Berichten van 7 mei 2008

"De wenende ent" in Vlassenbroek en de Schelde bij laag tij

Een man en vrouw dineren samen in een heel sjiek restaurant.
Wanneer een verblindend mooie jongedame naar hun tafeltje komt, de man een dikke zoen geeft, zegt dat ze hem straks wel zal zien en terug wegwandelt.
De vrouw staart naar haar man en zegt:'Verdomd, wie is dat???''
Oh', zegt de man, 'dat is mijn minnares...'
'Wel', zegt de vrouw, 'dat doet de deur dicht, ik wil scheiden!'
'Ik kan dat begrijpen', zegt de man, 'maar denk er aan dat, wanneer wij gaan scheiden, er geen inkoopreisjes naar Parijs meer komen, geen wintervakantie meer op Barbados, geen zomerverblijf meer in Toscane, geen Ferrari of Mercedes meer in de garage en geen zeiljacht meer...
Aan u te beslissen.'J
uist op dat ogenblik, komt er een vriend van het paar het restaurant binnen met een stoot van een babe aan de arm.
'Wie is die vrouw bij Jim?' vraagt de vrouw.
'Dat is zijn minnares', zegt haar man.
Antwoordt zijn vrouw: 'De onze is mooier hé...'

Achiel

strompelen doet hij niet

alleen traag stappen

alsof hij het hele verleden

van ons dorp meesleept

het verleden waar wij

dank zij hem

zo van genieten

Achiel

meester-verteller

hij houdt ons wakker

hij leert ons leren

van wat achter ons ligt

de goeie ouwe tijd

de goeie ouwe tijd

toen mensen nog buren waren

en buren vrienden

geen schaterclaxons

en flikkerlichten

eenvoudig een goeien dag

eens stappen wij traag 

zijn en ons verleden

slepend

een gelaten glimlach

op ons gezicht

zoals Achiel

hoop ik

Pierre Heymans