DE REGENBOOG - VERKIEZINGEN 8 OKTOBER 06
DE REGENBOOG
Rood – oranje – geel – groen – blauw – indigo - paars.
Heel lang geleden begonnen de zeven kleuren van de wereld te kibbelen. Allen beweerden dat zij de beste waren, de belangrijkste, de meest bruikbare, de favoriet, zeg maar!
Groen zei:” Het is toch duidelijk, ik ben de belangrijkste. Ik ben het teken van hoop. Ik ben gekozen voor gras, bomen en bladeren. Zonder mij zouden alle dieren sterven. Kijk maar naar het landschap en je zult zien dat ik de meerderheid ben”.
Blauw onderbrak: “ Je denkt alleen aan de aarde, maar denk ook eens aan de lucht en de zee! Het water is de basis van het leven en wordt opgetrokken vanuit de diepe zee naar de wolken. De hemel geeft de ruimte, rust en sereniteit. Zonder mijn rust zouden jullie allemaal niets zijn”.
Geel gniffelde: “Jullie zijn allemaal zo serieus. Ik breng gelach, vrolijkheid en warmte in de wereld. De zon is geel, de sterren zijn geel. Elke keer als je kijkt naar een zonnebloem, staat de hele wereld te glimlachen. Zonder mij zou er geen plezier zijn”.
Oranje begon daarna op zijn beurt: “ Ik ben de kleur van gezondheid en sterkte. Ik ben misschien schaars, maar ik ben kostbaar, daar ik dien voor de noden van de mensheid. Ik draag de meest belangrijke vitaminen. Denk aan wortelen, pompoenen, appelsienen, mango’s en papajas. Ik hang niet de hele tijd rond, maar als ik de hemel kleur bij zonsopgang of zonsondergang, dan is mijn schoonheid zo sensationeel dat niemand anders aan jullie denkt”.
Rood kon het niet aanhoren en begon te roepen: “ Ik ben de heerser van jullie allen. Ik ben bloed, levensbloed! Ik ben de kleur van gevaar en van moed. Ik ben bereid te vechten voor een doel. Ik breng vuur in bloed. Zonder mij zou de aarde zo leeg zijn als de maan. Ik ben de kleur van passie en liefde, de rode roos en de klaproos”.
Paars begon op zijn luidst. Hij was groot en sprak met duidelijke trots: “ Ik ben de kleur van royalty en macht. Koningen, chefs en bisschoppen hebben mij altijd gekozen, daar ik het teken ben van autoriteit en wijsheid. Mensen stellen geen vragen! Zij luisteren, buigen en gehoorzamen”.
Indigo sprak uiteindelijk. Wel veel rustiger dan de anderen, maar met evenveel vastberadenheid liet hij weten: “ Denk aan mij. Ik ben de kleur van de stilte. Je merkt me amper, maar zonder mij zouden jullie oppervlakkig worden. Ik vertegenwoordig de gedachten, de reflectie, de schemering en het diepe water. Je hebt me nodig voor balans en contrast, voor gebed en innerlijke rust”.
En zo bleven de kleuren maar arrogant bluffen en bekvechten met elkaar, elk overtuigd van zijn eigen superioriteit. Hun ruzie ging in crescendo: ze werd luider en luider. Plots kwam er een hevige bliksemschicht, direct gevolgd door een krakende donderslag. De regen viel overvloedig neer. De kleuren bukten zich neer uit angst en trokken dichter bij elkaar voor bescherming en troost.
Te midden van hun geroep en tumult, begon de regen te spreken: “ Jullie kleuren doen dom en dwaas door zo tegen elkaar te vechten en elkaar trachten te domineren. Weten jullie wel dat jullie elk gemaakt zijn voor een speciaal doel: uniek en verschillend. Reik elkaar de hand en kom tot mij”.
Perplex en gewillig deden ze zoals de regen het hun vroeg: de kleuren verenigden zich en reikten elkaar de hand. De regen sprak verder: “ Van nu af aan, als het regent, zullen elk van jullie zich over de hemel strekken als een boog met kleuren, als een herinnering dat jullie allen geroepen zijn om samen in vrede te leven. De regenboog is een teken van hoop voor morgen”!
* * *
De wijsheid van het verhaal ligt voor de hand. Ieder van ons is een uniek mens met eigen gaven en beperktheden. We zijn geroepen om een maatschappij, een kerk, een leefgemeenschap of familie op te bouwen in wederzijds respect en waardering. In eenheid en samenwerking met elkaar, vormen wij een regenboog van diverse kleuren, een mozaïek van verschillende kleurrijke steentjes. Gods goede Geest schept als een vruchtbare regen deze eenheid in waarheid tussen mensen, kristalliseert deze verbondenheid tegen de neiging in, elkaar te benijden en te overtroeven. “ Acht de ander hoger dan jezelf”. “ Het lichaam vormt met zijn vele ledematen een geheel: alle ledematen hebben elkaar nodig”.
Diversiteit mag dus geen aanleiding geven tot ruzie en arrogantie. Diversiteit is de rijke realiteit. Aanvaarde verscheidenheid is ook een niveau van het samenleven tussen verschillende talen, culturen en rassen een bonus. Een ‘toren-van-Babel-project” maakt – ook in de toekomst – geen enkele kans meer op slagen. De persoonlijke band met God vormt de garantie voor een dynamiek van groeiende verbondenheid tussen mensen. Het symbool daarvan is de regenboog. Aan Noach zegt God: “Ik zet mijn boog in de wolken”. Zo herinnert Hij ons aan zijn trouw om telkens het kleurrijk samenleven binnen de maatschappij en binnen de kerkgemeenschap te blijven kiezen, tegen alle negatieve stroming in van terugplooien op jezelf, dikke-nek-mentaliteit, verdeeldheid en partijvorming.
Naar een onderricht van een Pater Karmeliet
