Wensen 2006

Stijlvol shoppen in Rome, vergezeld door een mode-kenner
Gefascineerd door het mode-wereldje en blijft u graag een stapje voor op de Belgische markt? Dan moet u beslist eens shoppen in Rome! Steeds up-to-date wat betreft de allerlaatste hypes en trends, zowel in het straatbeeld als in alle vitrines. Een modekenner vergezelt u al van in Brussel en troont u ter plaatse meteen mee naar de befaamde modehuizen van de alom bekende couturiers. Ze kent perfect het reilen en zeilen in het modewereldje,weet alle trendy boetiekjes en winkels zijn en kan je deskundig adviseren in de stijl die u eigen is. Kortom, helemaal in het nieuw landt u diezelfde avond nog terug op Belgische bodem!

Details
Deze shoppingtrip bevat: vlucht heen en terug vanuit Brussel, taxi naar en van het stadscentrum, persoonlijke begeleiding en advies van een ingewijde. Dit arrangement werd speciaal ontworpen voor de behoeften van de hedendaagse vrouw.
Link onder plaatje voor prijs enz

Zoals vele onder onze bloggers terecht hebben vermoed, kon het niet uitblijven of daar zou wel eens iemand beginnen met de draak te steken met onze goed bedoelde inzet bij het opzetten van de logs in de diverse weblogs. Maar je moet wel opletten als je zoiets schrijft, trouwens iedereen leest het "worldwide"…..

Voorlopig is het alleen maar in het Nederlands of tenminste een taaltje dat daar moet voor doorgaan. Maar dit gezegd zijnde wilt schrijver ons melden dat hij niemand wilt afbreken en of kwetsen. Alles is als humor bedoeld à la Geert Hoste misschien……..maar dan in geschreven versie.

We hebben onder onze bloggers zelfs al een ‘kommaneuker’ dat zo goed als wil zeggen ‘iemand dat constant vit op taalfoutjes en woordverkleiningen’ en die zal de kommaneuker ook hier wel vinden. Maar dat schrijver een ‘sorgwees’, zolang wij bloggers ons maar amuseren en dat is het belangrijkste toch? Want waarom bloggen wij? ‘Just only for amusement’……alhoewel er al tussen zitten die er verdacht veel reclame VanDam KA in steken……

Ik heb hier voor de kommaneuker trouwens een gedichtje, en het gaat zo:

" een kommaneuker had eens zin, en dook met de puntdichter ’t bed in. Negen maanden later kreeg men te horen dat er een mispunt was geboren……."

Wandelen doorheen de weblogs is als flaneren op een brede lange laan met veel bomen, rustbanken en boetieken. Alras stuit je op een modewinkel.

Chez ‘Madammeke’ bijvoorbeeld is HET voorbeeld van new fashion waarbij ze haar modegekheid aan de blogstraatmadeliefjes kwijt wil geraken. Daarbij geholpen door haar Sjoeke of is nu Madammeke Sjoeke en omgekeerd. In ieder geval is dat wel een klasse weblog met of zonder sponsoring…

En als je dan flaneert op de bloglaan moet je af en toe wel naar de grond kijken of Dréke, de mascotte van bloggenland, en de vele andere bloghondjes al dan niet een drol hebben geplaatst alhoewel ik denk dat Viva en Co hun plastieke zakjes in hun sjakoske hebben zitten om alles proper te houden zoals hun blog. Een tijdje terug was ik in het Hageland aan het wandelen en zag daar zo ’n witte Bichon Frisé lopen met aan het einde van de wandelkoord een madam helemaal in ‘t wit. Ik wilde nog roepen op Viva…. maar volgens de foto op haar blog zou ik een fameuze kemel geschoten hebben…..deze madam was een goede 20 jaar ouder schatte ik zo. Trouwens wat hebben Viva, Utta en Dréke gemeen denken jullie? Hint voor een volgende poll?

Horen jullie soms ook liever die nep-liedjes niet dan wel op de blogs. Ik heb zo van waar zit dat knopje hier dat ik dat ding uitzwier. Maar op één blog kan ik het wel verdragen…

.Mi Chiamano Mimi, the beast onder de beauty-bloggers, de draak of beter gezegd zij die met ‘jan en alleman’ de draak steekt, heeft degelijke muziek te bieden. Niet alleen de muziek maar haar spitsvondige artikels op haar logs zijn oh zo fantastisch. Bijna zo goed of beter als dit schrijven zou ik zeggen…..als ze wil neem ik haar in dienst om enkele logs te schrijven. Wat staat er ook al weer op haar blog over liefde is blind….en ze is openminded……

Nu we toch in hetzelfde straatje zitten kun je nog even op bezoek gaan bij haar boezemvriendin (welke cupmaat weet ik niet) Bojako, als elfje gedoopt tot ‘Bijou Tum-Tums’. Je weet wel die madam met haar filmsterren op haar rechter blogkolom, waar ze niet NEE zou tegen zeggen als die het moesten vragen.

Op die lange bloglaan kom je ook vele winkeltjes tegen met prentjes, kaartjes, en noem maar op……en sommige Nederlanders hebben zelfs zo een vernuft dat ze gewoon hun naam van achter naar voor laten lezen om hun blog aan te duiden, de dame met tram 6 ….ekenit heeft zo wat alles in huis wat je moet hebben om de papierfabrikant gelukkig te maken. Maar er zijn er nog veel meer van die creatievelingen…….zullen we later nog eens op terug komen.

In een zijstraatje van de bloglaan zie je er eentje staan in overmaatse klompen. Presenteert een hobbyblog en volgens het aanbod heeft ie geen tijd over. Ik versta zelfs niet dat hij alle dagen nog de tijd vindt om een log te plaatsen. Een boerke in ’t stad en dan nog met ‘nieuwe man’ allures volgens een thema bij Madammeke.

Ik wens jullie alvast prettige winkeldagen…….

PieterVé

14-12-2005

Op visite: Bojako


Madammeke vroeg me om iets te schrijven over parfum.

Bojako is opgegroeid in een parfum wolk. Jaja ... daar verschiet ge allemaal van, hé! Bojako die er uiteindelijk graag zou uitzien als Barbara Bush, Bojako die geen schmink gebruikt of verzorgingsproducten, Bojako die zelf haar haar knipt en kleurt. Diezelfde Bojako heeft vanzeleven mee bepaald of er  bepaalde geuren op de toonbank van uw parfum winkel stonden of niet. Daar sta je nu even van te kijken, hé?!

Mijn vader introduceerde me in deze parfumwereld. Als je mijn blog regelmatig leest dan weet je dat vader, na onze immigratie, eindelijk een job als buschauffeur in Antwerpen had gevonden, maar hij was na een seizoen weer werkloos, hij sprak op dat ogenblik nog geen woord Nederlands en zat zijn verdriet te verdrinken in een café op de hoek.

(dit volgend stukje past bij de kerstsfeer ...)

Naast hem zat een vriendelijke oudere heer en hoe gaat dat in een café, ge geraakt aan de praat over een pintje of twee, drie ... zes. Diezelfde avond zijn ze als de beste maatjes zwalpend naar buiten gegaan en mijn vader kreeg bij die heer een job en deze had een parfumfabriekje. Ontroerend mooi, hé? Ge ziet dat er nog lieve mensen op de wereld zijn. Ons moeder was nog het meest blij want nu had ze weer wat centjes voor boterhammekes.

Daarna mochten we als kind tijdens de vakanties om beurt, af en toe eens mee met vader de goederen gaan afleveren en de rest van zijn dag hielp hij mee bij bepaalde producties en wij mochten dus meerijden en toekijken.

In die tijd, late jaren vijftig, werden er vooral producten voor kappers gemaakt. Brilliantine, Fixateur, extra sterke haarlak, eau de Cologne en ook parfum. Echte parfum. Mini flesjes met parfum voor oudere dames: rozengeur, jasmijn ... heel sterk geconcentreerd. Je moest toen maar een druppeltje achter elk oor doen en eventueel op andere strategische plaatsen van je lichaam. Eau de Toilette en al de ander watertjes bestonden toen nog niet . Een man was geen man als hij geparfumeerd rook. Eau de Cologne (aftershave) met een licht Vetiver geurtje was al heel gedurfd. Rond die tijd werd ook heel veel eau de Cologne "in’t groot" bij de apothekers geleverd. Je hebt ze misschien ooit zien staan, die grote bokalen met een pomp waar je je flesje terug kon laten vullen? Jaja, die waren van ons. Ecologisch en groen avant la lettre. De Bodyshop heeft dat niet uitgevonden, dat is een uitvinding van het enige parfum fabriekje in België: Fraver. ’t Was toen de mode als iemand zich ziekjes of flauw voelde, dat je een doekje met Eau de Cologne op hun voorhoofd legde of liet ruiken.

Vele jaren later, om precies te zijn begin jaren ’80, waren de kindjes al wat groter en was de tijd aangebroken om terug buitenhuis te gaan werken. We hadden centjes nodig.

De oude baas en vriend van vader was gestorven en de zaak was nu in handen van zijn zoon en schoondochter. Hun drie kinderen werkten er nu ook. Ze kenden me als sinds mijn prille kindertijd en dus mocht ik er onmiddellijk beginnen werken.

De zaak was nu wel verhuisd naar Kontich en veel groter geworden. Er was een gescheiden afdeling chemie en een labo voor de creaties van parfum en er stond een echt essence orgel. De dochter, die scheikundig ingenieur is, had ook nog bijkomende studies aromatherapie gedaan en had daar een thesis over geschreven. Zij was "de neus" van de firma, na haar vader.

Zoals in alle soortgelijke firma’s zijn de ingrediënten en bereidingswijze van de producten het best bewaard familiegeheim. Het Labo was heilig en enkel voor familie toegankelijk.

Ik werkte op het bureel. Jaren ben in doordrongen geweest van een ondefinieerbare "geur". Mijn jongens noemde dit de "Fraver" geur. De mix van al die chemische producten met al die parfums samen vormden een unieke geur. Ik kreeg twee soorten klanten over de vloer: ofwel kwamen ze binnen zeiden ze "amaai da riekt hier goed ..." ofwel "amaai da stinkt hier, hoe kunde dà uithouden?". Ik moet eerlijk zeggen dat ik totaal niets meer rook. Als je er dag in dag uit in werkt dan ruik je dat niet meer.

Ik heb hierboven durven vermelden dat "ik" mee bepaalde wat er op de toonbank kwam: àààààh ja ... ons "neusje" werkte aan een nieuw parfum en kwam dan met papierkes onder mijne neus staan zwaaien om te zien wat ik ervan vond. Mijn antwoord ging van: "bwaaaa ... doet da weg", tot: " hmmmm ... nie slecht ... tot: "goe zenne neuske, daar moet ge werk van maken."

Over dit werk kan ik nog uren doorvertellen, zo interessant was het, maar dan gaat het stukje van ons Madammeke veel te lang worden. De rest zal nog wel eens op mijn blog komen hoor.

 
https://blog.seniorennet.be/bojako/