Als de kat in januari in de zon ligt

ligt ze in februari achter de kachel

Smeekt de sneeuwpop om een dikke plak worst
hoedt u voor eerste serieuze vorst

Als in januari de vorst niet komen wil
dan is zij er zeker in april

7 Franse pareltjes aan de Atlantische Oceaan

Neem een grote hoeveelheid charmante vissersdorpjes, een handvol bekende badplaatsen, voeg er wat prachtige landschappen aan toe en breng dit alles op smaak met buitengewone culinaire hoogstandjes. Proef en geniet van de exquise Franse westkust!

De Franse Atlantische kust herbergt heel wat bekende en minder bekende pareltjes. Wij hebben vier kustregio's onder de loep genomen: Normandië, Bretagne, Poitou-Charentes en Aquitaine. Historische steden, pittoreske dorpjes, adembenemende landschappen en prachtige stranden zijn slechts enkele van de West-Franse ingrediënten die je ongetwijfeld een onvergetelijke vakantie bezorgen.

1. Honfleur (Normandië)
Aan de monding van de Seine, tegenover Le Havre, de op een na grootste stad van Normandië, ligt het romantische kunststadje Honfleur met zijn smalle, middeleeuwse steegjes en zijn talrijke historische gebouwen. Hier is de impressionist Eugène Boudin geboren en vond ook Claude Monet zijn inspiratie. Bezoek zeker de prachtige Sainte-Catherine kerk, de grootste houten kerk van Frankrijk, en ga slenteren in het pittoreske haventje met zijn vele gezellige restaurantjes.

2. Trouville en Deauville (Normandië)
Op een twintigtal kilometers ten zuiden van Honfleur ligt het gezellige vissersdorpje Trouville. Ga er na een dagje aan het strand kuieren in het pittoreske haventje of rondslenteren in de kleine, smalle straatjes. Steek ook eens de brug over naar het iets chiquere Deauville en bewonder er de talloze Belle Époque-villa's. Niet te vergeten is het jaarlijkse Festival van de Amerikaanse Film van Deauville dat dit jaar van 3 tot 12 september plaatsvindt. Honfleur, Trouville en Deauville liggen op twee uur rijden van de Franse metropool Parijs.
3. Perros-Guirec (Bretagne)
Aan de grillige kusten van de Côtes d'Armor ligt het gerenommeerde Bretonse badplaatsje Perros-Guirec met zijn drie fijne zandstranden en prachtige panoramische uitzicht over Les Septs Îles, zeven eilanden die een belangrijk vogelreservaat herbergen. Breng een bezoek aan de indrukwekkende Côte de Granite Rose, een rotskust van roze graniet, en laat je smaakpapillen in een van de talrijke restaurantjes genieten van de exquise Franse keuken.

4. La Rochelle (Poitou-Charentes)
Absoluut een bezoek waard is het adembenemend mooie havenstadje La Rochelle met zijn sfeervolle binnenstad en gezellige Vieux Port. Hier kun je op de vele terrasjes genieten van de Franse zon en een prachtig uitzicht op de haven en de Atlantische Oceaan. Bezoek ook de Port des Minimes, de grootste haven voor plezierjachten van Europa.

5. Saint-Martin op het eiland Île de Ré (Poitou-Charentes)
Voor de kust van La Rochelle ligt het prachtige eiland Île de Ré. Je reist er heen via de drie kilometer lange tolbrug die het eiland sinds 1988 met het vasteland verbindt. Saint-Martin is een van de vele gezellige vissersdorpjes met historische bezienswaardigheden en een levendig pittoresk haventje.

6. Biarritz (Aquitaine)
Biarritz is wellicht de meest bekende en meest mondaine kustplaats van de Zuid-Franse Atlantische kust. Het aanvankelijk arme vissersdorpje werd wereldberoemd toen Napoleon III er de residentie Hôtel du Palais liet bouwen. Biarritz heeft heerlijke stranden en met zijn woeste golven is deze Frans-Baskische badplaats ongehoord populair bij surfers. Biarritz  behoort dan ook tot de beste surfplekken van Europa.

7. Saint-Jean-de-Luz (Aquitaine)
Even ten zuiden van Biarritz, op een tiental kilometers van de Spaanse grens, ligt het  historische vissersplaatsje Saint-Jean-de-Luz met zijn gezellige straatjes en zijn kleine beschutte haventje. Hierheen kwam de jonge koning Lodewijk XIV om er in 1660 Maria-Theresia van Spanje te huwen. Geniet van het mooie uitzicht over de hele Baskische kust en van de overheerlijke macarons (amandelkoekjes), de plaatselijke specialiteit, waarvoor naar verluidt ook de Zonnekoning zou zijn gezwicht.
(Orbiville.be)

Gaat de winter dra op reis
zelfs einde februari sneeuw en ijs

Langzaam door Lissabon

In Lissabon hoef je geen haast te hebben. Neem het pittoreske trammetje 28 en stap af waar je maar wil. Voor een terrasje, het uitzicht of om van de sfeer van de oude stad te genieten.

Carreira 28, of tramlijn 28, loopt van Prazeres naar het plein Martin Moniz door de drie bekendste buurten van Lissabon: de hogergelegen uitgaanswijk Bairro Alto, het moderne winkelgebied Baixa en de volksbuurt Alfama. Het brengt de passagiers naar vier van de zeven heuvels waarop de Portugese hoofdstad is gebouwd. Als je het hele traject aflegt, ben je vijftig minuten onderweg, maar meestal duurt het veel langer.

De gele of rode boemel uit 1910 met ouderwetse zwaaihendel baant zich al piepend, puffend en krakend een weg door smalle, klimmende straatjes. Soms zijn die steegjes zelfs zo nauw dat de voetgangers met hun rug tegen de muur gaan staan en hun adem inhouden als ze het bekende 'ting ting'-geluid in de verte horen. Vaak staat een auto op de rails en moet de trambestuurder op zoek gaan naar de boosdoener.

De meeste toeristen rijden maar een eindje mee en je kan bijvoorbeeld opstappen op het plein Praço do Comércio. Op de tram kan je een ticketje kopen voor een enkele rit (2,50 euro), maar heb je echt de smaak te pakken, dan kan je met de Lisboa Card (24 uur voor 17 euro) overal op- en afstappen. Een andere mogelijkheid is de 7 Colinas Card, die voor 0,50 euro te koop is in de metrostations en je voor 2,90 euro kan opladen voor een hele dag onbeperkt rijden.

De leukste haltes
Voordeel aan de Eléctrico 28 is dat je op die manier niks van alle hoogtepunten moet missen. Vanaf het Castelo de São Jorge ligt heel Lissabon aan je voeten, je kan er heerlijk ronddwalen en de zonsondergang meepikken. 's Zomers is het kasteel tot 21 uur open.
Een ander mooi uitkijkpunt of 'miradouro' is Santa Luzia in de volkswijk Alfama, waar bewoners sardientjes buiten grillen en het wasgoed hangt te drogen. Je kan er turen over de Taag en de kathedraal Sé in al zijn pracht bewonderen. In Alfama kan je onder meer lekker eten in het Pois Café, aan de Rua São João da Praça, waar ook veel hip volk uit Lissabon komt. Nog twee adresjes om te chillen in Alfama: Loja 14.18 aan de Rua da Adica en Portas do Sol aan de Largo das Portas do Sol.

In Baixa moet je afstappen als je wil shoppen. Neem hier de Elevador de Santa Justa, de door Eiffel ontworpen lift, en ga winkelen in de Rua Augusta. In de Rua Conçeicão barst het van de schattige snuisterwinkeltjes.

De Bairro Alto is 's avonds de levendigste wijk. Nergens vind je zoveel bars en cafés als hier en mensen staan tot 's avonds laat buiten met een plastic bierglas in de hand, keuvelend en altijd goed gezind. Zoals in het Alface Hostel in Rua do Norte of bij Maria Caxuxa aan de Rua da Barroca met livemuziek. Wat stijfdeftiger is A Brasileira, het bekendste en weelderig gedecoreerde koffiehuis van de stad, in de rua Garett.

Hapjes
Nog in de Bairro Alto bevindt zich boven de Glória-lift op het uitzichtspunt Miradouro de São Pedro de Alcantara een terras waar bezoekers kunnen genieten van een panoramisch uitzicht over het Castelo de São Jorge en het historische centrum van Lissabon. Bestel er typische Portugese hapjes, zoals de roomgebakjes 'pastel de nata', kwarktaarten van Sintra (queijadas) en de 'pasteis de bacalhau' (stokvis). Bairro Alto is ook de naam van een boetiekhotel aan de Praca Luis de Camoes. Je slaapt en eet er voortreffelijk en het dakterras levert één van de mooiste uitzichten op.

Tram 28 passeert ook nog langs de Jardim da Estrela, één van de mooiste tuinen en een perfecte plek voor een picknick. Eind- of beginpunt is het Cemetério de Prazeres, het kerkhof waar de doden in huisjes liggen begraven.

Vijf routes
Lissabon telt in totaal vijf tramroutes: 12, 15, 18, 25 en 28. Op lijn 28 zie je het meest, maar ook interessant is Carreira 12, die onder meer langs Castelo de São Jorge en Alfama passeert. Lijn 15 is de enige vlakke lijn langs de oever van de Taag.

Zalig mild in Alicante

Nog enkele dagen zin in zon? Sinds kort zijn er vanuit Brussel, Charleroi, Luik én Oostende rechtstreekse vluchten naar Alicante aan de Spaanse Costa Blanca. De badplaats, met in de winter zalig milde temperaturen, heeft zoveel troeven dat je er gerust enkele dagen kan doorbrengen.

Alicante is een stad waar menig zonneklopper een moord voor begaat. Gelegen tegen de Middellandse Zee, met een microklimaat, een rijke culturele achtergrond, magistrale gebouwen en lieflijke parkjes met eeuwenoude bomen. En dan hebben we het nog niet eens over de brede zandstranden, waarvan er eentje tegen de oude binnenstad aanschuurt: Postiguet Beach, het bekendste strand van Alicante. Weinig stedelingen die een strand en oceaan aan hun deurmat hebben liggen...

Mooie promenade
De brede en opvallende Esplanada naast Postiguet is een toeristische attractie op zich. De boulevard herbergt 6.600.000 marmeren stenen. Er zijn rode, witte en zwarte steentjes. Die kleurencombinatie laat een aparte indruk na, maar het zijn vooral de hoge palmbomen aan weerskanten van de Esplanada die opvallen. Wij ruilen die eerste dag echter het drukke Postiguet voor het noordwaarts gelegen strand van San Juan. Het is het favoriete strand van de lokale inwoners, maar wordt steeds vaker bevolkt door toeristen. Het brede strand heeft bovendien de beste restaurants. Zelfs 's avonds draaien ze op volle toeren. In Casa Julio, naar verluidt een van Alicantes vijf beste restaurants, laten we de sangria rijkelijk vloeien. Het eten is uitstekend, maar eerlijk is eerlijk: met zo?n droomuitzicht zou zelfs het verorberen van een hotdog een luxe zijn.

Piraten en kanonnen
Vanuit elke hoek van de stad wordt het landschap bepaald door kasteel Santa Barbara en de 166 meter hoge Mount Benacantil waarop het gebouwd is. Vooral 's avonds levert dat, door een sublieme verlichting, een extra mooi beeld op. Het kasteel kent een duizend jaar oude geschiedenis. Het werd talloze malen gebombardeerd, eerst door de Fransen in 1691, bijna honderd jaar later door de Britten. Het bewijs daarvan bevindt zich in de zandstenen muren: enkele kanonskogels zijn er blijven steken. Een bezoek aan dit kasteel loont de moeite. Je kan er 180 graden ronddraaien en zowat de hele stad en zelfs de verderop gelegen steden overschouwen. Dat was eeuwen geleden ook handig om piraten in het snotje te houden. Alicante was immers een stad die vaak werd aangevallen door piraten. Om die reden werden er verderop, in de grotten aan de baai, wachttorens gebouwd.

Stadspark
De stadsarchitecten hebben sinds een paar jaar het kasteel 'gelijmd' aan de stad met een (steil) voetpad dat in feite een park is: Parque de la Ereta, met cactussen, palmbomen en een hip restaurant dat enkel 's weekend de deuren opent. Het pad loopt over in de Santa Cruz-wijk, waar schattige, dicht opeenstaande witte huisjes voor een unieke sfeer zorgen. Vanaf hier gaat het steil naar beneden via verscheidene trappen. De talloze Maria-beelden op en tegen de witte muren zijn restanten van de processie die hier jaarlijks plaatsvindt.

"Dit lijkt misschien het oudste gedeelte van de stad", zegt onze gids, "maar het is het niet. Het is wel het meest typische. Hier komen weinig toeristen, maar veel van de toeristen die er kwamen, zijn hier wel blijven wonen."

Mummies aan het strand
Alicante telt ook enkele musea, zoals het prestigieuze Marq, waar alle archeologische vondsten die in en rond Alicante werden aangetroffen, een onderkomen kregen. Maar ons favoriete museum is van een geheel andere orde. In Museu de Fogueres staat plezier centraal. Sinds 2003 staat het in het teken van Fogueres de Sant Joan, een juni-evenement dat zowat alle inwoners van Alicante op straat brengt. De hoofdingrediënten: muziek, licht, vuurwerk, koninginnen, vuur en... fabelachtige sculpturen van papier maché van tientallen meters hoog, 'Ninots' genaamd. Ludiek zijn ze allemaal, maar de meeste zijn cartooneske personages die niet zouden misstaan in oude Disney-tekenfilms. In het museum staan de miniatuurversies ervan opgesteld, want de grote versies worden verbrand op het evenement zelf.

Shoppingparadijs
In Alicante wordt niet weinig geshopt. The place to be is de omgeving rond de Avenida Maissonave. Typisch is hier de grote keuze in leren schoenen en tassen, en uiteraard barst het van de nougatwinkels. Op talloze winkels, groot en klein, chic of stoffig, prijkt het woord 'turon' op de vitrine. Nougat. Dat mag niet vreemd zijn. Tachtig procent van 's werelds nougatproductie komt van hier. Het moslimverleden van de stad heeft daarmee te maken. De moslims durfden immers als eerste honing, amandelen en suiker combineren.

Palmen in Elche
Wie Alicante bezoekt, combineert dat meestal met daguitstappen naar naburige steden. Op 23 km ligt een van de populairste: Elche. Strandloos, dat wel, maar qua cultuur heeft het een streepje voor op de naburige badsteden. De dood en hemelvaart van de Maagd Maria wordt er sinds de 15de eeuw ononderbroken uitgebeeld in de befaamde Santa Maria basiliek.

Nog mooier is het Palmbomenpark. In Elche bevindt zich de grootste concentratie van palmbomen ter wereld: zo'n 250.000. Het waren de Arabieren die ze destijds planten en een ingenieus irrigatiesysteem ontwierpen aan de hand van greppels die het water naar de palmboomgaarden voerden. Meer dan honderd verschillende soorten zagen op die manier het daglicht. De meest fascinerende staat in het midden van de artistieke tuin Huerto del Cura. De 108 jaar oude rakker telt weliswaar één stam, maar die groeit na een meter plots uit in acht verschillende palmbomen, die zo zwaar zijn geworden dat ze vandaag ondersteuning nodig hebben. Een unicum en ontstaan op geheel natuurlijke wijze.

Naast dit werelderfgoed valt hier nog iets op: schoenen. Terwijl in Alicante nougat de vitrines siert, zijn het hier schoenen in allerlei maten en kleuren die de etalages domineren. Elche kent de grootste schoenenindustrie ter wereld. Meer dan duizend fabrikanten zijn er actief.

Knapt januari niet van de kou
dan zit men 's zomers in de rouw

Storm voorbij, zon terug
Kou ver weg, vrij baan voor de mug.

Europa siddert en beeft voor nieuwe superstorm Andrea

Wat is er toch met de winter aan de hand? In plaats van winterse temperaturen wordt een groot deel van Europa al weken en zelfs maanden geteisterd door zware stormen. Die van gisteren had orkaankracht en richtte vooral in Groot-Brittannië grote schade aan. Met rukwinden tot 170 km/u begon een waterval zelfs bergop te stromen. Er vielen ook twee doden te betreuren. Morgen slaat een nieuwe superstorm met de kracht van een orkaan toe: Andrea heeft het vooral op Duitsland gemunt, maar ook aan onze kust wordt alarm geslagen. Bovendien dreigt in een groot deel van Europa wateroverlast. In de Alpelanden houden ze dan weer de adem in voor een heuse sneeuwstorm.

Over Het Kanaal zijn ze wel wat gewend qua zware stormen, maar wat ze gisteren te verteren kregen, was zelfs daar heel ongewoon. Zeg nu zelf: een waterval die door de wind omhoog geblazen wordt, zelden gezien. Omdat heel wat Britten terugkeerden uit kerstvakantie, was er ook veel ellende op de weg. Een chauffeur kwam om toen een boom op zijn bestelwagen viel en de storm kostte ook het leven van een man op een tanker die getroffen werd door een reusachtige golf. Fietsers werden gewoon van hun fiets geblazen en zelfs vrachtwagens bleven niet overeind. Op het eerste filmpje onder dit artikel is te zien hoe de wind ook een vuilniscontainer te pakken kreeg.

Erger dan Kyrill?
Vooral in Duitsland zullen ze deze beelden bibberend aanschouwen, want morgen liggen onze oosterburen in het oog van de storm. Experts vrezen dat orkaan Andrea even erg kan worden als Kyrill, de orkaan die Duitsland vijf jaar geleden in complete chaos stortte. Ze zien schrikbarende parallellen met die zware storm. Beide diepe depressies ontstonden bij Newfoundland en net als bij Kyrill zal de kern van Andrea zich op het hoogtepunt van de storm tussen de zuidelijke punt van Noorwegen en Denemarken bevinden. Ook de koers na de doortocht in Duitsland richting Baltische Zee is dezelfde.

Ook Alpen hebben prijs
Ook de extreem lage druk (zo'n 960 hectopascal) is vergelijkbaar. In normale omstandigheden bedraagt de luchtdruk 1013 hectopascal. Bovendien liggen de isobaren (lijnen van gelijke druk) heel dicht bij elkaar. Na Duitsland krijgen ook de Alpenlanden de volle laag met heel wat sneeuw en vooral op de bergtoppen orkaanwinden. Het zal er vanaf morgenvroeg mogelijk 36 uur aan een stuk (zwaar) sneeuwen, wat ook daar onvermijdelijk veel ellende zal veroorzaken.

Wateroverlast
Ook België zal niet gespaard blijven. Na middernacht en morgenochtend zal de superstorm Andrea ons land teisteren. Aan de kust verwacht het KMI rukwinden tot zo'n 105 km/h. Daar heerst het oranje alarmpeil, het op een na hoogste. In het noorden van het land is 100 km/u en in het centrum tot 95 km/u als piek mogelijk bij rukwinden. Bovendien zal er veel neerslag vallen: tot 25 mm regen tussen middernacht en donderdagmiddag. Dat kan lokaal wateroverlast veroorzaken. (kh)

De mooiste natuurfoto's van het afgelopen jaar

Een selectie van spectaculair mooie beelden die nog eens in de verf zetten hoe mooi onze planeet kan zijn.

In het Duitse skigebied Mitterfirmiansreut in het Beierse Woud heeft men een 'sneeuwkerk' gebouwd. Het heiligdom is 26 meter lang, 11 meter breed en heeft een toren van 17 meter hoog. Voor de bouw ervan werd 1.400 kubieke meter sneeuw gebruikt. De kerk kan 190 mensen herbergen. Heel wat liefhebbers willen in het gebouw trouwen of er hun kind laten dopen.

Het skioord hoopt dat de kerk een attractie wordt die heel wat toeristen zal lokken. Nog tot de komende lente als de dooi weer intreedt kan het prachtige bouwwerk bezocht worden. (kve) © afp

Betoverend festival van sneeuw en ijs

Het internationale ijsfestival in de Chinese stad Harbin is ieder jaar weer iets om naar uit te kijken. Deze editie start officieel op 5 januari maar deze fotoreeks geeft toch al een eerste impressie van de impressionante sculpturen.

Is de winter ook in januari geen norm
morgen nieuwe storm

Is de kerstboom dor en bruin
sneeuw buigt weldra de takken schuin

Januari zacht begonnen
voedsel gaat in februari op de winterbonnen