
Zondag 31 januari 2010
CHANGE!
Geen enkel glas werd ooit terug zand.
Geen enkel brood werd ooit terug meel.
Nooit werd gerijpt fruit terug een bloem.
Verwelkom dan ook elke verandering.
En kies zelf welk soort glas je wil maken.
Wat voor soort brood je wil bakken.
Welk soort fruit je wil oogsten!
Zaterdag 30 januari 2010
Het verraad van Bethlehem
| Het verraad van Bethlehem |
| Matt Beynon Rees |
| HET BOEK - FRAGMENT - PERS - BESTELLEN |
|
De held van Het verraad van Bethlehem heet Omar Yussef.Hij is leraar geschiedenis in een Palestijns vluchtelingenkamp aan de rand van Bethlehem, een bescheiden idealist, wars van radicalisme en geweld. In deze Omar Yussef huist een onverschrokken amateurdetective, een Palestijnse Philip Marlowe die hummus eet en gesmokkeldewhisky drinkt.
George Saba is een favoriete oud-leerling van Yussef; hij behoort tot de minderheid van christelijke Palestijnen.Als Israëlische sluipschutters een Palestijnse opstandeling doden,wordt Saba opgepakt op verdenking van collaboratie met de Israëliërs. Yussef, overtuigd van de onschuld van George, begint aan een eenzame kruistocht op zoek naar de werkelijke dader. Niemand helpt hem, dat is veel te gevaarlijk. Maar zijn vastbeslotenheid om de naam van zijn vriend te zuiveren wint het van zijn angst. Het verraad van Bethlehem is een indringend portret van de Westelijke Jordaanoever, waar Palestijnen in een wereld van geweld, religieus fanatisme en corruptie hun dagelijks leven proberen te leiden; een misdaadroman die de drama’s van dit verscheurde land beter verheldert dan welk essay ook. |
Vrijdag 29 januari 2010
dagelijkse gedachte
Richt je hart onafgebroken op het goede.
Hoe groter je goedheid, hoe groter je geluk.
Dhammapada
Donderdag 28 januari 2010
Vertrouwen
VERTROUWEN
IS DE BASIS VAN ALLES!
Woensdag 27 januari 2010
nieuw woord
Persoonlijk heb ik het nog niet gelezen noch gehoord, maar een mens die autofreak is of die zoals recent nog het autosalon afdweilde noemt men in het Oosten een AUTOSEXUEEL. .... kan niet altijd even ernstig zijn hé. Maar misschien een woord dat mag worden opgenomen in de nieuwe Van Dale als het er nog niet in staat.
Nu nog een gepast plaatje zoeken ...
Dinsdag 26 januari 2010
Geloof als medicament
Het medicament had gewerkt, want nog een kwartier voor tijd legde hij de boeken klaar voor het inschrijven van de rekeningen die hij vandaag zou ontvangen. Daarnet had hij het lied ingezet: "Een nieuwe morgen, eenn nieuwe dag", toen de chef zijn bureau binnenkwam. Deze was dan ook verwonderd, want gewoonlijk droeg Bart nog de sporen van de zondag wanneer hij op maandag op het werk arriveerde. De goedhartige chef maakte hem dan ook een compliment wetende dat dit vlammetje het vuur zou doen oplaaien. Zo was Bart nu éénmaal.
Een compliment was voor hem de start om met vol enthousiasme aan een nieuwe dagtaak te beginnen. Voor de mensen die hij die dag ontving had hij een hartelijk woord, zelfs voor diegenen die gehaast waren. Daardoor wou hij zijn vreugde delen met gelijk wie hij ontmoette en vooral wilde hij laten aanvoelen dat het leven de moeite waard was geleefd te worden.
Maar bij Bart lag daar steeds meer in dan het louter menselijke; ja wanneer hij zich goed voelde wilde hij met zijn woord steeds iets evangelisch bewerkstelligen. Zijn goed humeur had soms een te emotionele geloofservazring en -beleving als gevolg. Dat bleek voor hemzelf ook in zijn avondgebeden, die veel langer waren dan gewoonlijk en wel een grote dankbetuiging vormden.
En toch, al kon hij er zelf meestal niet in geloven, toch wist hij dat die manier van omgaan met de mensen gewoonlijk positieve naklanken kende. Dit had hij het best ervaren in zijn onoverschouwelijke corrspondentie, die hij gedrurende drie jaar had onderhouden met zijn vriend.
Die jongen had zich daar werkelijk aan opgetrokken. Maar het was ook gebleken in zijn brieven van sommige ex-klasgenoten, die er gebruik van maakten sommige zaken te schrijven over hun persoonlijk geloofsleven en zo bij hem terecht konden met bepaalde vragen, die ook relationeel gericht waren: hoe konden zij bijvoorbeeld hun relaties verstevigen door het geloof?
...
1976 (maar 'Bart' is nog vandaag dezelfde idealist. Misschien vandaar afgedaan met een 1op5 rencent nog?! Geloven is een moeilijk te slikken en te vewerken medicijn, maar eens geheel opgenomen werkt het levenslang ...
Maandag 25 januari 2010
jaloersheid - een verhaaltje
Honey en Moon keken naar elkaar en dachten: "Ik weet dat jij jaloers bent, maar misschien is dat eigenlijk de onrustvlinder in jouw verliefdheid. Ik zal je geen pijn meer doen en niet meer rondfladderen".
Ja, vroeger een sprookje voor pubers ... Vandaag een echt verhaal, maar nu ook tussen volwassenen, ook al hebben die een relatie, zeg maar meeerdere relaties.
Zondag 24 januari 2010
Afscheid
Het koste hem moeite iedereen de hand te drukken, maar wanneer hij deze gewoonte, die hij anders zo passend vond,zou achterwege laten, zou het voor iedereen duidelijk geweest zijn hoe scheef de situatie nu zat. Vele woorden voegde hij er echter niet aan toe, want ook zijn stem zou hem verraden hebben. Lieve opende de deur voor hem op een manier zoals men de eerste de beste zakenman buten laat. Woorden lagen brandend op zijn lippen, duizenden vragen wou hij haar in één ademtocht stellen, maar wanneer hun strakke blikken elkaar kruisten, kon hij er geen woord meer uitkrijgen. Hij sprong op zijn fiets en zonder verder nog om te zien reed hij zo vlug hij kon haar gezichtsveld buiten. Daar vertraagde hij zijn koers en verweet het zichzelf hierheen te zijn gekomen.
Nooit meer, beloofde hij, noot meer. Ook deze avond was een puinhoop geworden. Alleen en van geen mens gestoord, dat was voor hem de way of life. Zo dikwijls al had hij het voor zichzelf geconcludeerd en de toekomst zou uitwijzen dat dit wellicht de ene ware zekerheid was waarover hij beschikte. Het enige wat hij in zijn leven zonder twijfel kon aannemen of aanvaarden. Zo voelde hij zich gelukkig en wist nu plots met zekerheid dat het de laatste keer was geweest dat hij Lieve had opgezocht. Hij kon gerust zonder haar. Wat geweest was is niets anders dan de noodzakelijke omweg die hij had moeten omleggen om tot deze ontdekking te komen. Hierboven hadden ze het zo gewild.
Hier zou hij bewust een nieuw leven gaan leiden. Weg met alles wat voorbij is. De lijst met zijn vele correspondenten, die zou hij nog wel bewaren voor gelegenheidsgebruik, maar hij zou hen verder niet meer zijn opvattingen en diepmenselijke wensen bekend maken. En hij mocht hoe langer hoe meer ook niet meer zichzelf zijn, zelfs niet meer bij zijn beste vriend. Dit had hij eens meegemaakt toen hij heel vertrouwelijk bezig was over zo een diepmenselijke vragen als liefde en sexualiteit. Toen heeft zijn vriend hem even de rug toegekeerd en is niet verder ingegaan op de vraag van Bart, de vraag die reeds zo lang dwalend in zijn brein, een uitweg had gezocht en nu in de kiem werd gesmoord.
Neen, allen waren nu toch hun eigen weg gegaan en hadden wellicht geen nood meer aan zijn schrijven. Hij zou zijn vele kennissen ook niet meer opzoeken, en zijn vriend Marnix, die wou hij alleen laten in zijn liefde en kon gerust wachten tot zijzelf eens iets van zich zouden laten horen, misschien hun huwelijksaankondiging of zou hij geschrapt worden op de invitatielijst door die jonkvrouw? Het kon hem in feite allemaal maar weinig schelen.
Is de liefde dan toch zo blind of is het dan toch waar dat je nooit dank mocht verwachten? Sprak hij dan toch een vreemde taal of waren de anderen, en dus ook Marnix zoveel zakelijker in het leven? Zou de professor het destijds dan toch bij het rechte einde hebben gehad wanneer deze hem sociale studies afgeraden had en hem had gewezen op een meer nuchter bureauwerk. Neen, die prof had het verkeerd.
-eigen werk -
Zondag 24 januari 2010
Geven en/of delen
Je geeft niets aan de armen;
je deelt iets met hen.
Dalai Lama
Zaterdag 23 januari 2010
Love in your heart
Keep love in your heart. A life without it is like a sunless garden when the flowers are dead. The consciousness of loving and being loved brings a warmth and richness to life that nothing else can bring
van een romantische idealist.
Vrijdag 22 januari 2010
MAAK TIJD
In de voorbije jaren en in zeer verschillende situaties heb ik om AANDACHT gevraagd, in het algemmeen of heel concreet voor bepaalde personen, jong en oud. Ook vandaag en ditt o.a. n.a.v. zelfde vraag van weeral enkele lezers hier opnieuw mijn hamer die ik graag gebruik ten gunste van, niet wetende waar het zaait kiem.
Daarom maak tijd voor vrienden, collega's, buren, familie, partner. Geef hen aandacht. Sociale steun is de beste buffer, zeker in moeilijkheden wanneer men bij familie of vrienden terecht kan. Dit alles kan juist niet of wel lijden tot stressvolle situaties.
Op vandaag zeker onze aandacht laten gaan naar het voorkomen van stress op de werkvloer. Goede relaties zijn ook daar zeer belangrijk al heb je het niet altijd zelf in handen. Maar precies hier knelt het schoenje, want TE WEING ERKENNING KRIJGENVOOR WAT JE DOET EN EEN SLECHTE RELATIE MET JE COLLEGA'S, OF ZELFS MAAR ENKEL MET JE BAAS, ZIJN DE BELANGRIJKSTE OORZAKEN VAN STRESS.
Geef die mensen allemal aandacht, nu het nog kan en zorg er niet voor dat ze straks zijn afgeschreven, desnoods door één slecht karakter.
Woensdag 20 januari 2010
Helaas ook een waarheid!
De vriend in nood wordt snel vergeten.
Wat dan overblijft zijn enkel valse akkoorden ...
waar zijn onze wensen en beloftes gebleven?
nu al uitgedoofd of mee verbrand met de kerstboom?!
Dinsdag 19 januari 2010
Zeg goedendag
Toen ik in een instelling voor mentaal gehandicapten liep, riep één van de gasten - een jongen met het symptoom van Down - me toe: "Hey paster!" Ik reageerde niet. Toen is die jongen in zijn gocart gesprongen en tot voor mijn voeten gereden, hij trok zijn rem dicht en riep:"Zie je vies tè?"
Sindsdien zeg ik tegen iedereen goedendag.
Het is zo eenvoudig. Plots word je weer iemand hé,
als iemand naar je zwaait.
Maandag 18 januari 2010
Sociaal media netwerk
Inderdaad de netwerken groeien als paddestoelen uit de grond en zijn haast niet meer bij te houden.
Maar hoe SOCIAAL zijn ze wel? Brengen ze de mensen écht tot elkaar of is het zoals het woord 'media' aangeeft het vooral te doen om enkelingen die er rijk van worden? Ik las zelfs ergens - en sommigen zullen het ook (jammer genoeg moeten beamen) - dat het mensen tegen elkaar opzet, hen kwetst, zelfs als men de ander niet eens persoonlijk kent. Sociale netwerken stellen mensen voor keuzes. En het begint stilaan een epidemie, een chaos te worden. Helaas zien we dat het een sterk wapen is om mensen te doden met woorden. Denken we maar heel concreet aan mensen die gewoon even te lang op de buis komen in een spelletjesprogramma, of aan de pas benoemde aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Iedereen ventileert zomaar zijn mening al hebben de meesten vroeger nooit iets van beide mensen gehoord. Er schuilt inderdaad een groot gevaar in deze sociale netwerken, maar ik ontken evenmin dat ze ook een meerwaarde kunnen bieden zoals we hier op SN bezig zijn. Helaas, en dit geldt voor alle netwerken, is het échte sociale leven heel ver te zoeken, worden maar heel zelden echte banden gesmeed en blijven mensen van vlees en bloed vaak eenzaaam achter eens ze hun pc hebben afgesloten.
Zondag 17 januari 2010
Beseffen wij wel
hoe goed wij het hebben?
een eigen bed
mogen en kunnen rusrten
diepe vrede en echte geborgenheid
tijd te over
zelfs vrije tijd
niemnd die ons opjaagt als wild
nooit echt bang hoeven te zijn
...
Natuurlijk meer dan ooit ingegeven door artikel hiieronder
en nog meer door de situatie in Haïti.
Zondag 17 januari 2010
Een graf in Gaza
| Een graf in Gaza |
| Matt Beynon Rees |
|
Omar Yussef, de Palestijnse speurder-schoolmeester, gaat samen met zijn nieuwe baas, de Zweed Magnus Wallender, op pad om scholen in de Gazastrook te inspecteren. Ze komen erachter dat er een leraar is gearresteerd.De autoriteiten beschuldigen de man van collaboratie met de CIA, een aanklacht die door diens vrouw in alle toonaarden wordt ontkend. Tal van incidenten volgen en behalve Yussef lijkt niemand zich er om te bekommeren. Op hem rust de gecompliceerde taak zowel zijn collega te redden als ook een aantal stekelige zaken te ontrafelen.
Met de kleurrijke Omar Yussef loop je door de Palestijnse straten, beleef je zijn angsten, proef je zijn voedsel en deel je zijn woede en hoop. Een graf in Gaza is een verhaalmet een onvergetelijk hoofdpersonage en werpt een genuanceerde blik op de Palestijnse zaak. Deze roman, die zich in de Gazastrook afspeelt, is hoogst actueel. |
Zaterdag 16 januari 2010
lief-hebben
Misschien wel goed op zaterdag
en voor dit weekend; klik maar aan.
Helaas stel ik vast dat je af en toe hier niets meer
kan openklikken.
Een oproep aan SN misschien?
Dus maar de boodschap nog eens meegeven:
LIEF-HEBBEN IS MEER LIEF
DAN HEBBEN.
Vrijdag 15 januari 2010
Een probleem?
Indien een probleem op je weg komt in 2010,
verander dan misschien van richting,
maar niet van jouw voorgenomen DOEL!
Hou dit in gedachten!
Maarten
1 reactie op dit bericht
van stunds komen brokken
vrijheid ! de belangrijkste levenslust.....liefs bo