Ingekaderd ons dorp

                          Ik sla mijn donker dekschild op                           
       en voel een trillend snorren,
dan zoem ik weg, de wijdte in,
- dwars door het winters Mei-begin-
gelijk de gouden torren.

Zoals glasscherven schitteren...
in de zon.

Verstuurd vanaf mijn iPad

Mei springt nog even in het oog,
is op de dool in regenwolken.
Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart-
Lees dit beeld als een hand
een lege hand die je voorspelt.
                             
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.

De kerselaars bij
ons in de tuin op 1 Mei

Deze kerselaar zal waarschijnlijk
geen jaren meer bloeien wegens ouderdom.

Verstuurd vanaf mijn iPad



Dank u, vandaag, dat u er ook vanavond
nog bent, zo nog een beetje nahebbende
het nu. Alles is zoveel dat een klein beetje
ook nog bijna alles is.

Verstuurd vanaf mijn iPad
De parel der Kempen,
ook te zien aan ons mooie gemeentehuis.

't Was in een weide, 't was april
en van jouw mond besloeg mijn bril
zo dat ik jou voorgoed verloor
en 't hart weer kraakte dat het vroor.

                                           
               Midden het dorp de niet
meer zo vaak gebruikte
St Boremeuskerk.