Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

het grote risico


En toen kwam de dag dat het risico om opgevouwen in de knop te blijven zitten, groter was dan het risico om te bloeien.

Anaïs Nin



Helaas een grote waarheied wanneer je sociaal dood verklaard wordt door het verliezen van een baan, een partner, een overtuiging, gezondheid,  ...

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

ZONNESTRAALTJE3 november 2010 om 10:51

LIEFS VAN BRITT XXX

Image and video hosting by TinyPic
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

HART EN VERSTAND


MIJN HART REIST ALTIJD VERDER DAN MIJN VERSTAND.

vandaar dat je altijd bij me zal zijn
ook al werden we gescheiden door de dood.

Zalige Hoogdag aan allen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 13:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Stuur hem een kaartje!

Van iemand met wie ik blogcontact heb en met wie ik regelmatig mail, hoorde ik dat Mgr Vangheliuwe jarig is....Indien je haar blog bekijkt www.bloggen.be/marietteghyselinck
zal je wel merken dat ze erg met het lot van de bisschop begaan is....
In een mail schreef ze me het volgende...."misschien moeten we er ook eens over denken om RV een teken van medemenselijkheid te sturen en hem een leven toe te wensen bij zijn verjaardag. ..

Op 7 november wordt hij 74. Vergeet dat niet in Roeselare, in Brugge, in Vlaanderen, en zorg dat hij een massa verjaardagskaarten krijgt.

"Zijn bisschopsfunctie is wat hem nu zoveel menselijke warmte ontneemt. Mensen kijken naar een kerkleider die in de fout gegaan is; een voorganger die blijkbaar niet altijd was wat ze van een voorbeeldfunctie verwachten. Daarom wordt met ontgoocheling, teleurstelling gereageerd.
Elk mededogen ketst af op die functie.
 
Een bisschop is vervangbaar. Maar het leven van Roger Vangheluwe is uniek en onvervangbaar.
Indien je gelooft in een God die geen leven verloren zal laten gaan, kijk dan eens over die functie heen in de ogen en het hart van een mens.
Indien Vlaanderen naar de mens Roger Vangheluwe kijkt zal het leefbaar zijn voor hem. Dan zal hij op mededogen mogen rekenen.
Denk je dat God het moeilijk heeft met tranen en met een troostende knuffel? Kan God onze woorden en onze knuffels niet gebruiken om dit onvervangbare leven weer leefbaar te maken? Indien God hem het leven laat, is het dan niet onze plicht om een medemens nabij te blijven wiens leven nu in brokstukken ligt?
 
Ik spreek echt niet over vergeven als goedpraten of doen alsof er niets gebeurd is.
Vergeven wel als een streep trekken onder het verleden; een mens een reddende hand reiken en samen opnieuw beginnen. Vergelijk het met een beeldhouwer die een verkeerde slag in een beeld geeft. Hij zal nooit meer het beeld kunnen maken dat hij oorspronkelijk in gedachten had. Maar indien hij de moed heeft om verder te gaan kan het misschien zijn mooiste kunstwerk worden.
 
Vraag je eens af wat je zou voelen indien je de bisschop in het water zou zien liggen verdrinken...
Zou je hem het recht op leven gunnen en zijn hand grijpen ook al loop je er zelf kwetsuren bij op?
Wie daarop ja antwoordt moet nu de boodschap doorgeven en de stemming in Vlaanderen doen omslaan."

Geloof maar in de kracht van het positieve woord. Herhaal en herhaal. Praat tot men je de verdoemenis in wenst. Maar laat hem niet aan zijn lot over."

Nu zeker zelf iets schrijven. Neen, ik heb geen adres. Maar je kan het altijd naar Westvleteren of naar Doenja Van Belleghem op het bisdom te Brugge sturen.
 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 19:05 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jouw denken


Onderbreek bewust je negatieve gedachten en richt je aandacht op iets anders. Herformuleer je ondermijnende gedachten zodat ze je actieve plannen niet hinderen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dank U!


Bedankt voor zij die me haatten. Ze maakten me een sterkere persoon.
Dank aan degenen die van me hielden. Ze maakten mijn hart groter.
Dank aan degenen die ongerust over mij zijn. Ze laten me weten dat het hen eigenlijk wel iets kan schelen.
Dank aan degenen die me verlaten. Ze lieten me zien dat niet alles duurt.
Dank aan degenen die in mijn leven kwamen. Ze maakten me wie ik nu ben!

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:59 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Emigratie


Ze koesterden allemaal hoop. Het hele schip zat vol mensen zonder papieren, die niets te verliezen hadden. Ze geloofden wel in de toekomst, dat geluk mogelijk was, ondanks alles wat ze hadden meegemaakt. Ze gaven niet alleen hun oude vaderland op, het land waar ze veroordeeld waren geweest tot bittere armoede, zonder kans op verbetering, of waar ze slachtoffer van vervolging waren geweest, neen, ze waren ook nog bereid hun handen uit de mouwen te steken en nog meer ontberingen onder ogen te komen. Dat ze eens aan land, hier in dit rijke land van melk en honing, niet eens zouden opgevangen worden maar zouden moeten lijden in koude en honger, daar hadden ze niet eens aan kunnen denken! Hoeveel kansen zijn er op die gedroomde verbetering? Misschien een aalmoes nu we in week rond armoede zijn, één maal uitgenodigd worden straks bij een kerstviering? Ik leef eccht met hen mee, heb met hen te doen, zeker als christen, ook al mogen zij moslim of hindoe zijn ...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:04 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Wat wil jij van het leven?


Op een gegeven moment, onafhankelijk van de leeftijd, denk ik soms wat ik met mijn leven wil beginnen, los van de vraag wat anderen van me willen of denken. Ik ben van mening dat ieder mens, man of vrouw, de plicht heeft na te denken over de vraag wat zijn of haar talenten en gaven zijn, en hoe we dromen kunnen vervullen die we diep in ons met ons meedragen. We kunnen onze bestemming alleen vervullen indien we de dingen die we doen met liefde doen.

Zoals je merkt, altijd kom ik terug bij de liefde ...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Het was op een zondagavond

Wat heeft dit allemaal te betekenen? Ik ken u niet, ik weet niets over u, maar toen ik u op die zondagavond zag, wist ik dat u degene bent op wie ik al mijn hele leven heb gewacht. Het verraste me niet eens hoe jij je aan me voorstelde, dat moest zo zijn, dat was meteen duidelijk. De wereld had zich meteen opnieuw geordend, alles viel op zijn plaats. Ik vroeg me toen niets af en vraag me nu evenmin iets af: het is zoals het is, en zo is het goed. Laat dit nu vooral blijven duren, hoe verschillend we ook mogen zijn, want liefde brengt ons elke dag meer bij elkaar ...


En zo kan het ook gebeuren als je niet op zoek bent ...

Ja, naar iets op zoek zijn, zelfs niet op zoek zijn en dan onverwachts is hij/zij daar: iets of iemand die je leven anders maakt...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:23 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Boekentip


Het boek van Ruth RENDELL met als titel  DE EERLIJKE VINDER heb ik graag gelezen, en wil ik juliie dan ook aanbevelen in deze regendagen!

Een envelop met geld, verloren op straat (Portobello Road) verbindt de levens van een aantal mensen uit de trendy Londense wijk Notting Hill. Joel Roseman, een vreemde, zelfs wat griezelige jongeman die waan en werkelijkheid niet uit elkaar kan houden, verliest het geld als hij op straat een hartaanval krijgt. Eugene, een excentrieke galeriehouder van middelbare leeftijd met geheime passies (een onschuldige is zijn verslaving aan suikervrije snoepjes) en een aardige huisarts als vriendin, vindt het geld. Hij hangt op straat briefjes op met 'gevonden' en er melden zich twee kandidaten: de echte eigenaar Joel, en kruimeldief Lance, tijdelijk dakloos wegens huiselijk geweld. Allemaal worstelen ze met problemen en obsessies. Een sfeervolle, psychologische misdaadroman van de soort die Rendell zo mooi kan schrijven. Ze zet overtuigende personages neer en bouwt langzaam maar zeker een mooie onderhuidse spanning en een ongemakkelijk gevoel bij de lezer op. Dat alles tegen de achtergrond van de beeldend beschreven wijk Notting Hill. Rendell (1930) is een van 's werelds bekendste misdaadschrijfsters, naast stand-alone thrillers als deze schrijft ze de al langlopende inspecteur Wexford-serie en psychologische thrillers onder pseudoniem Barbara Vine. Paperback, normale druk.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Als het onverwachte toeslaat


ZIEKENDAG.
 
Ooit hebben we spijt
dat we nu geen tijd maken
voor de zieke die vergeefs
op een bezoek van ons wacht.
 
Ooit hebben we spijt dat we nu,
door onbenulligheden benomen,
taken verwaarlozen
die geen uitstel dulden.
 
Ooit hebben we spijt
dat we nu zoveel kansen
tot goed zijn voorbij laten gaan,
die er straks niet meer zijn.
 
 
VALEER DESCHACHT, "Liefde die niet overgaat".
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

bloggen

.. in de loop van de jaren zag ik op ons geliefd SeniorenNet dat mensen een ongekend talent tot bloei lieten komen, en zo werden sommigen voor ze het goed en wel beseften echte dichters. Is dit geen mooie tijdsinvulling eens 55-plus? Begrijp me niet verkeerd, want zelf ben ik geen dichter maar bij deze een gemeend compliment aan zij die ons wel vertroosten met hun dichtKUNST!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten