Stuur hem een kaartje!


Op 7 november wordt hij 74. Vergeet dat niet in Roeselare, in Brugge, in Vlaanderen, en zorg dat hij een massa verjaardagskaarten krijgt.
Elk mededogen ketst af op die functie.
Een bisschop is vervangbaar. Maar het leven van Roger Vangheluwe is uniek en onvervangbaar.
Indien je gelooft in een God die geen leven verloren zal laten gaan, kijk dan eens over die functie heen in de ogen en het hart van een mens.
Indien Vlaanderen naar de mens Roger Vangheluwe kijkt zal het leefbaar zijn voor hem. Dan zal hij op mededogen mogen rekenen.
Denk je dat God het moeilijk heeft met tranen en met een troostende knuffel? Kan God onze woorden en onze knuffels niet gebruiken om dit onvervangbare leven weer leefbaar te maken? Indien God hem het leven laat, is het dan niet onze plicht om een medemens nabij te blijven wiens leven nu in brokstukken ligt?
Ik spreek echt niet over vergeven als goedpraten of doen alsof er niets gebeurd is.
Vergeven wel als een streep trekken onder het verleden; een mens een reddende hand reiken en samen opnieuw beginnen. Vergelijk het met een beeldhouwer die een verkeerde slag in een beeld geeft. Hij zal nooit meer het beeld kunnen maken dat hij oorspronkelijk in gedachten had. Maar indien hij de moed heeft om verder te gaan kan het misschien zijn mooiste kunstwerk worden.
Vraag je eens af wat je zou voelen indien je de bisschop in het water zou zien liggen verdrinken...
Zou je hem het recht op leven gunnen en zijn hand grijpen ook al loop je er zelf kwetsuren bij op?
Wie daarop ja antwoordt moet nu de boodschap doorgeven en de stemming in Vlaanderen doen omslaan."












1 reactie op dit bericht
stuur hem een kaartje