Archief

Ons dorp met op de achtergrond
de parochiekerk.

                          Ik sla mijn donker dekschild op                           
       en voel een trillend snorren,
dan zoem ik weg, de wijdte in,
- dwars door het winters Mei-begin-
gelijk de gouden torren.

Zoals glasscherven schitteren...
in de zon.

Verstuurd vanaf mijn iPad

Mei springt nog even in het oog,
is op de dool in regenwolken.
Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart-
Lees dit beeld als een hand
een lege hand die je voorspelt.
                             
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.

De kerselaars bij
ons in de tuin op 1 Mei