Zondag 28 november 2010
Verwond
Ik las recent dat woorden wonden kunnen openbreken - en dat is inderdaad maar een al te grote waarheid, zelfs jaren na de feiten - maar dat zwijgen de genezing versnelt.
Maar klopt laatste dan wel? Of heeft het eerder te maken met het niet aanvaarden van de eigen werkelijkheid die soms een onuitputtelijk bron kan zijn van niet verzoend zijn? Maar hoe kan een mens verzoend zijn als hij bijvoorbeeld van de ene op de andere dag, en dit zonder afscheid te kuunen nemen, niet langer kan en mag deelnemen aan het rijke sociale leven dat 'werkvloer' kan heten, en dat omwille jaren lange pesterij?
Bij onverwachte ontmoetingen kunnen zowel woorden als het zwijgen wonden openbreken, en als je nog maar pas had gezegd tot een vriend dat je over de 'zeven magere jaren' heen waart - de periode van een genezingsproces - is het voldoende een ex-collega tegen het lijf te lopen die na al die jaren slechts een 'hey' in het luchtledige roept, om als een verwond dier neer te gaan liggen.
Gelukkig is er dan het geloof, een God die verder reikt dan dit kleinmenselijke; een God die me inspireert tot vergeving en verzoening.
4 reacties op dit bericht
dag maarten
groetjes van boliefs van britt xxx
Een onverwachte ontmoeting en herinneringen kunnen inderdaad ook pijnlijk zijn.
Goedemiddag