de bron

Heb je het lied in de wind gehoord,
Als hij strelend ritselt door de bla'ren,
Zacht blaast doorheen je haren
Of wild huilend de rust verstoort?
 
Ken je de melodie van de zee die zingt:
Het klotsende water op een zomerdag,
Het spetterend spel van de golfslag,
Het schuimend gebrul van de branding?
 
Luister je soms naar het groeiende gras,
Het gefluister van bloeiende bloemen,
Waarrond de insecten blij zoemen
En naar de treurwilg zijn diepe bas?
 
Heb je oor voor de echo der bergen,
Waar dennen hun geheimen ruisen,
Vrolijke beekjes tussen de rotsen bruisen
En knerpende keien inspanning vergen?
 
Herken je het geneurie van de zon en de maan,
Overstemd door het gerommel van wolken
Die donderend de hemel bevolken,
De ijle klank van planeten in hun baan?
 
Want de hele wereld is muziek
En wij leven er middenin,
Maar wat ik bovenal bemin,
Is een mensenstem met zijn dynamiek.

is muziek geen oceaan
die golf na golf een land omspoelt
een wildschuimende branding
een wiegende deining
het rijzen en dalen van een ademhaling
het levende water van ebbe en vloed
 
ik wil een schip zijn op haar golven
een rots waartegen de branding beukt
het zeewier in haar deining
een schildpad in beweging
het zand dat zij zo zacht verkoelt
 
een diepzeewezen wil ik zijn
verborgen in haar schoot
volledig door haar macht omgeven
omdat ik de sirenen heb gehoord
 

liefde is levend
behoeft voedsel en drank
heeft nood aan emotie
krachtige woorden
de warmte van een hand
 
liefde is de zuurstof
voor een wereld die ademt
het kloppen van een hart
dat de tijd niet verzadigt
 
liefde is het begin en een resultaat
van mens naar mens langs ongewone wegen
van vertwijfeling naar vertrouwen
van passie naar teder verstand
van flinterdun draadje naar oersterke band
 
liefde is jij bijvoorbeeld

ik speel met wolken
boetseer een zeehond en een krentenbrood
stapel ze vederlicht tot een berg van sneeuw
rek ze uit tot een kanten sluier
tot zich in elke waterdruppel een regenboog spiegelt
bedek mij met hun wolligheid...
 
mijn dromen krijgen vorm

for every pain that one denies
is a cancerous growth in the soul
it poisons the purity of the mind
with resentment and dreadful spite
 
I'd rather weep the healing tears
the curative waters of my eyes
than blame one other's honest pride
load my grief on other man's life
 
the integrity of this relief
will free my spirit from regrets
and forge it back to solid gold
 
only then and then alone
I'll share the comforting warmth
with the friend that was foretold

profoundly hidden is that tiny door
behind which lies an innerspace
the greatest treasures are kept here
our deepest feelings and most secret thoughts
 
few though are aware
of the visions we might receive
if only we searched that place
but every now and then, quite unexpectedly
we catch a glimpse of consciousness
awakening from the sleep of wealth
discovering the links between some minds
yet at the same time the need
to protect our spiritual exploration
against lies and intimidation
 
the snake is guarding the truth

zou liefde niet een beetje heilig zijn
wanneer je van elkander houdt
je in elkaars ogen kijken mag
waardoor je elkaars ziel aanschouwt
 
zou liefde niet ook bidden zijn
als je in een streling van zinnen
elkaar innig omhelzen kunt
omdat je elkaar wilt beminnen
 
zou liefde niet een eredienst zijn
waarbij je in bijna trance wegzinkt
wanneer in de hartstocht voor elkaar
de geest zich bevrijdt en jubelend zingt
 
zou liefde dan niet goddelijk zijn
wanneer uit twee wezens één ontstaat
die elkaars muren hebben geslecht
en verenigen wat anders afzonderlijk staat