Maandag 9 januari 2006
de dood en het meisje


zij is de moeder die ons koestert
ons in haar armen wiegt
op het ritme van haar ademhaling
wanneer het leven vliedt
wij glijden weg in sluimer
zo ongemerkt en zacht
te zwak reeds om nog te huilen
in een eindeloze nacht
ons in haar armen wiegt
op het ritme van haar ademhaling
wanneer het leven vliedt
wij glijden weg in sluimer
zo ongemerkt en zacht
te zwak reeds om nog te huilen
in een eindeloze nacht
Geschreven door Meermin om 19:42
Reageer op dit bericht




















