

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

bent onbedoeld te ver gegaan
had geen idee hoe je me raakte
totaal geen besef van de fout die je maakte
er is een wond en die moet helen
maar laat me hierin dan wel in delen
zoals we eerder steeds hebben gedaan
en uiteindelijk samen verder gegaan
woorden vormen het eerste begin
en liefde vult de rest dan in
Gedichtjes 14 - by Marij

.

hoeveel ellende kan je doorstaan
hoeveel rampen.tegenslagen
hoeveel klappen kan je aan
hoeveel leed kan je dragen
hoe dapper moet je kunnen zijn
om geen mens te laten merken
dat je hart breekt van de pijn
hoeveel dromen moet je laten varen
hoe sterk moet je op je benen staan
om je zelfvertrouwen te bewaren
en je niet totaal te laten gaan
hoeveel tranen moeten er vloeien
voordat de allerdiepste wond is geheeld
en de liefde nog een keer kan bloeien
in een hart dat veel geleden heeft
Gedichtjes 13 - by Marij


Toen ik jou op de wereld bracht
was je zo klein zo lief zo zacht
ik keek je aan terwijl ik zei
dag lieve kleine schat van mij
de eerste stapjes die je deed
het eerste baantje dat je gleed
zo klein nog,maar vol levensdrift
het staat mij in het hart gegrift
het eerste boekje dat je las
je zat pas in de eerste klas
ik weet nog goed je puberteit
blijdschap,woede,trots,en spijt
maar voor mij een open boek
ook al was het eind vaak zoek
je groeide op,werd zelf een vrouw
je geeft je liefde,hulp,en trouw
nu ben ik trots maar vooral zo blij
om een dochter te hebben zoals jij
Gedichtjes 12 - by Marij

Gedichtjes 11 - by Marij



Het laatste licht valt door de bomen
de avondzon zakt door mijn glas
ik drink op alles wat gaat komen
en droom van alles wat eens was
Gedichtjes 10 - by Marij



Blijf geloven in de toekomst
ook al lijkt de kans vaak klein
blijf geloven in een wereld
die jou wereld ook kan zijn
blijf geloven in het leven
in je denken en je doen
blijf geloven in oprechtheid
in je normen en fatsoen
blijf geloven in een wonder
dat je angsten overwint
blijf geloven in de onschuld
en de glimlach van een kind
blijf geloven in de waarden
en het doel van het bestaan
blijf geloven dat de mensen
eenmaal samen zullen gaan
Gedichtjes 9 - by Marij


Gedichtjes 8 - by Marij

Gedichtje 7 - by Marij


Als ik de bomen zie
gemaakt van hetzelfde leven
maar dan met stam en twijgen
als ik de bomen zie
dan luister ik altijd even
naar hun fantastisch zwijgen
Ik heb de storm zien komen
hij sloeg ze half kapot
verstild zag ik ze dromen
of dansen,zomerzot
Ik zag hun angstig beven
in donker en in licht
en zie mijn eigen leven
in hun verweerd gezicht




