Kaatsen
De Lebbeekse kaatsclub "Lebbeke Dorp" was actief van 1937 tot 1944.
De sportieve kerels zijn : staand v.l.n.r. : Adolf De Wolf (1906-1972 : bijnaam Groten Dokken) - Etienne Ravijts (1906 - 1989) - Julien De Man (1920)
zittend v.l.n.r. : Kamiel Maes (1921) - Petrus 'Petten" Maes (1923)
Foto : Gilbert Ravijts
Gegevens : Heemkring Lebbeke - 2 juni 1989
In de apotheek
Een apotheker komt na zijn morgenwandeling binnen in zijn winkel en vindt een kerel leunend tegen de muur.
De apotheker vraagt aan de bediende: 'Wat is er gebeurd met die man daar tegen de muur?'
De bediende antwoordt: 'Hij kwam hier deze morgen iets halen tegen zijn hoest.
Ik kon de hoestsiroop niet vinden, daarom gaf ik hem een fles laxeermiddel.'
De apotheker sperde verschrikt zijn ogen, en schreeuwde: 'Stommerik. Ge kunt een hoest toch niet met een laxeermiddel behandelen!'
De bediende antwoordt kalm: 'Natuurlijk kunt ge dat. Bekijk hem een keer. Hij staat daar nu al méér dan een uur en durft zelfs niet meer hoesten'
Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Lebbeke
Voor een massa muziekliefhebbers gaf - zaterdag 7 maart 2009 in zaal "Ons Huis" te Lebbeke - de "Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Lebbeke " haar 33e concert.
De zaal zat afgeladen vol, er moesten zelfs nog stoelen bijgehaald worden.
Het was een speciale avond, want hij stond in het teken van het afscheid van dirigent François Peleman.
Hij gaf de fakkel - hier past beter "de dirigeerstok" - over aan Geert Vercauteren.
François dirigeerde op zijn onnavolgbare wijze in volgorde : The Final Countdown - Out of Africa - The Second Waltz - Adventure - The Blues Factory - Montanas Del Fuego en als laatste nummer Santana a Portrait.
Hij hield het daarmee voor bekeken en daarna was het de beurt aan Geert die op meesterlijke wijze achtereenvolgens Start Up The Band - Pirates of the Caribbean - Let me entermain you en The Legends of Soul dirigeerde.
De presentatie van het geheel was in handen van Pascal Leys.
Tussendoor waren er toespraken door Herman Van Praet en Pierre Mertens, en men kwam zelfs nog met een afscheidslied op de proppen ter ere van het feestvarken.
De afscheidnemende dirigent werd bedolven onder de geschenken, alsook zijn echtgenote werd betrokken in de hulde en mocht een prachtige bloemenruiker in ontvangst nemen.
Een mens zou het bijna vergeten, maar ik heb genoten van de prachtige muziek en langs deze weg wil ik alle muzikanten proficiat wensen met hun uitstekende uitvoering van de gebrachte melodieën.
Als apotheose werd het bisnummer : "Take Me Home, Country Roads" van John Denver, uit volle borst(en) meegezongen door het dankbare publiek.
Eventjes terzijde : de broodjes waren héél lekker !!!
... de eerste vliegende auto die ook daadwerkelijk gevlogen heeft, de Waterman Arrowile uit 1937 was ? 
... Valère Lauwers de officiële naam is van charmezanger Jo Vally ?
... de VS en Australie¨de enige twee industrielanden zijn waar werkgevers niet verplicht zijn om betaald zwangerschapsverlof te bieden ?
... elk jaar er nog altijd tussen de 8 en 12 miljoen hectaren regenwoud verdwijnt ?
... de spotnaam voor Lierenaren 'schapenkoppen' is ? Zo weet U wat te zeggen als U Walter Grootaers tegen het lijf loopt.
- in sigarettentabak niet alleen teer en nicotine zit, maar ook o.a. aceton (dat gebruikt wordt als nagellakremover) en DDT (insecticide) ? Misschien toch best om nog eventjes te wachten op er ééntje op te steken.
... 80 % van de wereldhandel nog altijd per schip wordt vervoerd ?
... zeezoogdieren als walvissen, dolfijnen en zeekoeien afstammen van naar zee teruggekeerde landzoogdieren ?
... het in de jaren '60 veiliger was om water uit de Nijl te drinken, dan om nu Egyptisch leidingwater te drinken ?
... in Groot-Brittannië huisdieren van burgers geen seksuele omgang mogen hebben met dieren van het koningshuis ?
Bron Tekst : P-Magazine (WS)
Familie
v.l.n.r. : Nonkel Julien en Tante Rose (zus van mijn ma) samen met Nonkel Camiel (broer van mijn ma) en Tante Renilda (mijn doopmeter)
Tante Rose en Nonkel Julien woonden in Moeskroen.
Samen met mijn ouders, broer en zus gingen we hen soms bezoeken.
Voor ons was dat op reis gaan, en we zagen er dan ook enorm naar uit om met de trein de verre trip aan te vangen.
Wat me vooral bijgebleven is zijn o.a. het bakken van fritjes in een pan (niet in een ketel), de fantastisch lekkere zelfgemaakte vliersiroop, de vriendschap onder de mensen ginder, en de lekkere pap die we kregen.
Ook de schalksheid van Nonkel Julien is iets wat ik nooit zal vergeten.
Hierover een kleine anecdote.
Nonkel was dooppeter van mijn broer Emile.
Toen deze laatste zijn plechtige communie deed was het feest in Lebbeke.
Nonkel had het feestvarken een uurwerk beloofd, en toen de grote dag aangebroken was arriveerden nonkel en tante in Lebbeke.
Met veel vertoon haalde nonkel een prachtig doosje tevoorschijn, en gaf het met veel zwier aan mijn broer.
Deze opende vol blijde verwachting en met de nodige zenuwachtigheid het doosje, en ... het schreien stond hem nader dan het lachen want wat hij te zien kreeg was enkel een dopje van een bierflesje met als armband een elastiekje.
De twinkeling in de ogen van nonkel Julien is iets wat ik nooit of te nimmer zal vergeten. Maar mijn broers verdriet heeft niet lang geduurd want nog geen minuut later haalde de olijkerd een prachtig uurwerk tevoorschijn en daarmee was alle leed geleden.
Toch kon hij het niet laten om telkenmale - bij een bezoek - aan mijn broer te vragen hoe laat het was !!!
Nonkel was ook op en top communist.
De vlag met hamer en sikkel hing in de woonkamer te pronken.
Je moest hem niet spreken over de kerk en al hetgeen daar bijhoorde, maar toch ... toen hij op sterven lag had hij nood aan een priester, en is hij kerkelijk begraven.
Tante (de zus van mijn ma) werd blind toen ze vooraan in de veertig was.
Ze heeft toen - volgens de uitleg van mijn ouders - een zeer zware depressieve periode meegemaakt (men zou voor minder), maar in mijn herinnering blijft ze altijd bestaan als een optimistische dame die een ganse dag zong.
Toen Nonkel stierf heeft ze Moeskroen verlaten, en is ze bij ons thuis komen inwonen.
Ze kreeg regelmatig bezoek van vrienden en kennissen uit haar thuishaven, en zo leerde ze op een bepaald ogenblik een weduwnaar kennen uit een aan Moeskroen aangrenzende gemeente, nl. Aalbeke.
Het klikte tussen beiden, en samen hebben ze nog enkele mooie jaren met elkaar mogen beleven.
De Franse Tricolores vroeger en nu
ZOU DIT TE MAKEN HEBBEN MET DE OPWARMING VAN DE AARDE ?
