Mijn dorpMijn dorp ik weet nog hoe
het was, de boerenkinderen
in de klas een kar die
ratelt op de keien en langs
het tuinpad van mijn vader
zag ik de hoge bomen staan
hoe kon ik weten dat, dat
ooit voorbij zou gaan....
Blauwe luchten boven m'n dorp
M.G. Garincha
de Meester himself
Op een nachtIk schrijf een traag verhaal van zwijgen.
Oorverdovend duurt mijn onbeweeglijkheid en
met het waanwoord sissend op de lippen, mijn spreken
is enkel nog sprakeloos wachten op een nacht,
op een woord dat opeens tussen alles wat nacht was,
als een druppel helder uit de mond der stilte valt
op de zingende dij der beweging.
Dan wordt de dichter een danser. (P.Snoek)
Argentiniereis
De watervallen van Iguazu
bezocht tijdens de reis
in 2013.
Bloemengedicht
hartstochtelijk gelijk de zee
had ik
het hart willen beminnen
van het meisje
van koraal
dat in de stilte ademt
en misschien gelijk mijn bloemen
leeft
van licht en water,
ik heb geluisterd
naar de echo
van haar hart
en niets gehoord
misschien was er
teveel lawaai in mij
misschien
had zij nooit van de zee gehoord.
(P.Snoek)
Reis Argentinie
De Iguazuwatervallen bezocht
tussen
19April en 9Mei 2013.
Atlantische oceaan
Wijder betalen wij het afscheid:
Onze oren blijven achter
Achter afdrukken van blauwe stilten
Die ons vernielen
Die ons als water vermenigvuldigen.
Een goede bekende
Twee dingen zijn oneindig,
het universum, en de menselijke
domheid. Maar van het universum
weet ik het nog niet helemaal zeker.
45 Jaar buren
Jaaaren buren en dan komt er
door dood en ziekte een einde aan.
Mensen waar je bijna een halve eeuw
mee samenleeft zijn er plots niet meer.
Dat raakt en voel je wel diep in je ziel,
maar er was zeker ook het feit dat
sommigen daar zaten op te wachten,
het mensje was nog maar net op
weg naar het ziekenhuis of men
was dat huisje al aan het leeg halen
en verdelen net of die mensjes hadden
nooit bestaan of wat een beetje geld met
een mens kan doen, en wat zal er nu met
dat mooie pittoreske huisje
te gebeuren staan.....
En nog eens
Het moet zijn dat ik wel
van de zee hou
ik krijg er maar niet genoeg van.
Hier de Atlantische oceaan ergens...
Gedicht Toon Tellegen
Ik wachtte op een bus die al lang
niet meer reed en vroeg mij af
of ik zelf nog wel bestond,
en als dat wel zo was...waarom.
Er dreven wolken naar de zon
en plotseling ging het hagelen,
de wolken aarzelden,
losten op van schrik.
De bus was wit, ik stapte
haastig in, boog mij voorover
naar een bank waar niemand zat
en fluisterde in oren die niemand
toebehoorden:' Laat mij toch in
de steek! Vergeet mij toch! Neem
mij toch niet altijd mee...!'
(Toon Tellegen)
Selfmade
De immer mooie zee
Een foto, wel geleend
moet ik zeggen.
Bij de buren
De mooie bloemen
zijn gekregen van
de buren, uit hun tuin.
Het kon ons dorp zijn
Tussen Nete en Wimp
Wij wandelden en zwegen
en zwegen naast elkander voort.
Een vogel zong zich ergens dood;
pas als hij plots zweeg
hadden wij het gehoord:
er had een vogel gezongen.
Wij gingen tussen twee hagen,
- er was slechts plaats voor één -
hij voorop, gebogen,
wees mij het kerkhof beneen.
Hij was een oud ghedaghet man.
Wij wandelden en zwegen heen.
(P.Snoek)
Iguazu
Hieronder de prachtige natuur
die het regenwoud te bieden
heeft. Dit zijn de watervallen
in de streek van Iguazu
gelegen op de grens met
Argentinië en Paraguay. De
foto's zijn genomen begin Mei
en echt de moeite waard.
Argentinie
Herman De Koninck
Zoals je zou willen zwerven,
het doet er niet toe waar,
als het hier maar is. Nevel
gaat net niet over het land
zoals je een slapend kind
net niet aanraakt,
erover ademend.
En je weet: ik heb niet
wat ik heb. De branding
van de wind waait een zee
van tijd zacht
heen en weer.
Het is eb.