HOOP

Dit was de titel die bij me opkwam na wat zich hier kort na de middag voordeed. Was het een 'droge' donderslag of een kleurloze blikseminslag; misschien wel een aanrijding op het einde van de straat ...of was die hoogwerker misschien door die glazen constructie naar beneden gedonderd? Hoe dan ook, binnen geen tijd stond zowat iedereen die op dat moment thuis was, buiten voor zijn deur.
Waar sommigen zich soms voorbereiden hoe ze voor de dag willen komen voor ze de deur uitgaan, zag ik vrouwen met de baby op de arm, een ander met de veegborstel nog in de hand, nog een derde met een handdoek, want "ik ben juist aan het bakken". Op een doordeweekse dag waar anders sommigen met moeite elkaar en gedag zeggen, leek het voor mij ineens een straatbijeenkomst, maar dan zonder uitnodigingen. Het liep in elk geval veel vlotter dan de georganiseerde straatbarbecue van eind augustus. En ook al waren allen nog aan het gissen naar de reden van die bijzonder zware klap, werd algauw overgegaan op alledaagse dingen. Sommigen moesten hun gesprek zefs afbreken omdat de schoolbel zich liet horen. Eerlijk gezegd, bij zo een vertoon heb ik mijn binnenpretje wel gehad. Moet er echt eerst iets gebeuren - en in dit geval niets ergs - voor men naar elkaar luistert, want ik denk dat 'onrust' hier wellicht de aandacht heeft getrokken, zo in de zin van 'toch niet in mijn huis, met mijn wagen ... Dus dan toch eerder overgoten met een egotintje?
Maar wie weet kan een klein feit een aanleiding zijn tot toch elkaar beter te leren kennen.

Je kunnen inleven in de gevoelens van de ander is een eerste vereiste als je iemand echt wil ontvangen. Het gaat erom de ander objectief voor je te zien, zonder moreel te oordelen over hem of haar. Luisteren betekent het mogelijk maken dat de ander gehoord wordt in wat hem ten diepste beweegt. Het is luitsteren zonder een antwoordstrategie voor te bereiden en zonder te kiezen wat dienstig is om er bepaalde richtlijnen aan te koppelen die je zou willen meegeven. Elk mens is uniek, heeft een eigen geschiedenis. Geef hem of haar de kans openlijk te spreken zonder dat je het woord afneemt of zelf het hoge woord voert. Zorgen hoeven niet toegedekt te worden, en degene die zich nergens zorgen over schijnt te maken, mag de tijd krijgen om rijper te worden.

Ja blogvrienden, eens iets anders en dat uit het vuistje. Ik ben inderdaad wat later dan naar gewoonte - zal de taal van Steffie eens overnemen die ik altijd aangenaam vind om te lezen - want ik kon gisteren in de vooravond nog met moeite op mijn benen staan en dat allemaal door een voet die ik misplaatst had tijdens het lopen. Ik had nl. niet gezien dat een verhard wegdeel was uitgegraven door de regen en zo hield ik er in de avond een verzwikte voet aan over toen ikk in die geul terecht kwam met mijn linker voet. Ben ik dan zo sportief? Neen, helemaal niet want ik herinner me nog toen we in het hoger middelbaar tijdens de lessen l.o. telkens of toch meer dan genoeg de 5000 meter moesten lopen. Tot op heden verdenk ik er die leerkacht er van dat wij dat moesten doen omdat die leerkracht eigenlijk niet het beste van zichzelf gaf en ons dan maar liet lopen; zo was zijn lesuur ook verstrekenen.  Het was aan dat feit dat ik moest denken toen ik gisteren  zelf de achtervolging in een stadspark inzette toen ik een groep leerlingen zag lopen, wandelen, lopen. Op een afstand heb ik hen dan maar gevolgd. En dat in een groene omgeving rond een grtote waterpartij.
Eigenlijk begin ik mijn verhaal omgekeerd, want het was via een reclamefolder dat ik dacht dat het wel eens nuttig zou kunnen zijn wat meer in beweging te zijn. Al doe ik alles met de fiets of te voet. Ik herinner me nog een tijd teug dat secretareses me vroegen hoe het kwam dat ik altijd maar vermaagerde. Later vertelde een buurvrouw dat het goed was nu ik weer bijgekomen was. Raar toch, maar inderdaad , vermagerd door te veel werk!, bijgekomen door de nodige rust terug te hebben gevonden, wat maakt dat er nu soms zuurtoftekort is, lol! Maar overdrijven die folders dat allemaal niet?
Ik kom ter zake want heb mijn laten testen op vetgehalte en fitheid. Alle waarden waren goed wat op zich al een geruststelling is, maar wat me verbaasde is dat er een score bestaat wat fitheid betreft die gaat van 1 to 7 waarbij 1 de slechtste score is. Men vertelt daar dat je moet proberen score 5 te behalen. Wat bleek nu? Ik behaalde gemakkelijke score 6! Moet ik dan echt nog meer doen? Misschien wel, en het was zo dat ik mijn loopschoenen aantrok, maar hier nu zit met een verzwikte voet!