AIDS - liefde en vriendschap als sleutel

Zaterdag 2 december 2006

bureaublad

achtergrond voor vandaag

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 1 december 2006

ook voor Yvette

en wellicht ook voor anderen die van hoeden houden!

Geschreven door maarten om 23:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 1 december 2006

voor Yvette

Geschreven door maarten om 23:49 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 1 december 2006

Geef mij

Geef mij nog vijf minuten, Heer,

voor de brief die ik niet schreef,

en waardoor in een mensenhart

een koude leegte bleef.

Geef mij nog vijf minuten, Heer,

voor 't woord dat ik niet sprak,

waardoor ik in een mensenhart

misschien iets kostbaars brak.

Geef mij nog vijf minuten, Heer,

voor een lach spontaan en blij

waardoor ik warmte breng en sfeer

in huizen rondom mij.

Geef mij nog vijf minuten, Heer,

voor een traan die ik niet liet.

Zo bleef een ander eenzaam

alleen met zijn verdriet.

Geef mij nog vijf minuten, Heer,

voor wat ik niet heb gedaan

ofschoon U vele kansen gaf

die ik voorbij liet gaan.

Geef mij dan nog tien minuten meer, Heer,

misschien dat het wat wordt.

Och, geef mij 'n heel leven, Heer,

minuten zijn zo kort!

auteur onbekend

Geschreven door maarten om 23:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 1 december 2006

als ik

Als ik je morgen ergens tegen kom…
(Els De Schepper)

Als ik je morgen ergens tegenkom
Dan weet ik dat ik val
Voor je fonkelende ogen
Over wat ik zeggen zal

Als ik je morgen ergens tegenkom
Dan weet ik dat ik smelt
Voor je wondermooie lichaam
En voor al wat je vertelt

Ook al is er veel veranderd
In het leven dat ik leid
En als ik achterom kijk
Is er weinig dat me spijt

Maar er was iets tussen ons
Ik raak het nooit meer kwijt
Er was iets tussen ons

Als ik je morgen ergens tegenkom
Zal het knagen binnenin
Het was kiezen en verliezen
Geen weg daar tussenin

Ook al is er veel veranderd
In het leven dat ik leid
En als ik achterom kijk
Is er weinig dat me spijt

Maar er was iets tussen ons
Ik raak het nooit meer kwijt
Er was iets tussen ons
Dat me bijbleef al die tijd

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

verzoening

In de sporen van Paus Johannes-Paulus II.
Ook toen werden de ontmoetingen via de media sterk bekritiseerd en met argwaan gevolgd.
Later en nog bij leven werden de vele verzoeningspogingen, en niet enkel in Turkijke, met veel diplomatiek overleg in dank aanvaard, en dit wereldwijd!

Geschreven door maarten om 19:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

Overtuiging

Ik tracht steeds de andere te overtuigen van mijn overtuiging, niet van mijn gelijk.
Jan Hoet

Ik denk dat dit het ook is wat ons als christen-gelovigen ontbreekt verder te getuigen van ons geloof als inspiratiebron. Of merken we stilaan een kentering wanneer men de opkomst ziet van de duizenden die te Brussel tesamen waren voor 'KOM en ZIE' t.g.v. " Brussel-Allerheiligen".

Ik moet hier nog eens uitgbreid op terug komen, maar ik kan in elk geval achter de gedachte staan. Misschien een aanleiding voor u er ook even bij stil te staan.

Geschreven door maarten om 18:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

Geschreven door maarten om 11:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

Geschreven door maarten om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

Geschreven door maarten om 11:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

als ge maar

als ge maar overeenkomt!

Geschreven door maarten om 11:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 29 november 2006

gedaan

IK HEB GEDAAN WAT MOEST GEDAAN WORDEN

... Wanneer ik dit neerschrijf is dat nog min nog meer een teken van tevredenheid. Vaak heb ik met deze woorden de deur achter me dicht getrokken eens de werkdag ten einde liep, nog even achterom kijkend of alles op orde lag om morgen met een nieuwe taak te beginnen of ze verder af te maken. Wanneer je zo de sleutel kunt omdraaien, ook al was de dag soms moeilijk, dan ben je een gelukkig mens.

Dat "wat moest gedaan worden" kan dan gaan van een beroepsactiviteit tot de dingen in en om je woning die je jezelf voorgenomen hebt tot een goed einde te brengen, en dan kan dat soms niets méér zijn dan de geplande boodschappen. Het kan ook gewoon gaan om voorbereidingen die je wil treffen voor een bezoek dat je niet direct had verwacht maar waar je ergens had op gehoopt, en dus maar het nodige hebt gedaan; soms een bron van energie om juist nog dat plekje op te ruimen, het toilet nog eens extra onder handen nemen ... uiteindelijk omwille van de ander. Tiens, val ik nu in herhaling over wat ik hieronder schreef over 'voor een ander'?!

Ja, het zijn de anderen die je die energie geven, zeker wanneer het om je ouders of goede vrienden gaat. Die vorm van tevredenheid geeft ook meteen een rust.

Het is deze rust die ik deze namiddag mocht ervaren, door eens niks te doen dan gewoon te mogen genieten van mijn ouders die op de koffie waren, ook al was het deze keer noodgedwongen, want tussen twee ziekenhuisbezoeken door was het een gelegenheid eindelijk eens tijd voor hen om hier tot rust en op verhaal te komen, zonder meer! Maar misschien heeft het koekje het wel gedaan, niet het "werkmanskoekje" zoals vader het soms noemt wanneer hij het smalend over speculoos heeft.

Eigenlijk bijzonder dat we met ons allen echt genoten hebben van dit doordeweekse samenzijn en dan nog in een sfeer van "straks moeten opgenomen worden voor een ingreep". In plaats van ons druk te maken of bezorgd te zijn om de goede afloop - al zal ik niet zeggen dat er verborgen angst zal zijn geweest - is deze namiiddag een haast gezegende tijd geweest, zo doodgewoon en toch zo gelukkigmakend; zo vol van tevredenheid, en dat kon ik aflezen zowel bij mijn ouders als bij mezelf.

Anders zou ik hier ook niet rustig zitten te bloggen. Was het door het mooie weer, de vooronderzoeken die zeer goede resultaten lieten zien ..Wie zal het zegggen?! Of was het gewoon omdat ieder op zijn manier "GEDAAN HAD WAT MOEST GEDAAN WORDEN".

Pa had nog de laatste raadgevingen gekregen voor de tijd dat moeder in het ziekenhuis zou zijn, en dan zag ik ze opstappen en dit te voet, richting ziekenhuis, genietend van de lentetemperaturen!
Ja, wandelend, en dit voor de eerste maal in mijn leven dat ik zie dat ze de wagen op de parking achtrgelaten hadden, toch zo een km. van de deur.

Ik heb de deur met tevredenheid achter me dicht getrokken en nu blijft alleen de hoop en de wens dat alles goed mag verlopen en dat ma mensen zal vinden in die korte tijd waarin " zij zich zal afzonderen" (zoals ze zegde) die haar nabij zullen zijn!

Genoeg gepreekt voor vandaag, maar zelfs nu ben ik blij dat ik gedaan heb wat gedaan moest worden! Vrede aan allen!

p.s. Of heeft al die rust ook te maken met eens NIET voor de pc te zitten, noch te bloggen?!

Geschreven door maarten om 20:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 29 november 2006

liefde is

Liefde is de wens dat het de ander goed zal gaan.

Dat is MIJN wens vandaag aan elk van u, en dit uit het diepst van mijn hart, want dat is het toch wat we alle willen: dat het DE ANDER goed gaat, heel goed zelfs!

Deze wens gaat deze avond heel speciaal uit aan mijn moeder die werd opgenomen voor een kleine ingreep!

STERKTE, MA!
en dank voor de rustige namiddag bij een kopje koffie.

Het klinkt uit de reclamewereld, maar dan kan inderdaad een koekje het verschil maken, een beetje geluk!

Geschreven door maarten om 18:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 29 november 2006

Respect

"Respect en daaraan evenzeer waardering gekoppeld zijn woorden, zinsneden die zelfs leiders van bepaalde culturen niet meer kennen, het is bij hen eveneens zo vervaagd (door de "vluchtigheid") van de tijd ...

Jawel, wegvluchten van waarden en normen en het herbenoemen als "geen tijd", "ben effe weg", "stop met zeuren" ...

Hemel en aarde samenbrengen kan een mens niet ...

Vergeet in je spelling het woord : NOOIT ...

Het bestaat niet; wat je ook overkomt is er altijd ne kapstok, hoe scheef ie ook hangt, om je eraan op te trekken, het zijn waarden uit het verleden en vrienden die ons daaraan herinneren .."

anoniem

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 november 2006

de K

Deze bedenking heb ik gehoord op TV zo een paar weken terug en ik weet niet of ik er goed aan doe deze mee te geven. Persoonlijk denk ik dat het leven toch heel wat meer is dan wat een Nederlandse 'filosoof' vertelde aan kijkend Nederland :

Het leven is :

KUT,
KERK,
KAPITAAL.

MEER IS ER NIET!

Maar omdat ook ik niet heiliger ben dan de paus en ook maar een mens ben laat ik de bedenking voor wat ze waard is!

Geschreven door maarten om 17:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 november 2006

samenvatting

... alle boterbriefjes naast elkaar gelegd; je pikt er maar wat uit maar het komt van datzelfde hart!

"Ik geloof... in mijn Herder...daar kan ik altijd bij terecht, die is om het heel modern te zeggen : altijd on line ! "

Wees een gepassioneerde "lover".
U zal wel eens gekwets geraken,
maar dat is dan de enige manier
om uw leven comlpleter te maken.

ISOLATION IS NOT GOOD FOR ME!

Wanneer je zelf goed in je vel zit, dan pas kun je een ander gelukkig maken, en dat wil ik vanaf nu ook!

Ik voel bij anderen heel vlug heel veel. Al van bij het pms destijds werd me daarop gewezen. Dat heeft de goede kant dat je vlug aanvoelt wat er in een ander omgaat; de keerzijde is dan wel dat het heel diep aan je vel gaat zitten, zeker wanneer de ander een moeilijke periode doormaakt!

Geschreven door maarten om 17:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 november 2006

badkamer

Het was het eerste gastenverblijf te India, meer bepaald te Kochi, waar de zonen des huizes hun bed, lees: een harde plank met heel licht laken, hadden ingeruild tegen twee matten op de grond.
Het was daar gebruikelijk dat de mensen hun sandalen voor de deur achterlieten wanneer ze naar het toilet gingen. De reden van het waarom zou me vlug duidelijk worden wanneer ik des nachts zelf naar het toilet wou. Ik opende in stilte de deur, oplettend dat ik niet over hen heen viel, en zag een open en vooral NATTE ruimte. Ik heb dan maar voor die éné keer de regel overtreden en ben maar met sazndalen aan de kamer binnengegaan die een grote badkamer moest voorstellen, evenwel zonder bad. Het was namelijk zo dat in het midden van het plafond een kraan was bevestigd die moest doorgaan als douchekraan. U zal begrijpen vanwaar die natte vloer, zeker wanneer u weet dat die mensen zeer op hygiëne gesteld zijn en zich altijd en overal wassen waar mogelijk. Maar met blote voeten naar dat toilet was voor mij even te veel, want die vloer was altijd wel meer dan nat!
Foto kan u een idee geven al bevond de kraan ,die minder luxueus was,zich temidden het plafond en de kamer was ook veel ruimer .
De gastvrijheid was er niet minder om, maar is gewoon even wennen.

Geschreven door maarten om 11:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 november 2006

licht doorgeven

Neem deze kaars mee naar je weblog

Als deze kaars wordt verplaatst
van de ene naar de andere site

dan zal de vlam van spirituele liefde
en genezing doorgaan met
de weg te verlichten
voor diegene die zoeken naar hun ware ik.

Breng dit licht naar je eigen homepage
zodat hij de weg naar liefde en genezing zal verlichten.

Let op hoe hij van de ene naar de andere site reist
en zo onze wereld met hoop zal vullen........

Hoe meer kaarsjes er worden aangestoken,
des te sterker de kracht van de werking ervan is.
Zeker als je je kaarsjes aansteekt vanuit je hart!
dit kan wonderen verrichten
Gedachten zijn ENORME krachten,
met Liefde gesteld vanuit je hart
zullen ze zeker bij die persoon terecht komen
waarvoor ze zijn bestemd.

Geschreven door maarten om 09:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 27 november 2006

mannen

MANNEN VAN GELOOF

"De jeugd heeft geen behoefte aan neutrale leermeesters maar aan gelovige mannen en vrouwen die hun geloof begrijpelijk kunnen maken en jonge mensen inspireren tot vertrouwen in de waarheid van hun geloof."

Dit citaat zou best kunnen komen uit een brochure van Eigentijdse Jeugd, of het zouden even goed de woorden kunnen zijn op de Jongerendagen. Niets is echter minder waar. Het is het neergeschreven verlangen van Charles de Foucauld in 1872. ... Of hoe er blijkbaar dan toch nog niet zo erg veel is veranderd. Overal horen wij de vraag naar een verstaanbare taal waardoor het geloof kan ter sprake worden gebracht. Maar is de beste en enige weg niet het gewoon DOEN en voorleven in het dagdagelijkse leven?!

Geschreven door maarten om 22:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van liefde en vriendschap als sleutel