Berichten van 1 juni 2013 tot 30 juni 2013

En de wind waait een zee
van tijd over de vlakte
het is eb.

Uit de melkweg van de morgen
is zij in mijn zeewier aangespoeld,
naakt als hevig water,
uit het land der meeuwen.

Ondanks het slechte weer zijn er toch
wat bloemen te vinden in onze tuin,
wij hebben dan ook een zeer goede tuinvrouw.

In mijn dromen kleuren alle bloemen
rood met zeer groene blaren
van hoop die pijn doen aan mijn ogen.

Zou hij begrijpen dat ik niet aan zijn graf was
omdat ik verkouden was, als ik verkouden was?
En zou hij weten dat dit een smoes was,
mij toeknikken van ja natuurlijk, en dat het helemaal
niet hoefde? Dat het geen zin had deze regen
op zijn kist te horen vallen, dat hij zelf
niet was gekomen als hij hier niet toch toevallig-
Hij met zijn schemerlampje opvouwschaartje thermostaat.
Die deuren dichthield voor de tocht, zijn ogen open
vooral voor het zien openvouwen van de zachte blaadjes
zijn oren alleen nog voor het vrolijkend kwetter
van vogeltjes in de volière - Zou hij 
begrijpen, als hij nog iets begreep, wat mij
hier bracht, onder deze onbetamelijke gehaaste
wolken, terwijl hij nergens was?
              (Judith Herzberg)

Op de kust in Urugway tijdens
Argentiniereis

Fototje tijdens onze vakantie
op Gran Canarian in Mei jl.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.
                                         
Ik zal voorbij zijn en het dorp zal duren
gelijk vandaag met harpen in de bomen.
Geblaat geblaf. En telkens toegenomen
bewegingen tegen de middaguren.
Het gras ontelbaar tussen vogelveren
en leeuweriken als omhooggetrokken
onhoorbaar bezig in een tijd vol klokken.
                     (A. Van Wilderode) 

Weemoed,weemoed boven al
Om wat er van ons worden zal
Om al wat was en zal wezen
En waarvan niets ons kan genezen.

Een vakantie aan zee
maar de foto's nog zwart-wit

Mijn dorp ik weet nog hoe
het was, de boerenkinderen
in de klas een kar die
ratelt op de keien en langs
het tuinpad van mijn vader
zag ik de hoge bomen staan
hoe kon ik weten dat, dat
ooit voorbij zou gaan....

de Meester himself

Ik schrijf een traag verhaal van zwijgen.
Oorverdovend duurt mijn onbeweeglijkheid en
met het waanwoord sissend op de lippen, mijn spreken
is enkel nog sprakeloos wachten op een nacht,
op een woord dat opeens tussen alles wat nacht was,
als een druppel helder uit de mond der stilte valt
op de zingende dij der beweging.
Dan wordt de dichter een danser. (P.Snoek)

De watervallen van Iguazu
bezocht tijdens de reis
in 2013.

hartstochtelijk gelijk de zee
had ik
het hart willen beminnen
van het meisje
van koraal
dat in de stilte ademt
en misschien gelijk mijn bloemen
leeft
van licht en water,

                ik heb geluisterd
naar de echo
van haar hart
en niets gehoord
misschien was er
teveel lawaai in mij
misschien
had zij nooit van de zee gehoord.
        (P.Snoek)         

De Iguazuwatervallen bezocht
tussen
19April en 9Mei 2013.