Oudjes


Oudjes,
Vanmiddag reed ik per toeval langs het bejaardentehuis, wegens wegomlegging in het dorp.
Een vriendin van mij heeft er jaren gewerkt en kan de onmogelijkste verhalen vertellen over de bewoners.
Het is een groot gebouw met vele appartementen en studio's, sommige met balkon.
Toen ik voorbij reed, zag ik een flits twee oude dametjes op het bankje zitten voor het gebouw.
Ze zaten mooi naast elkaar, voetjes tesamen en de handen gevouwen op hun schoot.
Hun witte hoofden staken af tegen hun donkere kleding.
Het aangezicht lichtjes naar de zon gericht als in gebed, niet in gesprek met God maar met het voorjaars zonnetje.
Tegen elkaar hadden ze waarschijnlijk al alles verteld en zaten in alle stilte, zoals twee standbeelden.
Hun wereld leek even stil te staan en hadden geen aandacht voor wat er rondom hen gebeurde.
Denken, deden ze zeker wel, maar wat zouden ze denken op dit moment ? Wat gaan we eten vanavond ? Wanneer komt de kuisvrouw ? Gaan we kaarten straks ? Ga ik vroeg slapen vanavond ?
Of, wat is dit zonnetje zalig !
Meteen verplaatste ik mij in hun plaats en met schrik om het hart zag ik mij daar zo zitten over 20 jaar !
Weg met de energie, het rijden met de wagen, boodschappen doen van hier naar ginder en al wat het leven boeiend maakt.
Vereenzaamd zittend op een bank met een andere dame, misschien wel een vriendin, maar te moe om te praten.
Alleen het zonnetje als dikste vriend, die me nog wat warmte kon schenken.
23.05.05
Mare











3 reacties op dit bericht
krasse tante ...
Hierbij een fotootje van "mijn vrouwen".
v.l.n.r.: Mijn vrouw, mijn moeder, mijn dochter.
over 20 jaar...
Het leven is een sequentie, als je 18 bent zijn mensen van 30 al oud.
Ben je 30 dan zijn de 50 plussers nog niks voor jou en ver weg.
Ben je eindelijk 50-plusser dan zie je jezelf toch al wat vlugger als een 70-tiger.
Maar als je hoopvol, jong van geest en lichamelijk nog fit naar het 'einde' toe blijft, ben je een gelukkig persoon !
groetjes
over 20 jaar ...
Zo kan het dus ook.