Maandag 9 januari 2006
Gelezen
HET GAAT NIET OVER JE KENNIS MAAR OVER JE KENNISSEN
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 januari 2006
De Tijd
Beste
We moeten niet alles opnieuw uitvinden en zeker niet wanneer zinvolle dingen worden gepubliceerd.
Het weekend is soms tijd om artikelen allerhande van dichter te bekijken en daarvan wil ik hier een summiere weergave neerpennen ... van iemand die het kan weten.
Je moet het eerst ervaren hebben, eens uitgeperst ...
"Kijk, als er drie maten zijn waamee we de omvang van ons geluk kunnen meten, komen we algauw uit bij gezondheid, liefde en voldoende geld. De vierde dimensie die ik recent heb hérontdekt is die van de Tijd.
Tijd voor jezelf is een luxe. Nog enkele ziekelijke stuiptrekkingen ... een haastige groet aan de burman en hopen dat hij niet voor een praatje de straat oversteekt. Gauw naar de winkel voor hij om zes uur sluit. ... maar nu wat trager; het kan rustiger en zorgvuldiger.
Neem alleen maar het opstaan, zeker nadat je jaren lang werd opgefokt.
Wie tot halftwee leest of dvd's bekijkt, mag uitslapen tot negen uur, zeker als het winter is, zelfs al is hij geen filosoof.
Hebt u al over de pleinen en straten van de stad een wandeling gemaakt die u zogezegd al jaren kent? Geloof me:u kende ze niet, u kende alleen de beste plaatsen om gratis te parkeren. Slenter als een toerist(of gezelliger nog:als twéé toeristen) door uw eigen stad, verbaas u over de onnozele drukte om u heen en koop uw grof gesneden brood elke dag in een andere bakkerij. Wie doet u wàt? U heeft de tijd en alleen àl dat besef zal uw borst doen zwellen van NOOIT GEDACHT GELUK!"
Ik zal dus proberen gans 2006 tergend traag te zijn, maar zal me dat wel lukken?
Zaterdag 7 januari 2006
BETROUWBARE WEGEN
Vrienden,Ik heb zopas een berichtje geplaatst en dan krijg ik volgende onder ogen. Omdat het zo goed aansluit bij voorgaande en het zoveel betekend heeft voor mij in het afgelopen jaar wil ik het met jullie delen, bekenden, dierbare vrienden of toevallige voorbijgangers.
Want zoals eerder nog ergens gelezen, wanneer God nergens meer toe lijkt te leiden is Hij de Enige die ons leidt.
Langs betrouwbare wegen, God,
leidt Gij mensen naar mensen en niets gebeurt er tussen hen
aan pijn en aan genade
dat uw zorgend hart ontgaat.
Ik dank voor iedere mens
met wie ik mee mocht gaandoor de tijd die voorbij is,
voor duizend tekenen van goedheid,
voor woorden en stilte waarin Gij woonde,
voor mensen met wie ik deelde,
liefde en leed,brood en beker,
leven en hoop.
Voor ieder dank ik
met wie ik in de hemel en op aarde
verbonden ben.
Zaterdag 7 januari 2006
VERTROUWEN OP DE WEGWIJZERS
Wie gelukkig wil zijn, moet tevreden zijn met een kaart voor één dag ver.
Hij moet kunnen geloven en hopen.
Een beetje Abraham zijn,
'vertrekkend, niet wetend het land waar hij naartoe moest'
De tijd is iets van God:
je moet hem zijn werk laten doen.
En het is niet goed om problemen nog voor zonsondergang te willen oplossen.
Vrienden,
dit kan ik maar schrijven nadat ik heb geleerd met veel vallen dat je genoeg hebt aan een kaart voor één dag ver,telkens terug vertrouwen met dank voor het begrip en vertrouwen van en door vele mensen!
Ik dank iedereen van harte voor alles bij het begin van dit echt Nieuwe Jaar!
Denk dus maar aan die zonsondergang!
Zaterdag 7 januari 2006
Mijn nieuwjaarswens aan iedereen.
2006
*
Ik wens en wens
dat ieder mens
in elke nacht op elke dag
geluk en vrede voelen mag;
en dromen zal van lachende gezichten,
en geen geweren die zich richten
op ’t kind dat hij zo gaarne ziet;
hun kogels brengen hem verdriet.
Ik wens en wens
dat ieder mens
in elke nacht op elke dag
geluk en vrede voelen mag;
en bommen niet verscheuren,
liefde wonend achter deuren,
waar angst en oorlog 't hart versnelt,
en God weet, dood reeds is besteld.
Ik wens en wens
dat ieder mens
in elke nacht op elke dag
geluk en vrede voelen mag;
de witste sneeuw zich voor hem spreidt,
bedekt de haat en kwade nijd,
de zon hem nimmer weer verblindt,
en treft het leven, zo bemind.
Ik wens en wens
dat ieder mens
in elke nacht op elke dag
geluk en vrede voelen mag;
en wat ook hem hier heeft gebracht,
geen angst wordt in een duister nacht;
maar als een spiegel aan de wand
en verder dan ons eigen land
weerkaatst aan ‘t hemels blauw,
‘t geluk en lief van man en vrouw.
En 't heiligdom, hun vrucht, hun kind,
door hen zo zeer bemind,
geen oorlog, bom of kogel kent,
maar ziet wie jij nu echt wel bent,
een mens,
die heeft een wens, een mooie wens.
Dat ieder mens,
in elke nacht, op elke dag,
geluk en vrede, voelen mag.
"Gedichten van een krabbevanger"
Door Werner Bril
Donderdag 5 januari 2006
gebed
Woensdag 4 januari 2006
STA OP
Sta op en schitter
want lang was de nacht en bitter
de strijd met oude fantomen
maar nu is het morgen,
nu wordt het tijd om blinkende dromen
waar te maken -
weet je geborgen in een nieuw licht ...!
(Catharina Kisser)
Woensdag 4 januari 2006
Behoed de liefde
behoed de liefde
van de geliefden
gij die weet
hoe broos
en bijna niets
twee mensen zijn
en dat hun hart
onrustig is
en onbestendig
als het weer
geef hen de tijd
elkaar te kennen
en te troosten
blaas hun
harstocht aan
maak hen
geduldig
en oneindig lief
huub oosterhuis
Deze tekst heeft me geraakt en is speciaal gestuurd aan mijn neef Filip die jarig is op 8 januari.
Dinsdag 3 januari 2006
OUD PRIESTERLIJKE NIEUWJAARSWENS
Moge de Heer u zegenen en behoeden! Moge de Heer de glans van zijn gelaat over u spreiden! Moge de Heer zijn gelaat naar u keren en u vrede schenken!Donderdag 29 december 2005
Alles wat zonder liefde is,is arm of koud.
Liefde heeft zoveel gezichten en elk gezicht, gerimpeld grijzend of getekend,is prachtig.De kracht van liefde is allesomvattend.het valt met niets te vergelijken.En is door niets te overtreffen.Liefde kent geen schaduw, geen achterkant,geen zwarte bladzijde.het is licht,sterk,wijs en het is groter dan de dood.Liefde zit in je hele ziel,en dat voel je,het hangt om je heen.
Eigenlijk hoef je het woord niet eens uit te spreken.Het is volmaakt
Liefde heeft zoveel gezichten en elk gezicht, gerimpeld grijzend of getekend,is prachtig.De kracht van liefde is allesomvattend.het valt met niets te vergelijken.En is door niets te overtreffen.Liefde kent geen schaduw, geen achterkant,geen zwarte bladzijde.het is licht,sterk,wijs en het is groter dan de dood.Liefde zit in je hele ziel,en dat voel je,het hangt om je heen.
Eigenlijk hoef je het woord niet eens uit te spreken.Het is volmaakt
Willeke Alberti
Woensdag 28 december 2005
DIT IS DE NACHT
Tijdens de voorbije nachtmis hoorde ik ineens, en velen met mij het volgende op de tonen van "Herders, Hij is geboren"
Dit is de nacht van de zwervers, van zoekers naar een huis.
Mensen speurend naar vrede, wie geeft zijn vijand huis?
R. Hoe komt een kind terecht, waar moet het neergelegd,
hoe zal het veilig gaan, wie reikt de vrede aan?
Schijnt er een licht aan de hemel? Hoe donker blijft de nacht?
Welke ster moet je volgen, als niemand je wacht?
Als mensen op onze aarde nog leven zonder land,
zet uw grenzen dan open, reik hen nu toch de hand!
De tekst van de tweede en derde strofe zijn van N.Veranneman (2005)
Ik wilde deze actuele gedachte met u allen delen met dank aan de auteur!
Woensdag 28 december 2005
Pijler
Wanneer je ooit te gast bent in de Achelse kluis, zo genoemd naar de St. Benedictus-Abdij te Achel, dan bemerk je een pijler in het pand. Terwijl we zo aan het praten waren viel een broeder stil en en zei :"Kijk eens naar deze, dit is mijn lievelingspijler. Het geeft maar een detail weer van onze zogenoemde neiuwbouw, maar dan wel een meesterliijk detail.
Daarnaast heeft het ook een symbolische betekenis. Een pijler dient om te schragen en dat kunnen we ook doortrekken in ons samenleven ... Waren we dat meer voor elkaar, het leven zou er beter op worden."
Meer moest ik daar niet aan toevoegen; ik heb een oude postkaart meegekregen van de gastenbroeder en ook ik kijk nog eens naar die pijler. Een pijler die je wellicht ook in andere kloosters tegenkomt.
Het dragen bracht me even later naar de honderden, misschien wel duizenden vrijwillige"dragers" die je te Lourdes ziet, de jonge mannen met de bretellen over de schouder om de zieken van trein naar ziekenvleugel te brengen en zo naar de grot.
Het is voor mij een concreet voorbeeld geweest, niet van dragers van een last maar dragers van Liefde. Zou dit niet een mooie Kerrst- en Nieuwjaarswens kunnen zijn voor ons allen, elkaar dragen, denkend aan de pijler uit de wandelgang?!
Dinsdag 27 december 2005
ANGEL
A Guardian Angel Flew down from above,
To teach me a lesson
About the powers of love.
She whispers to me,
Take a hold of my hand,
There are so many things
I wish you to understand.
About the powers of love,
And all it can do,
To someone who needs
To share it with you.
A pat on the back,
A kind smile on your face,
Can make someone's life,
A much brighter place.
It doesn't take much,
To show someone you care,
To give them the love,
God gave you to share.
So please keep in mind,
All the powers you possess,
To grace someone's life,
When they're in distress.
You've been put on this earth
To bestow the powers of love,
And with those final words,
She disappeared up above.
Zaterdag 17 december 2005
Geen Kerstcantate
Niet alleen in de holst van de nacht van het jaar,
iedere dag van het jaar
heeft het licht het koud.
Het vraagt om geen engelenstemmen,
het hongert naar
een beetje gerechtigheid
aan deze kant van de tijd.
En dromen doet het ook niet van
eeuwig hemelse zomers
in en om het vaderhuis,
het hunkert naar
aardse dagen ooit
zonder marteling en moord,
het licht dat van puur licht
kind is en woord.
Fijne feestdagen!
Zaterdag 17 december 2005
INDIA nog even
Vrienden,Eigenlijk moet ik hier nog een reisverhaal uittikken van dertig dicht aaneengeschreeven pagina's over mijn reiservaringen in Dehli, Varanasi, Kochi, Madras, Karnataka, Bombay en alles wate er tussen ligt. Meer dan de grote gebouwen en het totaal andere wereldbeeld heb ik voornamelijk me gehouden aan "details" die men zo vlug vergeet zoals de metalen voorwerpen die in een keuken worden gebruikt omdat een glas of gebakken servies gewoon onbetaalbaar is wanneer het gebroken wordt. En dat is maar één van de details, althans voor ons een detail maar voor hen van levensbelang.
In een andere reactie en ook bij reisverhalen heb ik iets achtergelaten over India, maar nu valt het me op dat zelfs na jaren dit fazscinerend land me niet los laat al heb ik begrepen na twintig jaar intense correspondentie, drie reizen en een paar tegenbezoeken dat beide culturen zo verschillend zijn van elkaar hoe goed begrepen ook. Wat bijvoorbeeld voor ons een detail kan zijn bij het ontbijt
kan voor de Indische vriend een dagenlange ergernis geven. ...
Dit allemaal als lange inleiding om beknopt een beeld te geven van de confronterende werkelijkheidt binnen elke grootstad zoals Dehli, Bombay ..Trouwens vele van de Indische plaatsnamen zijn recent veranderd.
Aan de linkerkant van de weg: de gebouwen van de 'Software Technology Company', impsant, modern en luxueus, omringd door een hoge omheiningsmuur waarvan de poorten van tijd tot tijd automatisch opengaan om zware, zwarte wagens met getinte ruiten binnen te laten rijden. Daar even verder de luxueuse Hiltonhotels of andere haast niet te durven betreden halls van Westers gtinte buildings waar het haast verboden lijkt zich neer te zetten in de zware vergulde fauteuils ...
Aan de rechterkant van de weg, op het voetpad aan de overkant, leven families in absolute armoede: neergehurkt voor hun geïmproviseerde tenten van oude dekzeilen die opgespannen zijn met behulp van houten piketten. Enkele uitgemergelde vrouwen, en toch met een grote fierheid te merken aan hun goed onderhouden kleurige sari's, koken zomaar op de grond, terwijl ze nauwgezet hu kleine, halfnaakte, ongewassen en verwilderde kinderen in de gaten houden die op de stoffige grond spelen.
Hoevele van deze vrouwen hebben me niet smekend aangekeken, de hand reikend en toch steeds die glimlach op het gelaat.
Tussen beide kanten van deze weg met vier vakken waar de meest recente 4x4-modellen, oude krakkemikkige en overladen autobussen, fietsen, riksja's, vrachtwagens, oude en nieuwe auto's en karren getrokken door ezels elkaar kruisen en voorbijsteken in een onbeschrijfelijke kakofonie ... ben ik stil, kijk, geniet en vraag me ook zoveel af terwijl allen verder zigzaggen volgens de plaatselijke verkeersregels door het verkeer, en hoe ze handig de enkele heilige magere koeien omzeilen die hun tijd verlummelen temidden van dat helse tumult al dan niet omhangen met verssgeplukte en aaneenregen kleurrijke bloemen.
In de media worden we er constant aan herinnerd dat we de eerste generatie zijn die effectief in staat is om de armoede uit de wereld te helpen.
Ja, reizen als deze met mensen en ontmoetingen van ter plaatse laten meer dan sporen achter!
Vrijdag 16 december 2005
DE SCHREEUW
" ... Wie onze cultuur bekijkt, kan er niet omheen: ... de hedendaagse mens worstelt met één enorm probleem: dat van de eenzaamheid en de communicatiestoornis. ... Nooit waren de communicatiemiddelen technisch zo uitgebreid en zo toegankelijk voor een groot aantal mensen. En nooit is wellicht de eenzaamheid zo schrijnend geweest.
De surfer op INTERNET bereikt iedereen, maar hij spreekt met niemand. Hij houdt een eenzame monoloog als een vogel in gevangenschap.
Het hele doen en laten van de hedendaagse mens is zo een SCHREEUW naar een levende gesprekspartner.
De Schreeuw van Edward Münch fungeert als logo van onze communicatiearme tijd.
"Komt er iemand?!" Is God niet de enige partner die in staat is om de schreeuw van de mens om een gesprekspartner te horen? ... Mensen kunnen dat niet. ...
De eenzaamheid van de mens blijkt immers altijd moeilijk te dragen ... "
Kardinaal Godfried Danneels
uit "VERTROUWEN" - Een dagboek van wijsheid en geloof.
Vrijdag 16 december 2005
DAGELIJKSE GEDACHTE
| |||
| |||
| |||
Ik wil u bovenstaande "Dagelijkse Gedachte" aanbevelen die je dagelijks in je mailbox kan ontvangen. Vitaminen die je kan vinden naast de gedachten op seniorennet en evenzeer op
Bond Zonder Naam.
Donderdag 15 december 2005
zoekgeraakte verlangens
In de unieke hoeken van mijn gedachten vind ik de zoekgeraakte verlangens van vroeger die ondertussen vervuld moesten zijn.Naast die verlangens vind ik mijn dromen, mooie dromen en de nachtmerries tesaam.
Constructies van waarheden die ik nooit heb beleefd .Achter mijn dromen liggen de beloftes gemaakt door de vertrouwelingen jaar voor jaar.
Centraal geplaatst zie ik mijn heden in niets gelijkend op wat ik weer vond.
Nader beschouwd kan ik toch echter spreken van een geslaagde nu.
Nooit verwacht, maar des te meer gewenst .
Maandag 12 december 2005
KNUFFEL
PAS MAANDAGMORGEN, NOG NIET VEEL INSPIRATIE EN TOCH GRAAG EEN KNUFFEL OM TE ONTWAKENZondag 11 december 2005
FEEST
HET SAMEN-ZIJN MOET EEN FEEST ZIJN
Chris Lomme
"Samen-zijn" niet omdat het moet, ook niet omdat je elkaar regelmatig ziet of juist niet ziet, of zo geheel gelijkend zijn aan de ander of juist elkaars tegenpool ... Maar mogen samenzijn omdat je ernaar verlangt en er intens van geniet, telkens nieuw zijn voor elkaar!
Dan is het SAMEN-ZIJN telkens een FEEST!
Dat wens ik u iedereen, want uit dit feest kun je weer energie putten voor morgen, voor jezelf en niet in het minst voor de ander wie die ook ander moge zijn!
Misschien zeker in deze kerstperiode een gedachte om even bij stil te staan,in de hoop dat niet één mens vanavond moet gaan slapen in eenzaamheid!