Archief

En de wind waait een zee
van tijd over de vlakte
het is eb.

Uit de melkweg van de morgen
is zij in mijn zeewier aangespoeld,
naakt als hevig water,
uit het land der meeuwen.

Ondanks het slechte weer zijn er toch
wat bloemen te vinden in onze tuin,
wij hebben dan ook een zeer goede tuinvrouw.

In mijn dromen kleuren alle bloemen
rood met zeer groene blaren
van hoop die pijn doen aan mijn ogen.

Zou hij begrijpen dat ik niet aan zijn graf was
omdat ik verkouden was, als ik verkouden was?
En zou hij weten dat dit een smoes was,
mij toeknikken van ja natuurlijk, en dat het helemaal
niet hoefde? Dat het geen zin had deze regen
op zijn kist te horen vallen, dat hij zelf
niet was gekomen als hij hier niet toch toevallig-
Hij met zijn schemerlampje opvouwschaartje thermostaat.
Die deuren dichthield voor de tocht, zijn ogen open
vooral voor het zien openvouwen van de zachte blaadjes
zijn oren alleen nog voor het vrolijkend kwetter
van vogeltjes in de volière - Zou hij 
begrijpen, als hij nog iets begreep, wat mij
hier bracht, onder deze onbetamelijke gehaaste
wolken, terwijl hij nergens was?
              (Judith Herzberg)